تمدن دهکده ایندوس
افراد زیادی در بیش از 1000 منطقه در محدودهای به وسعت 770 هزار کیلومتر مربع در اطراف رودخانه سند (یا ایندوس)، واقع در پاکستان و شمال غربی کشور هند ساکن شدند. عمر این تمدن به سالهای 2600 تا 1900 قبل از میلاد مسیح میرسد و پس از حفاری در دو شهر بزرگهاراپا (Harappa) و موهن جودارو (Mohenjo-Daro)، ساختمانهایی آشکار شدند که سیستم فاضلاب زیرزمینی استادانه در آنها ساخته شده بود. اما بین سالهای 1900 تا 1500 پیش از میلاد، این تمدن باستانی سقوط کرد و شهرها و اجناس با ارزش و قیمتی ساکنان شان متروکه شدند. جنگ شد یا خشکسالی؟ آیا یک بیماری مرگبار در این منطقه شایع شد؟ هرگز دلیل آن مشخص نشد.استون هنج
امروز دایره سنگی استون هنج، قطعهای است که بیانگر مهندسی نوسنگی است اما نخستینی اثر تاریخی در استون هنج، حصار خاکریزی شده مدوری بود که حدود 3000 سال قبل از میلاد مسیح با ابزارهایی که از شاخ گوزن کنده شده بودند، ساخته شده است.
در طول قرنها این سوال برای دانشمندان و باستان شناسان مطرح بود که چگونه سنگهایی این چنین بزرگ قبل از این که چرخ اختراع شود، به منطقه سالزبری (که استون هنج در آن واقع است)، منتقل شدند. سنگهای سارسن که وزن بزرگ ترین آنها به 30 تن میرسد، ماسه سنگی بودند و تصور میشود که آنها را از «ماربور داونز» (Marlborough Downs) که با استون هنج 32 کیلومتر فاصله دارد به آنجا آوردهاند اما احتمالا سنگهای کبود کوچک تر را از جنوب غربی ولز که 242 کیلومتر فاصله دارد آورده باشند.
| بیشتر بخوانید: آسیبهای کار زیاد با کامپیوتر یک ویژگی مشترک موفقترین افراد دنیا 25 زلزله بزرگ و فاجعه بار دنیا |
برخی باستان شناسان معتقدند که سنگها به وسیله یخچالهای طبیعی متحرک به آنجا منتقل شدند، اما احتمال این که این سنگها با تلاش انسان و از طریق آب و زمین حمل شده باشد، بیشتر است. گفته میشود برای حمل این سنگها از سیستمیکه از چوب و طناب تشکیل شده بود، استفاده کردند. البته باید گفت چنین سیستمی در هیچ کدام از آثار ماقبل تاریخ مشاهده نشده است.
محور اصلی این سنگها در راستای محور انقلاب تابستانی و انقلاب زمستانی قرار داده شده است. بدین معنی که در هنگام تابستان خورشید در افق از سمت شمال شرقی طلوع میکرده و در روی بزرگ ترین سنگ غروب میکرده در حالی که در زمستان برعکس بوده است. در ماه دسامبر که اولین ماه زمستان است، خورشید در جنوب غربی غروب میکرده است. بدین صورت فصلها مشخص میشدند.
شاید اصلی ترین دلیل ساخت استون هنج همین باشد اما با تاریخ نگاری کربن رادیواکتیو بقایای حیوانات که در نزدیکی این مکان باقی مانده، آشکار میشود که خوکها را در ماه دسامبر یا ژانویه هر سال در آنجا قربانی میکردند. با این کشف، گمان انجام تشریفات مذهبی در هنگام آمدن زمستان هم پررنگ میشود.
هدف از ساخت این مکان هنوز مشخص نشده است. برخی آنجا را مکانی میدانند که مرلین جادوگر روی یکی از بلندترین سنگها مینشسته است. در سال 1663 والتر چارلتون، فیزیکدان مدعی شد که استون هنج را دانمارکیها در اوایل قرون وسطی ساختهاند. ضمن این که جان اوبری، فیلسوف و نویسندهای که روی آثار تاریخی در حدود سال 1640 تحقیق میکرد، معتقد بود که استون هنج معبدی بوده که برای کاهنها ساخته شده و احتمالا به عنوان کانونی برای شفا دادن و زیارت بیماران عصر نوسنگی محسوب میشده است.
بررسیها و حفاریهای انجام شده در استون هنج، فعالیت بشر را در این مکان نشان داده است. به راستی فعالیت انسان در مکان ماقبل تاریخی این چنینی که سنگهای آن متعلق به 4500 سال و زغال چوبهای آن متعلق به 7000 سال قبل از میلاد بوده، اعجاب انگیز است. شاید این مکان جایی برای تدفین مقامات بلندمرتبه بوده که با استفاده از سنگهای بزرگ به عنوان سگ قبر، گورهای آنها نشانه گذاری میشده است.
