انعطاف پذیری در ازدواج به معنی توانایی سازگاری با مشکلات و برقراری رابطه منعطف در میان زوجین است و یکی از ویژگیهای رابطه زناشویی سالم محسوب میشود.
انعطاف پذیری تاثیرزیادی در زندگی مشترک دارد و مهمترین نکته در روابط زناشویی و موفقیت در آن، به موضوع انعطاف پذیری در ازدواج برمی گردد.
شما خودتون را انعطافپذیر میدونید؟
انعطافپذیر بودن یا نبودن، مثل برونگرا و درونگرا بودنه. میتونه روی ارتباط شما مؤثر باشه. غالباً تا وقتی جوونتر هستید، انعطاف بیشتری دارید. اما بهمرور و با افزایش سن، کمالگرا تر میشید و انعطافپذیری شما کم میشه و در نتیجه، هم تغییر کمتری میکنید و هم، نظرات دیگران را بهراحتی قبول نمیکنید. از طرف دیگه، شرایط انتخاب همسر هم هر سال سختتر میشه و درنتیجه، سؤالها (و بهانهها) ی بیشتری را به لیست سؤالاتتون اضافه میکنید. البته اینطور نیست که هر کسی زودتر ازدواج کرد، در زندگی موفق میشه.
چرا منعطف نیستیم و از شرایط مدّ نظرمون کوتاه نمیاییم؟
چون روحیه کمالگرایی داریم و میخواهیم همهچی بینقص باشه. یکی از مشکلات مخصوص دوران ازدواج و یا دوران همسرداری، همین نداشتن انعطافپذیریه.
از کجا بفهمیم کمالگرا هستیم؟ چطوری بفهمیم کمالگراییمون از کنترل خارج شده؟
چند تا علامت داره: - کمالگراها، انتقاد دیگران را تحمل نمیکنند ولی خودشون از دیگران انتقاد میکنند. - کمالگراها بهخاطر کمالگراییشون، خودشون و دیگران را ناراحت میکنند اما به خودشون دلداری میدن که باید سخت تلاش کرد.
بیشتر بخوانید: هم کفو بودن و هویت در ازدواج
- کمالگراها در همسرداری تلاش میکنند که همهچیز و همهکس بینقص باشه. در همه کارها به «یا همهش یا هیچی» خیلی فکر میکنند. اونها میگن: او "خسیسه" و نمیگن: "او گاهی خسیس میشه". البته انتقادات بیشاز اندازه، زندگیشون را نابود خواهد کرد. - کمالگراها تمام آدمها را تنبل و بیعرضه می دونند. همیشه به خانواده و دیگران غر میزنند تا کارها انجام بشه. - کمالگراها نمی تونند به دیگران اعتماد کنند تا کاری را بینقص انجام بدن. بههمیندلیل بهندرت انجام کاری را به دیگران واگذار میکنند. - کمالگراها افراطی عمل میکنند. حتی با خودشون هم بیرحمانه رفتار میکنند. مثلاً: "حالا که با خوردن یه شیرینی، رژیمم را به هم زدم، پس کل شیرینیهای داخل بشقاب را میخورم!!". - کمالگراها برای رسیدن به حس موفقیت، نیاز به تأیید دیگران دارند و رد شدن از طرف دیگران، برای اونها وحشتآوره. - کمالگراها تنها هستند و دیگران از اون ها دوری می کنند؛ چون از خودشیفتگی و شوخطبعیِ پرخاشگرانه کمالگراها خوششون نمیاد.
خودشیفتگی باعث می شه که مردم کینه اون ها را به دل میگیرند و با اون ها خصومت شخصی پیدا میکنند و اون ها را ایرادگیر میدونند. اما کمالگراها با تعجب میگن: "سختگیریها بهخاطر انجام درست کارها بوده!".
- قتی افراد میخوان نظرات و افکارشون را با کمالگراها مطرح کنند، کمالگراها تخریبشون میکنند و حس میکنند داره وقتشون تلف می شه. اونها بهجای گوشدادن می خوان بر بقیه مسلط بشن. - کمالگرایی می توند باعث افسردگی و یا تشدید افسردگی بشه. البته گاهی کمالگرایی، نقابی بر افسردگیه. - کمالگراها احساس میکنند که به اندازه کافی تلاش نکردند و حس گناه، باعث افزایش استرسشون میشه. اونها خودشون را بابت برخی کارها که به نظرشون اشتباه بوده، بارها و بارها سرزنش میکنند. - کمالگراها بهخاطر ترس از شکست، کارهاشون را عقب میندازند و امروز و فردا میکنند.
- کمالگراها دوست دارند "غیر ضروریها" را توی همه کارهاشون وارد کنند (و کارشون را تمام و کمال انجام بدن)؛ درحالیکه اکثر مواقع، "ضروریها" کافی هستند. - کمالگراها بهخاطر حساسیت زیاد روی کیفیت کار، آخرین مهلت تحویل کار را از دست میدن. یعنی در نهاییکردن کارها مشکل دارند؛ چراکه همیشه فکر میکنند میتونستند این کار را بهتر و با کیفیتتر انجام بدن. - کمالگراها غالباً سریعخوری و پرخوری دارند و بهخاطر فشار استرسها، اغلب بیمار هستند. - اعتماد به نفس کمالگراها به دستاوردهاشون وابسته است. - کمالگراها بیشتر از همکارانشون سر کار میمونند. - کمالگراها دنبال اهداف غیر واقعی هستند. فقط هدف را میبینند و از طی خود مسیر تا رسیدن به هدف، لذت نمیبرند. اکثر مردم حتی نمیتونن متوجه بشن که کمالگرا هستند. ممکنه به خودشون بگن "من کمالگرا نیستم. فقط استانداردهای من بالاست و برای رسیدن به بهترینها تلاش میکنم"؛ اما نمیدونن که رسیدن به بهترینها، با کمالگرایی تفاوت داره. تفاوت بین تلاش زیاد و کمالگرایی چیه؟ در تلاش زیاد، شما میدونید که میتونید بهتر بشید. کافیه از خودتون راضی باشید.
بیشتر بخوانید: راههای عذرخواهی از همسر
اما در کمالگرایی باید به خودتون بگید که برای خوببودن بهاندازه کافی، باید به چیز خاصی برسید.


