به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، بخش اعتقادات شیعه موسسه فرهنگی اطلاع‌رسانی تبیان این مقاله را بر اساس تاریخ معاصر جهان اسلام تهیه و منتشر کرده است. علیرضا پیوگانی در این مقاله می نویسد: «شیخ محمود شلتوت عالم بزرگ مصر و جهان اسلام، پنجم شوال 1310 قمری در روستایی اطراف استان بحیره در کشور مصر، و در خانواده ای مذهبی و علمی دیده به جهان گشود. پدر وی شیخ محمد شلتوت در هفتمین بهار عمر شیخ محمود از دنیا رفت. عموی شیخ، عبدالقوی سرپرستی اش را به عهده گرفت. در کودکی حافظ کل قرآن شد و در هفده سالگی وارد دانشگاه اسکندریه شده و با نبوغ و استعدادی که داشت، عالی ترین رتبه و مدرک علمی دانشگاه را کسب کرد.علامه شلتوت این تشکیلات را مى ستاید و درباره آن مى گوید: «این نهضت «تشکیل دارالتقریب» که بر اساس اندیشه جمع آورى مذاهب مختلف اسلامى انجام شد. طولى نکشید که از حقایق استوار و علمى در جهان و تاریخ فکر اسلامى به شمار آمد. همچنین بر آن روح اصلاح طلبى، محبت و برادرى میان مسلمانان سایه افکند. بى تردید این خود به منظور تحقق بخشیدن به کلام خداوند بود آن جا که فرمود: فقط افراد با ایمانند که با هم طرح برادرى مى ریزند. حال میان برادران خود صلح برقرار کنید و از خدا بترسید; باشد که مورد رحمت او واقع شوید. شیخ بزرگ الازهر محمود شلتوت وحدت بین فرق اسلامی را تنها یک استراتژی سیاسی نمی دانست بلکه به اتحاد رسیدن جوامع اسلامی، اعتقاد راسخ قلبی او بود و برای رسیدن به این مهم سالیان متمادی بی وقفه تلاش کرد. از کارهای مهمی که او در زمان ریاستش انجام داد و کاشف از علاقه او به تقریب مذاهب است، برگزاری مراسم عزاداری روز عاشورا در صحن دانشگاه الازهر است. استاد محمد واعظ زاده خراسانى در این باره مى گوید: «براى بزرگداشت واقعه عاشورا در دوران شیخ شلتوت شیخ وقت الازهر، در محوطه (جامع الازهر) در روز عاشورا مجلس عزادارى برگزار کردند و به خاطر دارم که در همان موقع، روزنامه هاى ایران، این خبر را نشر دادند. آخرین گام صادقانه علامه شیخ محمود شلتوت در جهت تقریب مذاهب فتوا به جواز تبعیت از مذهب شیعه بود. این فتوا یکی از مهم ترین فتاوای علمای اسلامی است.ایشان در پاسخ به استفتائی این فتوا را در روز هفدهم ربیع الاول صادر کردند که متن آن بدین شرح است:عده ای از مردم معتقدند که هر فرد مسلمان برای آنکه عبادات و معاملاتش صحیح انجام گیرد، باید تابع احکام یکی از مکتبهای معروف چهارگانه باشد و در میان این مکتبهای چهارگانه نامی از مکتب شیعه امامی و شیعه زیدی برده نشده است. » علاقه مندان می توانند جهت مشاهده متن کامل و سایر مستندات تاریخی به اینجا مراجعه کنند.