پيش از پاسخ دهي به پرسش شما توجه به دو نكته ضروري است : نكته اول در عالم هستي عوالمي وجود دارد ( در يك ديدگاه كلي عالم مادي مثال تجرد ) كه هر يك از آنها داراي احكام، قوانين و سنن مختص به خود است عالم دنيا و عالم آخرت و قيامت دو عالم از عالم هستي اند كه هر يك داراي آثار ويژه خود مي باشند به همين جهت است كه براساس آيات و روايات برا ي ورود روح و بدن به عالم قيامت نياز به تحول اساسي است تا روح و بدن قابليت پذيرش احكام و قوانين قيامت را بيابند براي مثال بدن مادي را در اين دنيا با سوزش صدمه خورده از ميان مي رود ولي در قيامت بسا تحولات اساسي كه در اين بدن ايجاد مي شود به صورتي مي گردد كه درحال سوزش و ناراحتي شديد بدن از ميان نمي رود ( البته اين نسبت به دوزخيان است ) اگر اين تحولات در بدن مادي ايجاد نشود اين بدن با اين صفات نمي تواند احكام و سنن قيامت را تاب بياورد يا مثلا در دنيا حركت و تغييراست جوان پير مي شود نو كهنه مي گردد كهنه ها از ميان مي روند گياهان پژمرده مي شوند و اما در جهان آخرت تغيير و تحول اينچنيني وجود ندارد و نوعي ثبات و بقا حاكم است نكته دوم كه در واقع نتيجه تامل و دقت در نكته اول است اين است كه ما نبايد انتظار داشته باشيم كه در عالم قيامت احكام قوانين و سنن عالم مادي و دنيا جاري باشد و اگر گاهي در سان آيات و روايات از مواردي چون خوردن و آشاميدن با زنان جوان زيبا روي بودن در كنار نهرها و زير درختان بودن ياد مي شود از باب تقريب ذهن ما به دريافت حقايق عالم قيامت است نه آنكه مثلا آشاميدن آن جا مانند آشاميدن اين جا باشد يا خوردن آن جا مانند خوردن اين جا با توجه به اين دو نكته پاسخ پرسش شما روشن مي شود براساس برخي آيات قرآني براي آدمي زوج هاي پاك، خوش اندام و زيبا هست كه از آنها لذت مي برد ولي بايد دقت داشت كه اين لذت همانند لذت جنسي اين دنيا نمي باشد چنانكه زنان آن جا نيز مانند زنان اين جا هستند همچنين اهل بهشت مي توانند فرزند داشته باشند ولي اين موضوع به دليل سنن حاكم بر قيامت به شيوه اي نيست كه در اين دنيا وجود دارد نظام حاكم بر قيامت نظامي دفعي است نه نظام تدريجي يعني در قايمت خواستن مساوي است با شدن و تحقق برخلاف نظام اين عالم كه براي عملي شدن خواسته ها بايد زمينه اسباب و شرايط آن فراهم شود تا آن آرزو محقق گردد در اين دنيا كسي كه فرزندي مي خواهد بايد ازدواج كرده با جمع يك سلسله شرايط و به تدريج و در زماني معيني داراي فرزند شود اما در نظام قيامت چنين نيست بلكه بهشتيان هر چه مي خواهند برايشان محقق مي شود و نياز نيست كه با جمع شرايط و پديد آمدن مقدماتي به تدريج آن خواسته ها محقق شود از اين رو خواستن فرزند در عالم بهشت مساوي است با حضور بچه في الحال و درهمان ان ،چنان كه رواياتي نيز در خصوص اين امر نقل شده است .
زاد و ولد در بهشت منافات به عدالت پروردگار ندارد زيرا اگر چنین بود فرشته و حور العین و غلمان و دیگر نعم الهی نمی بایست در بهشت در خدمت انسان باشند زیرا انها نیز قبلا همچون انسان تكلیفی نداشته اند تا به بهشت نائل شوند .بنابراین همه این نعمتها در خدمت بهشتی قرار می گیرد و در حقیقت همه این نعم بهشتی چیزی جز تجسم اعمال شخص نیست بلکه هر چه هست اوست که بواسطه اعمال خوب خویش این نعم بهشتی را برای خود انشا می کند .
منبع :پرسمان/معارف
