- در بهشت نعمات بسیاری موجود است و اگرکسی به نعمت یا کسی در این دنیا نرسد در صورت بهشتی بودن دو طرف و تقاضای اینکه در کنار یکدیگر باشند امکان حضور در بهشت در کنار یکدیگر موجود است.

دوشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۷ - ۰۰:۰۰
 رسیدن به معشوق در بهشت
سوال: دختر ۱۴ ساله ای هستم که دوسال پیش پسر دایی بنده که ۱۸ سال سن داشت، ازمن خواستگاری کرد و خانواده ها هم با این وصلت مشکلی نداشتند، ماهم یکدیگر را خیلی دوست داشتیم و امسال تابستان طی یک اتفاق ناگواری در تصادف پسر داییم فوت کرد و من از این موضوع خیلی ناراحتم می‌خواستم بدانم آیا می‌شود در آخرت به ایشان برسم؟ پاسخ: در بهشت همه نمونه نعمت وجود دارد، نعماتی مانند مسكن و خوراك و پوشاك و اسباب آسایش و آرامش... البته در ميان اين همه نعمات، رضایت و خشنودى خدا از همه برتر و بزرگتر است. «وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنینَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدینَ فیها وَ مَساكِنَ طَیِّبَةً فی‏ جَنَّاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظیمُ [توبه آیه 72] خداوند به مردان و زنان باایمان، باغهایى از بهشت وعده داده كه نهرها از زیر درختانش جارى است جاودانه در آن خواهند ماند و مسكن‏هاى پاكیزه‌‏اى در بهشتهاى جاودان (نصیب آنها ساخته) و (خشنودى و) رضاى خدا، (از همه اینها) برتر است و پیروزى بزرگ، همین است» اما در مورد سوال شما اگرآن شخصی كه انسان در دنیا او را دوست داشته است و به هر دلیلی به آن شخص نرسیده است اهل ايمان و خدا پرستی و تقوا باشد، اميد است كه در آخرت به انسان برسد، از وجود نازنين پيامبر اكرم(صلی الله علیه و آله) نقل شده است كه خطاب به فردی فرمودند: «اگر خدا ترا وارد بهشت كند آنچه دلت بخواهد و چشمت از ديدنش لذت برد در آنجا خواهى يافت!» [روح البیان، ج8، ص391] همچنین «اگر درجه و مقام مرد بهشتى از زن دنيايی‌اش، بالاتر باشد، اختيار با مرد است كه آن زن را براى همسرى برگزيند و اگر درجه و مقام زن بهشتى از شوهر دنيايى‏‌اش بالاتر باشد، اختيار با زن است» [ تفسير نورالثقلين، ج2، ص499] پس یکی از ملاکهای مهم با تقوا بودن و بهشتی بودن دو طرف است و اینکه بخواهند در آنجا در کنار یکدیگر باشند. پی نوشت: حقى بروسوى اسماعيل‏، تفسیر روح البیان، انتشارات دالفکر، بیروت، چاپ اول، ج8، ص391. عروسى حويزى عبد على بن جمعه، تفسیرنورالثقلین، انتشارات اسماعيليان‏، قم، چهارم‏، 1415ق، ج2، ص499. منبع : رهروان ولایت

برچسب‌ها

پربازدیدها

پربحث‌ها