نویسنده، از مقایسه راهکارهاي قرآني با شیوه های علوم رفتاری، درنهادینه سازی انگیزه، این نتیجه را به دست آورده که راهکارهای قرآنی، شامل راهکارهای عملی برای ایجاد صفات شخصیتی مؤثر بر رفتار اخلاقی است. علاوه بر این، قرآن با شيوه هاي صحيح پيام رساني، مؤلفه های شناختی و عاطفی انگیزش را، از طریق ایجاد بینش نسبت به تأثیر رفتار اخلاقی بر سعادت و شقاوت ابدی انسان، تقویت می کند.
مهم ترین منبع انگیزشی رفتار اخلاقی، در بینش قرآنی، صفت شخصیتی تقوا است. انسان متّقي قرآن، داراي تقواي اعتقادي، اقتصادي، عبادي و رفتاري است که او را به سوي رفتار اخلاقي می کشاند و از رفتار خلاف اخلاق باز مي دارد.
شعار اصلی قرآن در این زمینه، «آمَنُوا وَ اتَّقَوْا » با تضمین َپاداش گرانسنگ «لَمَثُوبَةٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ « ،» لَكَفَّرْنا عَنْهُمْ سَيِّئاِتهِمْ وَ لادْخَلْناهُمْ جَنَّاتِ النَّعيمِ » و «لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الأرْضِ » است.
قرآن، با ایجاد «حس همدلی » از طریق ترویج رابطة «اخوت و برادری ،»«تذکّر مکرّر « ،» توصیه به صبر « ،» توکل بر قدرت لایزال الهی « ،» مراقبت همگاني » و «ارائه الگوهاي جذاب » انسان را در رسيدن به مراتب عالي تقوا ياري مي رساند.
رویکردها و شیوه های علوم رفتاري، برای تقویت انگیزة رفتار اخلاقی، به دليل مرتبط نبودن با سعادت واقعي انسان، ضمانت اجرايی محکمي ندارند؛ چه مبتني بر عادت باشند يا بر عوامل شناختي، عاطفي و شخصيتي.
منبع: خبرگزاری رسمی حوزه
