وقتی انسان متوجه شد از طریق ارتباط با عالم غیب و معنویت نجات پیدا می کند و در زندگی دنیایی روح خود را طوری تربیت کرد که با حقایق عالم مرتبط شد وقتی مرگش فرا رسید تازه نشاط وسرور و عیش او شروع می شود و با آنچنان عالمی روبه رو می گردد.
کل قرآن در توصیف آن می فرماید: فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ » هیچ نفسی نمی داند چه چیز برای آنها پنهان شده از آنچه موجب روشنی دیدگان است به پاداش آنجه انجام داده اند. به تعبیر امیرالمؤمنین (ع)حقیقت آن پاداش - به جهت کند." - عظمت و برکت - به قلب هیج بشری خطور نمی کند.استاد طاهر زاده - کتاب جوان و انتخاب بزرگ ص۵۶ منبع: کانال تلگرامی تذکرة الاولیاء
