در سوره انفال آيه 64-65 در ابتدا خداوند مي فرمايد که اگر با ايمان باشيد و صبور، ده نفر شما بر صد نفر غالب است ... و بعد در آيه بعد مي فرمايد که صد نفر شما بر دويست نفر غالب است... اينجا چگونه مي توان توجيه کرد؟ مگر از اول معلوم نبود که اين ها اين توانايي را ندارند تا در ميدان جنگ معلوم شود. بعضي مي گويند که اين براي تشويق بوده. اصلا با عقل جور در نمي آيد که خداوند از حيله استفاده کند و بخواهد مؤمنانش را با فريب دادن به ميدان جنگ بفرستد.

پنجشنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۶ - ۰۰:۰۰
 
سوره انفال
آیه را مقداری اشتباه معنا نموده اید، دوباره بخوانید. اصل کلّی این است که 20 نفر مومن صابر بر 200 نفر کافر غلبه دارد. مومن صابر یعنی کسانی چون ابوذر غفاری و عمّار و مالک اشتر و حبیب بن مظاهر. این اصل کلّی است در مورد مومن صابر؛ ولی خداوند می دانست که همه ی اطرافیان پیامبر(ص) دارای درجات عالی ایمان و صبر نیستند. لذا فرمود: خدا دانست که در شما ضعف است ؛ یعنی ضعف ایمان و صبر دارید نه ضعف بدنی یا نظامی. لذا صد نفر شما غالب است بر دویست نفر. پس خدا اوّلاً یک اصل کلی را بیان نمود و آنگاه خبر داد که اکثر شما اصحاب پیامبر انطباق کامل بر این اصل ندارید.

منبع :پرسمان/معارف

پربازدیدها

پربحث‌ها