سرکار خانه فروغ نیلچی زاده، مشاور خانواده: خانمی با بنده تماس گرفتند و گفتند که همسر من ویژگی های بسیار خوبی دارد؛ از قاری های قرآن است و ... اما یکی از مشکلات من با او این است که به من می گوید: خانم! من هرچی به شما می گویم، بگو چشم! می گفت: من برای خودم نظر دارم دیدگاه دارم تصمیم هایی دارم، به چه دلیل باید هر چه همسرم می گوید من بگویم چشم؟ من برای این‌که بتوانم مساله‌شان را حل کنم مقداری درباره‌ی روحیات ایشان و همسرشان سوال کردم. توضیح که دادند دیدم من و منیت هر دوتای آنها خیلی زیاد است. برای همین مدام با همدیگر تصادم اخلاقی پیدا می کنند. جمله ای که به آنها گفتم این بود: دخترم! تا آن جایی که من اطلاع دارم تا حالا هیچ خبرگزاری و هیچ تکس خبری مخابره نکرده که زنی در اثر زیاد چشم گفتن به همسرش مرده است! خب بگو چشم، چشم گفتن زن را نورچشمی می کند. این چشم گفتن ویتامین تقویت روحیه ی آقایان است. اگر خانمی در زندگی، قاعده ی اصلی اش چشم گفتن باشد، یعنی اهل جدال نباشد، اهل مشاجره نباشد، اهل سلم و سلام باشد، اثرش را می بیند. خانم ها می خواهند نمره ی عاطفی شان در خانه بیشتر باشد یا می خواهند حرفشان به کرسی بنشیند؟ فرمول، خیلی روشن است به قول شاعر: همواری این راه مرا سر به هوا کرد. یک روز که من قاعده ی چشم گفتن را می گفتم، یکی از خانم ها گفت: خانم نیلچی! نمی شود به جای چشم، بگوییم«باشه»؟ گفتم چرا، اما تفاوتش مثل این است که همسرتان به جای هدیه یک شاخه گل سرخ، یک شب که می آید منزل یک دسته تربچه نقلی خیلی خوب برایتان بیاورد. پیش خودش هم گفته باشد: قرمز که هست خوش رنگ هم هست گیاه هم هست، تازه خوردنی هم هست. حس شما نسبت به اون گل چیست؟ نسبت به این تربچه چه جوری است؟ منبع : ماهنامه خانواده شاد