امروزه داعیه‌داران حمایت از ورزش‌دوستی بانوان، فرهنگ زن غربی را الگو قرار داده‌اند و معتقدند که بانوان باید در ورزشگاه‌ها حضور داشته باشند و تدابیر خاصی نیز برای این مهم در نظر نگرفته‌اند.

جمعه ۱۲ فروردین ۱۳۹۰ - ۰۰:۰۰
حضور در ورزشگاه ممنوع
حکایت این روزهای مطالبه بانوان از تماشای ورزش در ورزشگاه‌ها، موضوع آشنا است که همواره کشمکش‌های فراوانی پیرامون آن صورت گرفته. مدتی است که به میدان آوردن جوانان و ایجاد دغدغه‌های پوشالی و شورانگیز برای آنان به حربه‌ای برای پیشبرد برخی اهداف پنهان سیاسی-اجتماعی تبدیل‌شده و بسیاری از سودجویان داخلی و خارجی مدت‌های طولانی را در اتاق فکرهای خود گرد هم می‌آیند تا بهانه‌ای جدید برای این قبیل سوءاستفاده‌ها پیدا کنند. در طول دوران مختلف، همواره ورزش تجارت سرگرم‌کننده‌ای برای مردم و جنگ قدرت و ثروت برای مدیران و متصدیان این حوزه بوده است. امروزه ورزش‌های بین‌المللی، یکی از ابزار قدرت‌نمایی دولت‌ها در مقابل یکدیگر محسوب می‌شود و بسیاری از ورزشکاران با سوگیری‌های خاص سیاسی، به الگویی برای اقشار مختلف جامعه در تبدیل شده‌اند. چندی قبل "فاطمه سعیدی"، یکی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی، خواهان حضور زنان در ورزشگاه‌ها به بهانه برابری حقوق زن و مرد شد و ممنوعیت ورود بانوان ایرانی به ورزشگاه‌ را خلاف حقوق شهروندی دانست. البته در اینجا قصد رد و یا تایید حضور بانوان در ورزشگاه‌ها را نداریم اما تاملی درباره‌ی نگاه و تعریف نمایندگان ملت از برابری قابل تامل است. رسانه‌های جهت‌دار، یک‌سو تفکر فمینیستی خود را به کرسی می‌نشانند و از طرفی هم مرجعیت و فقاهت را به تحجر متهم می‌سازند. امروزه بر همگان آشکار است که تقابل ایران اسلامی با کشورهای استکباری بر سر تهاجم فرهنگی و جنگ اقتصادی است. موضوعی که بر اساس آن غرب، قصد تحمیل فرهنگ خود بر کشور ما و نیز اضمحلال فرهنگ ایرانی-اسلامی را دارد و در این راستا، بانوان را که آسیب‌پذیرترین اعضای یک جامعه محسوب می‌شوند را مورد هدف قرار داده و سعی بر آن دارد تا با بهانه‌های نخ‌نما شده همچون آزادی و برابری اختلافات ریشه‌داری را ایجاد کند. اینک داعیه‌داران حمایت از ورزش‌دوستی بانوان، فرهنگ زن غربی را الگو قرار داده‌اند و معتقدند که بانوان باید در ورزشگاه‌ها حضور داشته باشند و تدابیر خاصی نیز برای این مهم در نظر نگرفته‌اند. این در حالی است که هم‌اکنون حضور بانوان در ورزشگاه‌های مختلط مقدور نیست و عمده دلایل آن عبارتند از: - خشن بودن بعضی مسابقات ورزشی (مشاهده برخی ورزش‌ها بر روح و اعصاب تماشاگر تاثیر سوء و منفی می‌گذارد.) - رفتارهای ناهنجار و زشت برخی از تماشاگر‌ان مرد (وجود عادات ناشایست همچون توهین و شعارهای هنجارشکنانه) - مقابله با فرهنگ غربی و وارداتی (قاعده "نفی سبیل" و تقابل بل این فرهنگ که ریشه در غرب دارد) - عدم رعایت شئونات اسلامی زن مسلمان (پوشش نامناسب بانوان) فرافکنی با ورزش پوشیده نیست که آرزوی غربی شدن و به جامعه جهانی پیوستن به هر شکل و به هر قیمتی، امروزه از سوی برخی از مسئولین به‌صورت مستمر، پیگیری می‌شود. از نمایندگان مردم تا نمایندگان دولت، بنام داعیه‌داران پیشرفت، همگی در پی درنوردیدن حریم‌ها به بهانه آزادی برای زنان هستند. در حقیقت اتاق فکر جریان نفوذ به مردم آدرس غلط می‌دهد تا اذهان عمومی را از واقعیات و مطالبات حقیقی بازدارد و آن‌ها را به حاشیه‌های بی‌ارزش مشغول کند. بیشتر بخوانید جنگ نرم با ابزار رسانه آشنایی با خانه امید اختلاسگران! زیرا مدت‌ها از وعده‌های محقق نشده می‌گذرد و سبد معیشتی خالی است و آن‌هایی که امروز باید درزمینهٔ اقتصاد و فرهنگ پاسخگو باشند، از در مطالبه گری درآمده‌اند و مسائل بی‌ارزش و درجه چندم را به‌عنوان حق مطرح می‌کنند تا به نظر بیاید سایر مشکلات و کاستی‌های حقیقی و معیشتی مردم، پررنگ نیستند. عدالت اجتماعی کجاست؟ حقیقت این است که وضعیت معیشتی کارگران اسف‌بار است و کشاورزی به رکود رسیده و اقتصاد مردم به‌سختی می‌گذرد و این‌همه جز در سایه ناکارآمدی و سیاست‌گذاری غلط مسئولان اجرایی است. کسانی که آب خوردن مردم را به برجام گره زدند و وعده اشتغال برای زنان دادند و داعیه‌دار عدالت اجتماعی بودند، حال که به هیچ‌کدام از وعده خود عمل نکردند و شرمنده مردم هستند، با تبلیغات همه‌جانبه مسئله دست چندمی به‌عنوان حضور زنان در ورزشگاه‌ها را به‌عنوان مهمی تلقی کنند که حواس جامعه به آن‌سو پرت شود. فیفا باید به‌صورت شفاف یک جدول مدون و آشکار برای ایران تعیین کند تا این کشور خود را با انتظارات فیفا در این زمینه تطبیق دهد. رسانه‌های همسو در داخل و خارج نیز از پای ننشستند و با تبلیغات همه‌جانبه سعی دارند تا در مخاطب تولید نیاز کنند و بعد پاسخ این نیاز کاذب را سیاسیون و سردمداران هوچیگری بر ارزش‌افزوده خود بیفزایند. از یک‌سو تفکر فمینیستی خود را به کرسی می‌نشانند و از سوی دیگر مطالبه عدالت خواهانِ مردم را در محاق فرومی‌برند و از طرفی هم مرجعیت فقاهت را به تحجر متهم ساخته و خود را طرفدار آزادی و مردم‌دوستی معرفی می‌کنند. "مردم عزیز یادشان هست" که تا چندی پیش اجرای عمومی کنسرت، مطلب مهمی بود که از فقدان آن ناراحت بودند، آیا با همگانی شدن کنسرت دردی از مردم درمان شد؟ جز این‌که معمولاً این اقشار پردرآمد هستند که می‌توانند بلیت‌های گران کنسرت‌ها خریداری کنند و از مزایای آن بهره‌مند شوند؟ آیا این دغدغه مردم عادی بوده و هست؟ وارد شدن فیفا به ماجرا پس از بازی اخیر و حضور هشتصد نفر از زنان در ورزشگاه و بازدید جیانی اینفانتینو نماینده فیفا و اظهار خشنودی وی از این حادثه شگرف! هجده تن از زنان خارج‌نشین که بعضاً در مخالفت با جمهوری اسلامی سابقه‌ای طولانی دارند و در فساد و فحشا تاریخچه‌ای به طولانی عمر خود رقم‌زده‌اند، با ارسال نامه‌ای از فیفا درخواست کرده‌اند تا در صورت ممانعت ایران از ادامه روند حضور زنان در ورزشگاه، جریمه‌ای را در نظر بگیرد. یک کمیته مشورتی فیفا هم گفته که ممنوعیت ورود زنان ایرانی به ورزشگاه نقض‌کننده اصول اخلاقی این سازمان است که درباره محرومیت‌های احتمالی در این رابطه هشدار دهد. کمیته در گزارش خود تأکید کرد که فیفا باید به‌صورت شفاف یک جدول مدون و آشکار برای ایران تعیین کند تا این کشور خود را با انتظارات فیفا در این زمینه تطبیق دهد. از لحاظ سیاسی، مطالبه عناصر خارجی از یک کشور، برای تحمیل قوانین خود محکوم است زیرا اصل عدم دخالت در قوانین و هنجارهای داخلی کشورها، یک اصل پذیرفته‌شده در سازمان ملل است و تمام کنفدراسیون‌های بین‌المللی همیشه این استثنا را دارند که هرگاه قانونی با هنجارهای یک کشور مغایرت داشته باشد می‌تواند رد شود. لازم است از مسئولین و سیاستمدارانی که در این وانفسا، باافتخار دختران و زنان ایرانی را به حضور در ورزشگاه‌ها تشویق می‌کنند، درخواست کنیم که نگاهی هر چند اجمالی به فیلم‌های ضبط شده از حواشی و رویدادهای غیرورزشی داخل ورزشگاه بیندازند و خود به قضاوت بنشینند که به‌راستی در چنین محیطی جای بانوان است؟! و آیا تمامی مشکلات بانوان رفع شده و اینک تنها دغدغه‌ی اجتماعی-فرهنگی آن‌ها حضور در ورزشگاه است؟!

برچسب‌ها

پربازدیدها

پربحث‌ها