این برنامه جسورانه شامل اعزام فضانوردان به ماه و فرود مجدد بشر روی سطح آن، اقامت بلند مدت فضانوردان در کره ماه و پیرامون آن، تحکیم جایگاه ایالات متحده در عرصه فضا، تقویت شرکتهای فضایی خصوصی و البته دستیابی به راه و روش فرود آوردن فضانوردان امریکایی روی سطح مریخ میشود.
ناسا اعزام فضانوردان به ماه در دهه 2020 و سفر به مریخ در دهه 2030 را هدف گرفته است
هنوز اما ناگفتهها و ناشناختههای بسیاری برای تحقق تمامی این اهداف وجود دارد که مهمترین آنها، چگونگی مصون نگه داشتن فضانوردان از خطرات پرشمار نهفته در فضا است؛ موضوعی که در زمانبندی اجرای عملیات اعزام به مدار پایینی زمین، سپس محیط پیرامون ماه و در نهایت نخستین فرود بشر روی سیاره مریخ، تاثیرگذار خواهد بود.چنانچه ناسا به زمانبندی ارائه شده پایبند باشد و برنامههای پیش رو را با موفقیت به اجرا برساند، زمینه برای اکتشافات فضایی پردامنهتر در آیندهای نزدیک فراهم خواهد شد.
البته مهندسان ناسا قصد اجرای پله به پلهی این ماموریتها را دارند و امیدوارند با تجارب جدیدی که در این مسیر کسب میکنند، قادر به تحقق اهداف پیشبینی شده باشند. به همین دلیل است که تمامی تاریخهای ذکر شده در گزارش تازه ناسا (از جمله اشاره به دهه 2030 به عنوان موعد اعزام بشر به مریخ) حالتی شناور دارند و میتوانند در صورت مواجهه ناسا با یک یا دو مانع در حین اجرای عملیات، دستخوش تغییر شوند.
به عنوان مثال ناسا در نظر دارد ابتدا منتظر نتایج ماموریت مارس 2020 (که به وسیله یک کاوشگر رباتیک با جمعآوری نمونههایی از سطح مریخ و آنالیز آنها انجام میشود) بماند و سپس با آگاهی کامل، برای اجرای یک ماموریت انسان محور در سیاره سرخ درخواست بودجه بدهد.
با این حال حتی پیش از اینکه فکر قدم نهادن فضانوردان در مریخ به فکر دانشمندان خطور کند، پرسشهایی بنیادی برای پاسخگویی وجود دارد که خوشبختانه برخی از برنامههای در دست اقدام، در این زمینه کارگشا خواهند بود. از جمله اینکه ناسا در حال آمادهسازی شرایط برای فرستادن 13 ماهواره مکعبی به مدار پایینی زمین تا سال 2020 است و این عملیات پرتاب، میتواند چیزهای زیادی را درباره نحوه بارگیری مناسب برای یک سفر فضایی به دانشمندان بیاموزد؛ خواه مقصد ماه باشد، مریخ باشد یا حتی فراتر از اینها!
پس از قرار گرفتن این ماهوارهها در مدار، ناسا ماموریت بعدی یعنی اعزام فضانوردان به مدار ماه را در دستور کار دارد که امید میرود در سال 2022 اجرایی شود. البته این وقفهها در برنامه پیشنهادی ناسا به هیچ وجه اتفاقی نیستند و همانطور که گفته شد، برای رسیدن به درک بهتری از فضا و سفرهای بین سیارهای در نظر گرفته شدهاند. این موضوع نشاندهندهی عطش دانشمندان ناسا برای یادگیری هر چه بیشتر است.
چنانچه ناسا به زمانبندی ارائه شده پایبند باشد و برنامههای پیش رو را با موفقیت به اجرا برساند، زمینه برای اکتشافات فضایی پردامنهتر در آیندهای نزدیک فراهم خواهد شد.
منبع: گجت نیوز
