اينكه اجازه نشر آثار انتقادي در آمريكا را به معني نداشتن خط قرمز در آن نظامها دانسته مي شود، يك دروغ بزرگ است و البته آمريكا هم خط قرمزي مثل هلوكاست دارد كه عدم رعايت اين خط قرمز به حبس و جريمه و مجازات ختم ميشود. در آمريكا به كتابي نظير كتاب گروگانگيري و جانشينان انقلاب، نوشته خانم معصومه ابتكار كه روايتي شخصي از رخدادهاي تسخير لانه جاسوسي است، اجازه انتشار داده نمي شود، در آمريكا به شبكه هاي تلويزيوني پرس تي وي و العلم اجازه پخش داده نمي شود، طوري مجوز انتشار يك اثر انتقادي در آمريكا بزك مي شود كه انگار اين همه آثار و فيلمهاي انتقادي تلخ و بعضاً سياه نمايانه در ايران را ديده نمي شود. آثاري كه با زشت و سياه نشان دادن جامعه ايران و نمايش غلو آميز يك كشور آلوده و فاسد، بعضاً مورد توجه جشنواره هاي خارجي هم قرار گرفته اند در حالي كه با مجوز رسمي ايران ساخته و حتي توسط خود دولتها به جشنواره هاي خارجي معرفي شده اند. در ايران كتابهاي متعدد منتقدان و حتي مخالفاني همچون دكتر سروش، كديور، مهاجراني و غيره علاوه بر اينكه منتشر مي شود، در موارد مختلفي حتي در دانشگاهها تدريس مي شود و به عنوان متن درسي از آنها استفاده مي شود و ....
در رابطه با رفتارشناسي جمهوري اسلامي ايران در قبال مخالفان و منتقدان لازم است بگوييم كه آزادي مطلق را هيچ كسي نمي پذيرد و هر نظام و مكتبي، محدوده هايي براي آزادي در نظر مي گيرد كه نسبت به رعايت آن قاطعانه اهتمام مي ورزد و به همين دليل در جمهوري اسلامي ايران نيز محدوده هايي براي آزادي در نظر گرفته شده است كه بايد رعايت شود و وجود چنين محدوده هايي به معناي نفي آزادي بيان نمي باشد. بر اين اساس، در نظام جمهوري اسلامي نيز چنين آزادي بياني رعايت مي شود و هر فردي با رعايت اين چارچوب ها حق دارد به اظهار نظر بپردازد.
در زمينه آزادي بيان مخالفان بايد بگوييم كه اين افراد را بايد به چند دسته تقسيم كرد:
الف - دشمنان نظام و توطئه گران : طبيعي است كه هيچ نظامي به دشمنان خود و كساني كه قصد توطئه بر عليه آن نظام را دارند تريبوني براي نشر آثار و عقايد دشمنانه خود نمي دهد . با اين حال در جمهوري اسلامي ايران ، افرادي كه در دشمني آنها با نظام شكي نيست تا زماني كه صرفا به اظهار عقايد خود مي پردازند و دست به توطئه نمي زنند آزاد هستند كما اينكه تا سال هاي سال ، بسياري از گروه هايي كه قطعا مخالف حكومت ديني بودند در اين كشور داراي نشريه و فعاليت آزادانه بودند و صرفا پس از اينكه در دوران اصلاحات از فضاي به وجود آمده سوء استفاده كرده و شروع به توطئه نمودند ، نظام نيز مجبور شد با آنها برخورد كرده و نشريات آنها را توقيف نمايد. با اين حال همين افراد در گوشه و كنار كشور ، برنامه هاي خاص خود را دارند و در تجمعات و گردهمايي هايي كه دارند به اظهار نظر هاي خود مي پردازند و نويسندگانشان نيز هر روزه كتاب هاي خود را در سطح جامعه انتشار مي دهند بدون اينكه كسي كاري با آنها داشته باشد .