منطقه 51
منطقه 51 و کاربردهای آن، یکی از بحث برانگیزترین موضوعات مربوط به ارتش آمریکا در ایالت نواداست که طی چند دهه گذشته، هر از چند گاهی، بحثهای مربوط به آن بالا میگیرد. به دور این منطقه نظامی سری، تا کیلومترها بیابان خالی از سکنه است. تا سال 2000 میلادی کسی وجود آن را تایید نکرده بود تا این که عکسهای مدارگردهای اکتشافی شوروی سابق از این منطقه منتشر شد.البته تا به امروز هنوز وجود این منطقه رسما تایید نشده است. یکی از مشهورترین موضوعهایی که نام منطقه 51 را بر زبان انداخت، حادثه رازول (Roswell) در سال 1947 است. آن زمان شایع شده بود که سفینه فضایی بیگانگان و فرازمینیها در نزدیکی منطقه رازول واقع در ایالت نیومکزیکو آمریکا سقوط کرده است. البته ارتش آمریکا پس از جمع آوری این بقایا و بررسی آنها، اثبات کرد که شیء کشف شده در واقع بالن هواشناسی بوده است اما هنوز عدهای معتقدند منطقه 51 مدرکی پنهانی از زندگی موجودات بیگانه احتمالی است.
باغهای معلق بابل
باغهای معلق بابل یکی از عجایب هفتگانه دنیای باستانی است که گفته شده بخت النصر دوم، پادشاه بابل آن را بنا کرده است. پادشاهی بخت النصر دوم از سال 605 قبل از میلاد مسیح شروع شد و به مدت 44 سال ادامه داشت. بخت النصر به دلیل این که همسرش آمنیس دلتنگ کشورش بود، باغهای معلق بابل را ساخت تا دیوارهای بلندش برای او یادآور سرزمین سبز و خرمش باشد.
برخی تاریخ شناسان معتقدند محل این باغها در جنوب بابل در مرکز عراق کنونی بوده است. هیچ تحقیقی درباره این منطقه هنوز به نتیجه نرسیده است و همچنان مکان این باغها مشخص و روشن نیست.
سرهای جزیره ایستر یا موآی ها
در حدود 35000 کیلومتر از غرب شیلی و 42000 کیلومتر از شرق کشور تاهیتی، جزیره «Rapa Nui» قرار دارد که آن را بیشتر با نام جزیره «ایستر» (Easter) میشناسند. کاشفان هلندی در سال 1722 این جزیره را کشف و این نام را برای آن انتخاب کردند. وسعت این جزیره حدود 160 کیلومتر مربع است. Rapa Nui یا جزیره ایستر به دلیل وجود 900 مجسمه سنگی بسیار بزرگی که در سراسر این جزیره پراکنده هستند، معروف است.
نظریهای هست که این مجسمهها نمایندگان نیاکان مردم بومی آن منطقه هستند که با درگذشت شخص مهمی یکی از آنها تراشیده میشده است. حفاریها نشان داده است که سرهای ایستر دارای بدنهایی بودهاند که قرنها پیش به خاک سپرده شدند.
سر دزدیده شده شکسپیر
آرامگاه ویلیام شکسپیر، نویسنده مشهور انگلیسی در کلیسای ترینیتی مقدس در انگلستان واقع است. اما آیا تمام بدن او آنجاست؟ در سال 1879 مجله Argosy خبری منتشر کرد مبنی بر این که در سال 1794 سر این نویسنده به سرقت رفته است و جسدی که در این مقبره آرمیده، سر ندارد.در آن زمان این خبر را افسانه تلقی کردند تا این که آزمایشهای اخیر مقبره با راداری که درون گور سخن سرای آون فرستادند، نشان داد که شکسپیر بدون سر در آنجا خوابیدهاست. شاید سر نویسنده مشهور توسط یکی از طرفداران نمایشنامههایش به سرقت رفته باشد. («سخن سرای آون» لقب شکسپیر است. این لقب به دلیل محلی که شکسپیر در استراتفورد انگلستان متولد شده به وی داده شده است.)
دیسک فایستوس
سال 1908 در قصر فایستوس در جزیره کرت یونان، دیسک Phaistos که از خاک رس پخته درست شده، پیدا شد. ضخامت این دیسک یک سانتی متر و قطر آن شانزده سانتی متر است. برخی کارشناسان معتقدند که این دیسک سال 1700 پیش از میلاد مسیح ساخته شده و نشان از تمدن Minon (تمدن باستانی عصر مفرغ) دارد.
