مراسمات بزرگداشت اموات برای بیداری دلهای غفلت زده می باشد و انسان را به یاد مرگ و حساب روز قیامت میاندازد و همچنین نوعی عبرت ورزی برای زندگان محسوب می شود.
یاد مرگ یکی از عواملی است که در خودسازی انسان بسیار تأثیرگذار می باشد و رشته های غفلت را قطع و آتش حرص و طمع را خاموش می سازد و دنیا را در نظر فرد كوچك جلوه می دهد. یاد مرگ و مردگان هم برای زندگان آثار تربیتی و هم برای مردگان فواید فراوانی دارد و در فرهنگ اسلامی نسبت به آن سفارش زیادی شده است. در روایتی از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) آمده که حضرت فرمودند: «میدانید زیركترین شما كیست؟ گفتند: خیر یا رسول اللّه، فرمود: آنكه بیشتر از همه به یاد مرگ باشد و بیشتر از دیگران برای آن آمادگی داشته باشد.» [ارشاد القلوب، ص 58، باب 12] از دیگر فواید یاد مرگ برای زندگان این است که سبب بازداشتن انسان از بيهودگى و بازى هاى دنيوى مىشود. امام علی (علیه السلام) در این باره می فرماید: «به خدا سوگند، ياد مرگ مرا از هزل و بيهودگى منع مىكند».[نهج البلاغه، خطبه 84] همچنین ياد مرگ موجب انجام دادن اعمال و كردار نيك مى شود، امیرالمومنین (علیه السلام) می فرمایند: «آن كه مرگ را چشم داشت، در كارهاى نيك پاى پيش گذاشت» [همان، كلمات قصار 31] ملاحظه شد كه یاد اموات برای مرده و زنده هردو مفید است و علاوه بر زنده نگه داشتن یاد مرگ، عبرتی برای زندگان محسوب می شود. ولی متأسفانه برخی از این آثار عبرت آموزی که در مراسمات بزرگداشت اموات می باشد غافل هستند، امید است که از این تفکر غلط خود خارج شده و در درگاه خداوند توبه کنند. پینوشت: - دیلمى، حسن بن محمد، إرشاد القلوب، الشریف الرضی، قم، 1412 ق، ص 58، باب 12. - شريف الرضي، محمد بن حسين، نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتى، مشهور، قم، 1414 ق، خطبه 84 و کلمات قصار 31. منبع : رهروان ولایت
