در 40 ثانیه چه اتفاقاتی می‌‌توانند بیفتند؟ احتمالا زمان کافی برای گرم کردن غذایتان در فر باشد یا شاید منتظر پشت یک چراغ قرمز ایستاده‌اید، یا کارها و اتفاقات ساده ‌ی دیگر. اما شاید ندانید درهمین 40 ثانیه یک نفر بر اثر خودکشی می‌میرد. در همین زمان کوتاه که ما فکرش را هم نمی‌کنیم یک انسان تصمیم می‌گیرد به زندگی خود پایان دهد. روند افزایشی خودکشی در جهان آمارهایی که سازمان جهانی بهداشت هر ساله دراین باره منتشر می‌کند نگران کننده است. در سال 2019 در بین نوجوانان 15 تا 29 ساله دنیا دومین عامل اصلی مرگ و میر خودکشی بوده، در کل نیز خودکشی سیزدهمین عامل مرگ در جهان است. روندی که در جهان رو به افزایش بوده و طبق گزارش‌های پزشکی قانونی در سالهای اخیر در ایران هم روندی افزایشی دارد. البته این فقط آمار افرادی است که خودکشی کامل کرده‌اند، تعداد افرادی که اقدام به خودکشی داشته‌اند 20 برابر این عدد است. عددی که به همه جوامع هشدار می‌دهد تا بیشتر به فکر اقدامات پیشگیرانه درباره خودکشی باشند. خودکشی‌های عجیب در تاریخ خودکشی‌های زیادی در طول تاریخ سر و صدا کرده‌اند. در سال 2003 بود که انجمن بین‌المللی پیشگیری از خودکشی با همکاری فدراسیون جهانی سلامت روان وسازمان جهانی بهداشت روز 10 سپتامبر مصادف با 19 شهریور را به عنوان روز جهانی پیشگیری از خودکشی نامگذاری کردند از خودکشی راک استار مشهورکرت کوبین که در 27 سالگی با شلیک گلوله به زندگی خود خاتمه داد تا خودکشی دسته جمعی جیم جونز و پیروانش. خودکشی کرت کوبین در اوج شهرت و محبوبیت اثرات وحشتناکی بر روی جامعه هوارادانش داشت، به طوری که تعدادی از طرفداران او در در آمریکا، استرالیا، ژاپن و چند کشور اروپایی دیگر هم دست به خودکشی زدند. جیم جونز اما قصه‌اش فرق داشت، او که در سال 1977 برنده جایزه جهانی مارتین لوتر کینگ هم شده بود جریانی به نام پیپلز تمپل به معنی پرستشگاه مردم راه انداخت و هوادارانی از سراسر آمریکا هم برای خود جمع کرد. گروهی که چند سال بعد در جنگل‌های گویانا دست به بزرگترین خودکشی دسته جمعی تاریخ زدند، خودکشی که در آن 918 نفر از جمله 300 کودک جان باختند. دیگر نمی‌خواهم زنده باشم هواداران کرت کوبین و پیروان جیم جونز نمونه‌هایی بودند از خودکشی‌هایی که در اثر اقدامات یا حرف های دیگری رخ داده، شاید فکر کنید امروزه دیگر چنین نمونه‌هایی وجود ندارند و اکثر افراد به دلایل شخصی، به خاطر مشکلات و آسیب‌های روانی و در اثر روان‌رنجوری و افسردگی شدید دست به چنین اقدامی می‌زنند. اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد هنوز هم برخی خودکشی‌ها در اثر محیط انجام می‌شود. جنیفر مایکل هکت فیلسوف آمریکایی در این باره می‌گوید: " مطمئنم شرایط زندگی افراد در احوالات آن‌ها تأثیر بسزایی دارد، اما اینکه خودکشی، به‌عنوان واکنشی به آن رنج، گزینۀ روی میز باشد یا نه غالباً به اموری بستگی دارد که دور و برتان می‌گذرد، مانند اینکه خبر خودکشی‌ چند نفر را بشنوید که شبیه خودتان بود‌ه‌ا‌ند." چه باید کرد؟ در سال 2003 بود که انجمن بین‌المللی پیشگیری از خودکشی با همکاری فدراسیون جهانی سلامت روان وسازمان جهانی بهداشت روز 10 سپتامبر مصادف با 19 شهریور را به عنوان روز جهانی پیشگیری از خودکشی نامگذاری کردند تا از این طریق آگاهی بیشتری در مورد خطرات خودکشی و روش‌های پیشگیری از آن به افراد بدهند. بنا به نظر کارشناسان به طور خلاصه می‌توان گفت اقدام به خودکشی یک اقدام لحظه‌ای و تکانشی‌ است. مثال‌های زیادی در این مورد وجود دارد، مثلا بسیاری از افرادی که قصد داشتند خود را از روی پل گلدن گیت در آمریکا به پایین بیندازند اما موفق نشده‌اند سالها بعد از اینکه نجات یافته بودند ابراز خوشحالی کردند. در بریتانیا دهه 90 بسیاری از خودکشی‌ها بر اثر مصرف بیش ‌از حد استامینوفن بود، آ‌ن‌قدر که قانونی تصویب شد تا تعداد قرصها در هر قوطی کاهش یابد. پس از آن آمار مرگ در اثر مصرف بیش از حد استامینوفن کاهش پیدا کرد چون تصمیم به خودکشی آن قدر لحظه‌ای بود که افراد فقط تعداد قرص موجود در منزل را می‌خوردند. پس اگر جزو اطرافیان این افراد هستید تا حد امکان وسایل خطرناک را از آنها دور کنید و به یاد داشته باشید که افسردگی چهره ندارد. تصاویر زیادی از افراد تنها چند روز پیش از خودکشی وجود دارد که در آن لبخند می‌زنند. به سلامت روان اطرافیانتان توجه کنید، نشانه‌ها را جدی بگیرید و در صورت نیاز با مشاوران اورژانس اجتماعی با شماره 123 تماس بگیرید.