میم مثل مورچه سلیمان [پیامبر] گفت: « ای مردم ! زبان پرندگان به ما آموخته شده و همه چیز به ما عطا شده، بی‏تردید این برتری آشکاری است.» سپاهیان سلیمان ... چون به وادی مورچگان رسیدند، مورچه ‏ای گفت: «آی مورچه ‏ها به لانه‏های خود روید، مبادا سلیمان و سپاهیانش شما را پایمال کنند...» سلیمان از سخن مورچه لبخند زد و گفت: «پروردگارا به من توفیق ده، سپاس نعمت‏هایی را که به من داده‏ای به جا آورم.» سوره نمل/ آیات 17 تا 19 به مورچه نگاه کنید. چه اندام کوچک و ظریفی دارد. [ببینید] چطور بر زمین راه می‏رود و به دنبال غذا می‏گردد، دانه را به لانه‏اش می‏برد و در انبار ذخیره می‏کند. در روزهای گرم [تابستان] برای روزهای سرد [زمستان] ذخیره سازی می‏کند. مورچه حتی اگر در بین سنگ سختی هم باشد خداوند غذای او را [در دسترسش می‏گذارد] و او را فراموش نمی‏کند. حضرت علی (ع) هر چه بخواهید با فکرهای‏‏تان خدا را بشناسید نمی‏توانید [زیرا خدا بزرگ‏تر و بالاتر از فکر شماست]. اگر بخواهید با فکرهای‏تان او را بشناسید مانند مورچه ‏ای هستید که می‏خواهد خدا را بشناسد. فکر می‏کند خدا هم مثل او دارای دو شاخک است. امام باقر (ع) خداوند روز قیامت، آدم‏های متکبر را به شکل مورچه به صحرای محشر می‏آورد. پیامبر (ص) اگرهمه‏ی دنیا را به من بدهند و از من بخواهند تا پوسته‏ی جوی را از دهان مورچه ‏ای بگیرم من این کار را نخواهم کرد. حضرت علی (ع) در زمان حضرت سلیمان (ع) خشک‏سالی شد. مردم نزد حضرت سلیمان رفتند و از او خواستند تا برای‏شان دعا کند تا خداوند برای آنها باران بفرستد. حضرت سلیمان به آنان گفت: «پس از خواندن نماز ظهر برای خواندن نماز باران راه می‏افتیم.» نماز ظهر را خواندند و به سوی بیابان راه افتادند. نگاه حضرت سلیمان (ع) در بین راه به مورچه‏ ای افتاد. مورچه دست‏هایش * را به آسمان گرفته بود. [و چیزهایی را می‏گفت. حضرت سلیمان (ع) که زبان حیوانات را می‏دانست فهمید مورچه می‏گوید:] «خدایا، تو ما را آفریده‏ای، ما به غذای تو نیازمندیم. اگر آدم‏ها گناه می‏کنند به خاطر گناه آنها ما را نابود نکن!» حضرت سلیمان (ع) به مردم گفت: «باز گردید، چون خداوند به خاطر مورچه شما را سیراب می‏کند.» و پس از آن، از آسمان باران فراوانی بارید. * منظور پاهای جلو مورچه یا شاخک‏هاست. مرتضی دانشمند تنظیم: بخش کودک و نوجوان **************************************** مطالب مرتبط لطف بی‏کران امام! مردی که کمک خواست پیامبری در شکم ماهی (2) شکایت شتر از صاحبش آن دست بهشتی