محققان نشان دادند که بجای اندازهگیری شی کوانتومی، می توان با بررسی نحوۀ تعاملات جسم کوانتومی با محیط اطراف آن، ذرات مشاهده نشدۀ کوانتومی را ردیابی نمود. ذرات در حین حرکت، محیط اطراف خود را “نشانهگذاری´میکنند. هر نشانه یا همکنش با محیط، اطلاعاتی را درون ذره کدگذاری می کند. بنابراین آرویدسون و همکارانش روشی را ابداع کردند تا این تعاملات نشانهای را بدون مشاهده مستقیم، ردیابی کنند. هم چنین محققان در خلال بررسی این نشانهها دریافتند که می توان این اطلاعات را در پایان هر آزمایش کدگشایی کرد. این موضوع به دانشمندان کمک می کند تا حرکات ذرات کوانتوم را دنبال کرده و رفتارهای آن ها را پیشبینی کنند.
قلمرو ممنوعه
این روش جدید امکان آزمایش پیشبینیهای قبلی در مکانیک کوانتوم را فراهم می کند. این پیشبینیها شامل ایدههایی از این دست هستند که یک ذره می تواند همزمان در دو مکان مختلف حضور داشته باشد یا نظراتی از قبیل تلهپاتی که در آن اطلاعات بدون مبادلۀ هیچ ذرهای میان دو نفر منتقل میشود. بنابراین این تحقیقات نه تنها ثابت می کند که مسئلهای غیرممکن، به ممکن تبدیل شده است، بلکه می تواند امکان اثبات بالقوۀ تلهپاتی را فراهم کند. مهمتر اینکه شاید این تحقیقات درک ما از ذرات موجی را دستخوش تغییر سازد. پیشتر ذرات موجی به عنوان ابزارهای محاسباتی انتزاعی شناخته میشدند که از آنها برای پیشبینی نتیجۀ آزمایشات کوانتومی استفاده می شد اما محققان دریافتند که اطلاعات کدگذاری شده در هر ذره کوانتومی پس از هر تعامل نشانهای مستقیما با تابع موج در ارتباط است.
آرویدسون در بیانیۀ خبری خود اظهار داشت: «نتایج آزمایشات ما نشان میدهد “تابع موج” ارتباط نزدیکی با حالت اصلی ذره دارد. بنابراین ما موفق به بررسی قلمرو ممنوعۀ مکانیک کوانتوم یعنی ردیابی ذرات کوانتومی مشاهده نشده شدیم.» این تحقیقات می تواند به پیشبرد تلاشهای دانشمندان در درک حرکات و رفتار ذرات کوانتومی و موجی کمک کند. حقایق بنیادین فیزیک کوانتوم را می توان با خیل اطلاعات جدید مورد آزمایش قرار داد و حتی ممکن است اکتشافات بسیاری در انتهای این مسیر منتظر ما باشند.
منبع: http://bigbangpage.com
