درس پنجم: اسم – جنس و تعداد
جنس اسم زبان مصری باستان دو جنس مذکر و مؤنث دراسامی تفاوت قایل میشود. اسامی مذکر هیچ پسوند مشخصی ندارند و صرفاً از چند حرف بی صدا تشکیل شده اند که ریشه کلمه به حساب میآیند. کلمات مونث به نشانه ت
ختم میشوند . در ترجمه این کلمات ضروری است که قبل از ت یک نقطه هم گذاشته شود تا معلوم شود که ت به ریشه کلمه تعلق ندارد.

- بعضی از نامها به ت ختم میشوند اما مذکر هستند. یعنی ت به ریشه کلمه تعلق دارد . مثال:
-

- اسامی شهرها ، ایالتهای مصر و کشورهای بیگانه از نظر دستوری مؤنث محسوب میشوند چه ت داشته باشند و چه نه مثال:
-

جمع یا مفرد بودن اسامی در مصری ، مانند زبان هم ریشه اش عربی ، سه نوع اسم وجود دارد: مفرد ، جمع و مثنی . اسامی مثنی برای چیزهایی به کار میرود که به دو شی دلالت دارند مانند چشم ، پا، دو بخش مصر ( علیا و سفلی) که شرحشان را در جدول زیرمی بینید:
اسامی جمع را میتوان به روشهای متعددی نشان داد:
- اولین استفاده از نشانه توضیحی جمع است. 3 خط راست جمع بودن را نشان داده و همیشه در آخر کلمه ظاهر میشود:
-

- راه دوم ، 3 بار نوشتن اندیشه نگار است:
-

- راه سوم ، 3 بار نوشتن همه آوا نگارهای کلمه است:
- راه آخر هم 3 بار تکرار نشانه توضیحی کلمه است:
-

بسیاری اسامی مؤنث به شکل اسم جمع وجود دارند اما مفردی برای آنها وجود ندارد . به آنها " جمع ظاهرتی میگوییم مانند:
مثنی را هم به اشکال متفاوتی نشان میدهند:
- 2 بار تکرار کردن آوانگار:
-

- 2 بار تکرار نشانه توضیحی :
-

- ترکیبی از 2 حالت بالا
-

واژگان







