با این دو راه می‌توانید از هوشتان پلی برای ارتباطات بسازید نه اینکه آن‌ها را بسوزانید.

سه‌شنبه ۷ شهریور ۱۴۰۲ - ۰۰:۰۰
 نگذارید هوشتان شما را تنها کند!
همه ما با کهن‌الگوی نابغه منفرد آشنا هستیم که بارها و بارها در تخیل فرهنگی ما ظاهر می‌شود. اما ممکن است حقیقتی درباره این شخصیت پایه‌ وجود داشته باشد؛ همان‌طور که در سال 2016 در مجله روان‌شناسی بریتانیا به آن پرداخته شد. مقاله نشان داده است چطور افراد باهوش وقتی مجبورند با دوستان خود مکرراً معاشرت کنند، رضایت کمتری از زندگی نصیبشان می‌شود. با این حال، سؤالی که وجود دارد این است: آیا افرادی که هوش سرشار دارند، در تنهایی شادتر هستند؟ نه لزوماً! باهوش‌بودن گاهی اوقات ممکن است به تفکر بیش‌از‌حد، نشخوار فکری و اضطراب منجر شود. همچنین کمال‌گرایی نیز مثل شمشیر دولبه عمل می‌کند؛ از طرفی فرد را به‌سمت دستیابی به شاهکارهای چشمگیر سوق می‌دهد و در عین حال او را به‌شدت دچار خودانتقادی کرده و آماده ناامیدی می‌کند. علاوه بر این، هوش بی‌بدیل ممکن است نتواند علایق و افکار متفاوت را هضم کند و به همین دلیل مانع ارتباطات اصیل فرد شود. نتیجه این فرایند انزواست! برای هدایت این چالش‌ها به سمت تعادل و شادمانی، بسیار حیاتی است که باهوش‌ها مشکلات هوش خود را بشناسند و درک کنند. دو سرفصل را در این رابطه در اینجا معرفی می‌کنیم: به جای تحقیر افراد با طعنه و کنایه، می‌توانید از شوخ‌طبعی سالم برای ایجاد فضای دوستانه‌تر استفاده کنید 1. دانش خود را سخاوتمندانه به اشتراک بگذارید یکی از روش‌هایی که افراد باهوش می‌توانند برای فراهم‌آوردن شادی از آن استفاده کنند، اشتراک‌گذاری ایده‌ها و دانش خود با دیگران است. بسیاری از افراد موفق در رفتارهای بشردوستانه پیشی می‌گیرند؛ اما تردید دارند رازهای موفقیت خود را برملا کنند. با این حال، انتقال تجربه تخصصی‌تان به‌صورت رایگان برای دیگران، تغییرات مثبت چشمگیری ایجاد خواهد کرد. رویکرد علمی و سودمندی که به این مفهوم وجود دارد، شامل تشخیص فرصت‌هایی برای کمک به همسالان و همکاران در اقدامات آن‌هاست. هوش شما ممکن است این امکان را فراهم کند تا راه‌حل‌ها و ایده‌هایی را برای دیگران طرح‌ریزی کنید که آنان به‌راحتی از پس آن برنمی‌آیند. هنگامی که به آن‌ها کمک می‌کنید و ایده‌های ارزشمندتان را به‌اشتراک می‌گذارید، باعث موفقیت جمعی می‌شوید. تحقیقات منتشرشده در نشریه «پیشگامان روان‌شناسی»، نشان می‌دهد وقتی کارکنان ذهنیت مثبت خود را حفظ می‌کنند و با کمال میل تخصص خود را به اشتراک می‌گذارند، راه را برای فرهنگ نوآوری در شرکت هموار می‌کنند که به پیشرفت‌های بیشتری منجر می‌شود. این مطالعه بیان می‌کند که داشتن رویکرد مشارکتی و گشوده برای اشتراک‌گذاری دانش، عملکرد کلی تیم‌ها و سازمان‌ها را ارتقا می‌دهد. به‌علاوه، این نوع هم‌رسانی دانش قدرت این را دارد که به احساس رضایت و رسیدن به هدف منجر شود. مشاهده تأثیر ملموس ایده‌هایتان بر دیگران احتمالاً رضایت عمیقی را به ارمغان می‌آورد و احساس شادمانی و خوشبختی را در شما تقویت می‌کند. همچنین، چرخه با فضیلت کمک به دیگران برای موفقیت، اثری موج‌گونه دارد و دیگر افراد موفق را ترغیب می‌کند تا آن‌ها نیز دانش خود را به اشتراک بگذارند و در نتیجه فرهنگ یادگیری و رشد مداوم را پرورش دهند. 2. دیگران را رشد بدهید؛ آن‌ها را خراب نکنید استفاده از هوش برای به‌زبان‌آوردن حرف‌های آزاردهنده و نیش‌دار، شاید در کوتاه‌مدت باعث جلب توجه و طرفداری از شما شود؛ اما در نهایت نتیجه‌ای جز ناراحتی خودتان و دیگران ندارد . فرهنگ آمریکا اغلب چنین رفتارهایی را می‌ستاید؛ همان‌طور که در طنزهای توهین‌آمیز و متلک‌پرانی‌ها در رسانه دیده می‌شود. اما خنده‌های زودگذر یا لایک‌های رسانه‌های اجتماعی نمی‌توانند آسیب‌های ناشی از چنین توهین‌هایی را جبران کنند؛ نه در شخصی که به او توهین شده و نه برای توهین‌کننده. برخلاف تصور عموم که انتقاد کنایه‌آمیز نسبت به انتقاد مستقیم سطح کمتری از سرزنش را در بر دارد، تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که انتقاد کنایه‌آمیز سرزنش بسیار بیشتری را به بار می‌آورد تا اینکه آن را ملایم کند. تصور کنید زمانی را که می‌خواهند بگویند نتیجه کار شما خیلی بد بود و با لحن کنایه‌آمیز می‌گویند: عالی! {آیا احساس می‌کنید نه چندان بد یا افتضاح؟} همچنین هنگامی که افراد با متلک‌پرانی انتقاد می‌کنند، در واقع مخالفت یا انتقاد شدیدتری را منتقل می‌کنند، نسبت به زمانی که از انتقاد مستقیم استفاده می‌کنند. به جای تحقیر افراد با طعنه و کنایه، می‌توانید از شوخ‌طبعی سالم برای ایجاد فضای دوستانه‌تر استفاده کنید. به‌اشتراک‌گذاشتن حکایات سرگرم‌کننده خنده را بر روی لبان همه می‌کارد و رفاقت را تقویت می‌کند. باعث می‌شود بتوانید با دیگران ارتباط مؤثر برقرار کنید و این تعامل و معاشرت برای همه خوشایند باشد. نتیجه اگرچه شادی و هوش ارتباط مستقیمی با هم ندارند، به نظر می‌رسد افراد تیزهوش می‌توانند با تغییر تمرکز خود از انزوا و فعالیت‌های فردی به سمت کمک به دیگران، شادی خود را تضمین کنند. استقبال از شادمانی به‌معنی کاستی هوش فرد نیست، بلکه فهم این موضوع است که چطور می‌توان هوش را برای رفاه شخصی و جمعی هدایت کرد. منبع: https://www.psychologytoday.com/intl/blog/social-instincts/202308/dont-let-your-intelligence-make-you-lonely  

پربازدیدها

پربحث‌ها