سوالي كه به ذهن انسان خطور مي‎كند اين است كه ما مگر غير خدا نيز خالقي داريم كه در اين آيه جمع آورده است؟ لازم است گفته شود معناي لغوي «خلقت» براي،‌تقدير و اندازه‎گيري آمده است و هم چنين مقايسه چيزي با چيز ديگر با محاسبه دقيق و بدون اختلاف را نيز مي‎گويند. با وجود معناي لغوي غير از خدا مي‎توانند خالق باشند البته نه به معناي خالق حقيقي. حتي پرنده‎اي با محاسبه دقيق خود لانه‎اي مي‎آفريند. افزون بر اين آياتي نيز، خالقيت را به بشر نسبت داده كه درباره حضرت مسيح مي‎فرمايد: «... و هنگامي که به فرمان من، ‌از گل چيزي به صورت پرنده مي ساختي». (مائده/ 110). مقايسه خلقت خدا با خلقت بشر، به سبب نزديك نمودن اذهان، و نشان دادن قدرت خدا است در حالي كه خلقت در بشر حقيقي نيست و داراي نقصان و محدود، و اگر هم توانايي چيزي را دارد به اذن خداوند است.[1] پي نوشت: [1] . رك: طباطبايي، سيد محمد حسين، تفسير الميزان، قم، انتشارات رجاء، ج 15، ص 25؛ و مكارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الاسلاميه، چاپ يازدهم، 1371، ج 14، ص 207؛ و طبرسي، مجمع البيان، ج 17، ص 36. منبع: اندیشه قم