محققی ادعا دارد که سه کلمه روی دیسک را تشخیص داده که به معنی مادر باردار، الهه یا مادر تابناک است اما محققان دیگر هنوز قانع نشدهاند. معنی جملات حک شده روی این دیسک همچنان در هالهای از ابهام است.
هرم هلینیکون
در نزدیکی آرگوس در یونان، هرم هلینیکون (Pyramid of Hellinkon) قرار دارد که همچنان رازی سر به مهر باقی مانده است. این هرم چه زمانی و چرا ساخته شده است؟ احتمالا این هرم بین سالهای 2000 تا 2700 قبل از میلاد بنا شده است. برخی معتقدند این هرم 3.5 متری، یادبود کشته شدگان نبرد افسانهای بین برادران پروتیوس و آکریسیوس، اسطورههای یونانی بوده که بر سر اورنگ پادشاهی آرگوس (کشوری در شمال شرقی یونان)، مبارزه کردهاند.مومیاییهای تاریم
در سال 1934 باستان شناسان سوئدی در بیابان حوضه تاریم (Tarim Basin) واقع در استان سین کیانگ فعلی چین به کاوش مشغول بودند که مجموعا حدود 200 مومیایی متعلق به سالهای 1800 قبل از میلاد تا سال 200 میلادی را کشف کردند. این مومیاییها به طور اعجاب انگیزی سالم مانده بودند که شاید به دلیل خاک خشک آن منطقه باشد.این مومیاییهای غیرعادی، ویژگیهای افراد سفیدپوست مانند موی قهوهای یا حتی قرمز و بینی کشیده داشتند. مومیاییهای باستانی تاریم در قایقهای وارونه در کنار سمبلهایی از اندامهای مردان به خاک سپرده شده بودند. کارشناسان با تجزیه و تحلیل دی ان ای آنها نتیجه گرفتند که مومیاییها از تبار اروپایی و بعضا نشانهایی از ژنتیک صربی داشتند. این مردم چه کسانی بودهاند و چگونه در این منطقه به خاک سپرده شدهاند؟ هنوز مشخص نیست.
اجساد مردابی
اجساد باستانی زیادی با عمری بهاندازه چندین قرن در باتلاقهای اروپا پیدا شدند اما این که این اجساد چگونه و چرا مردهاند، هنوز درهالهای از ابهام است. سالم ماندن لباس، پوست بدن، ناخنها، موها و حتی محتویات معده و حالات صورت این اجساد پس از گذشت قرنها، بسیار عجیب است و رویکرد بی سابقهای به زندگی اجداد باستانی ما میدهد.نشانهای زیادی از مرگ مخوف این اجساد خبر میدهد. برای مثال جسد مردی که «تولوند دانمارکی» (Danish Tollund) نامگذاری شده، یکی از این اجساد است که با طنابی به دور گردن به خاک سپرده شده است. چشمها و دهان این مرد به طور عمدی بسته بوده، به طوری که کارشناسان بر این باورند ممکن است او را قربانی کرده باشند.
سنگهای کارناک
در مجاورت دهکده فرانسوی کارناک در کشور برتانی (برتانی یک استان تاریخی و یک منطقه فرهنگی در فرانسه است که به «بریتانیای صغیر» یا «بریتانیای کوچک» در مقابل بریتانیای کبیر نیز معروف است) بیش از 3000 سنگ جدا از هم که به تنهایی یا گروهی، در زمین فرو رفتهاند، دیده میشوند. به طور کلی تصور میشود که این سنگها در دوره نوسنگی (Neolithic) یعنی در سالهای 4500 تا 2000 قبل از میلاد نصب شدهاند اما هیچ کس نمیداند چرا؟محبوب ترین نظریه این است که این سنگها به ستاره شناسی ربط دارند و احتمالا به عنوان تقویم و رصدخانه عمل میکردند تا کشیشان حوادث نجومی مانند خورشیدگرفتگی یا ماه گرفتگی را با استفاده از آنها پیش بینی کنند.
نظریه دیگری هم هست مبنی بر این که این سنگها به عنوان نمادی از احترام به درگذشتگان نصب شدهاند. ضمن این که در افسانههای محلی آمده است که این سنگها بقایای لژیونهای رومی هستند که با جادوی مرلین به سنگ تبدیل شدهاند. (Merlin جادوگر مشهور افسانهای انگلیس هم عصر شاه آرتور در دوره ناشناختهای از سدههای ششم تا شانزدهم است.)
منبع:تابناکباتو