ب - منتقدان مخالف مباني نظام : اين دسته كساني هستند كه رسما به دشمني با نظام و انقلاب و مردم نمي پردازند اما در عين حال به لحاظ فكري و عملي انتقادات فراواني نسبت به ديدگاه حاكم و يا عملكرد ها دارند و همواره در چهره مخالف ظاهر مي شوند به گونه اي كه هر از چند گاه مورد طمع دشمنان نظام نيز قرار مي گيرند ولي با اين حال نمي توان آنها را به عنوان دشمن معرفي كرد . اين قبيل افراد در بسياري از موارد ، تلاش مي كنند تا ديدگاه هاي علمي حاكم را مورد نقد قرار داده و در عين حال به بسط ديدگاه هاي خويش مي پردازند كه معمولا تلاش مي شود تا به شكل آكادميك و علمي اين قبيل ديدگاه ها مطرح شود . اين قبيل منتقدان نيز در صورتي كه به شكل علمي و صادقانه بخواهند به نشر آثار و ديدگاه هاي خويش بپردازند كاملا آزادند و كمتر اتفاق مي افتد كه كسي با آنها برخوردي نمايد كما اينكه در حال حاضر نيز دهها نشريه وجود دارد كه عليرغم انتقادات تندي كه در آنها نسبت به عملكردها ويا ديدگاه هاي رايج در نظام صورت مي گيرد و يا حتي گاه مطالب انحراف آميزي كه مي تواند مجوز تعطيلي اش باشد در آن چاپ مي شود همچنان در حال انتشار مي باشد . همچنين در كنار كتاب ها ومجلاتي كه از طريق اين دسته انتشار مي يابد سايت هاي اينترنتي ووبلاگ هاي منتسب به اين جريانات و اشخاص نيز فعالانه به ارائه ديدگاه هاي آنها مي پردازند . از جمله مجلاتي كه منتسب به اين گروه مي باشد و همچنان در حال فعاليت مي باشد بايد از مجله چشم انداز ايران ، مجله بخارا و ... ياد كرد كه انتشار اين مجلات در شرايطي صورت مي گيردكه گاه در آنها ديدگاه ها از حالت صادقانه و علمي به اهانت نيز كشيده مي شود و آش به اندازه اي شور مي شود كه خود دست اندركاران مجله مجبور مي شوند بابت چاپ آن مطالب عذرخواهي نمايند .
ج – دسته سوم كساني هستند كه جزء نيروهاي نظام و انقلاب هستند و يا حداقل مي توان گفت زماني جزء نيروهاي نظام بوده و مسئوليت هايي هم در آن داشتند . اما اين دسته نيز منتقد بسياري از ديدگاه هاي رايج منتسب به نظام و انقلاب هستند و حتي گاه ادعا مي كنند كه ديدگاه آنان نسبت به انقلاب و نظام ، در واقع ديدگاه درست مي باشد . اين قبيل افراد نيز در جمهوري اسلامي ، آزادي بيان كامل دارند و از طريق ارائه كتاب ، مقاله ، سايت و ... همواره به انتشار ديدگاه هاي خود مي پردازند و حتي صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران در برنامه هاي مختلف و به ويژه برنامه هاي تخصصي ، از اين افراد براي نقد و بررسي ديدگاه هايشان دعوت به عمل مي آورد تا در فضايي كاملا علمي ديدگاهشان مطرح و مورد نقد و بررسي قرار گيرد و در مقابل نيز ، خود آنان نسبت به ديدگاه هاي طرف مقابل نقد هاي خود را بيان نمايند .
بنابر اين به اعتقاد ما در جمهوري اسلامي ايران ، غير از كساني كه قصد توهين، شبهه پراكني، توطئه و امثال اينها را دارند، همگان در چارچوب هاي مطرح شده از آزادي بيان برخوردارند و حتي يكي از انتقاداتي كه جريانات هواخواه نظام اسلامي، در طي سال هاي گذشته داشته اند اين است كه در كشور ما آزادي بيان به اندازه اي وسيع است كه در حال حاضر دهها جلد كتاب با محتواي انحرافي و شبهه پراكني بر عليه اعتقادات ديني در جامعه انتشار يافته و همچنان اين روند ادامه دارد. با اين اوصاف، در نظام اسلامى تا زمانى كه مخالفان و منتقدان در حد مخالف و منتقد بمانند مشكلى نيست و علاوه بر اينكه طبق قانون اساسى و مثل هر شهروند ديگرى از حقوق شهروندى خويش استفاده مى نمايند حتى مى توانند نظرات خويش را در جامعه اعلام نمايند، اما آنگاه كه پاى توطئه به ميان بيايد، برخورد صورت مي گيرد.
نام سایت:پرسمان/اندیشه سیاسی
