طبق نظر آیت الله سیستانی مسأله 110: از وقتی كه اوّلين جزء بچّه از شكم مادر بيرون مي آيد، خونی كه زن تا فاصله ده روز مي بيند، خون نفاس است، به شرط آن كه خون زايمان بر آن صدق كند. و زن را در حال نفاس «نَفساء» مي گويند. بنابراين زنی كه از زايمان خون نمي بيند نفاس ندارد و نيز زنی که بعد از فاصله شدن مدّت طولانی از زايمان خون مي بيند به گونه ای كه عرفاً نمي‌گويند آن خون، خون زايمان است، مثل اينكه خون را پس از سپری شدن ده روز از زايمان ببيند، نفاس ندارد. مسأله 111: در محاسبه ده روز نفاس توجّه به سه نكته لازم است: 1. ابتدای محاسبه ده روز، خونِ خارج شده بعد از زايمان است هرچند خون خارج شده در هنگام زايمان هم نفاس است ولی در شمارش روزها، داخل در ده روز نفاس نيست. 2. معيار در محاسبه ده روز، خروج خون است نه فقط زايمان، بنابراين اگر خون با تأخير از زايمان خارج گردد، زمان خارج شدن خون ابتدای محاسبه ده روز است. 3. ابتدای محاسبه ده روز نفاس، روز است، بنابراين اگر زايمان و ديدن خون در شب واقع شده، هرچند خون نفاس است، ولی جزء ده روز نفاس محسوب نمی گردد و روش محاسبه ده روز در نفاس، همانند ده روز حيض است . مسأله 112: خونی كه زن قبل از بيرون آمدن اوّلين جزء بچّه مي بيند، نفاس نيست. مسأله 113: خون نفاس حدّاقل معينی ندارد و ممكن است يك لحظه باشد ولی بيشتر از ده روز نفاس به حساب نمي آيد. مسأله 114: اگر زن سزارين كند و نوزاد را از شكم يا پهلوی او خارج سازند، خونی كه از مجرای طبيعی بعد از سزارين بيرون مي‌آيد، نفاس است. مسأله 115: لازم نيست خلقت بچّه تمام باشد، بلكه اگر ناتمام نيز باشد، در صورتی كه از حالت عَلَقه كه خون بسته است و مُضْغَه كه قطعه گوشت است گذشته باشد و سقط شود، خونی كه مي بيند، خون نفاس است. مسأله 116: هرگاه شك كند كه چيزی سقط شده يا نه، يا چيزی كه سقط شده بچّه است يا نه، لازم نيست بررسی كند و خونی كه از او خارج مي شود، شرعاً خون نفاس محسوب نمي‌شود. مسأله 117: اگر زن نفساء خون واحدی ببيند و اين خون از ده روز بيشتر نشود، همه آن نفاس است، پس چنانچه قبل از ده روز پاك شد، بايد غسل كند و عبادت های خود را به جا آورد. مسأله 118: اگر زن نفساء خون واحدی ببيند و اين خون از ده روز بگذرد، چنانچه در حيض عادت عدديه دارد، به اندازه روزهای عادت او، نفاس و بقيه، استحاضه است و اگر عادت ندارد يعنی مبتدئه يا مضطربه است، تا ده روز، نفاس و بقيه، استحاضه مي باشد و در اين حال، به عادت خويشاوندان خويش در حيض يا نفاس يا عادت قبلی خويش در نفاس، رجوع نمي كند و اگر عادت خود را فراموش كرده، بايد عادت را بالاترين عددی فرض كند كه احتمال مي دهد و احتياط مستحب آن است كه كسی كه عادت دارد، از روز بعد از عادت و كسی كه عادت ندارد، بعد از روز دهم تا روز هيجدهم زايمان، كارهای استحاضه را به جا آورد و كارهايی را كه بر نفساء حرام است، ترك كند. مسأله 119: اگر زن نفساء در دهه زايمان بيشتر از يك بار خون ببيند مثل اينكه دو خون يا سه خون يا چهار خون يا بيشتر، خون ببيند و پاكی بين هم فرق ندارد كه زمانش كوتاه يا طولانی باشد، چنانچه روزهايی را كه خون ديده با روزهايی كه در وسط پاك بوده روی هم ده روز يا كمتر از ده روز باشد، تمام خون هايی كه ديده، نفاس است و بنابر احتياط واجب، در روزهايی كه پاك بوده كه آن را پاکی بين دو خون می نامند، احتياطاً عبادت های واجب را انجام دهد و كارهايی را كه بر نفساء، حرام است، ترك نمايد. مسأله 120: اگر زن نفساء بيش از يك بار خون ببيند مثل اينكه دو خون يا سه خون يا چهار خون يا بيشتر ببيند و آخرين خون از ده روز بيشتر شود، دو صورت دارد: 1. زن دارای عادت عدديه در حيض نباشد، اين صورت حكم مسأله قبل را دارد يعنی مقداری از خون ها كه از ده روز بيشتر نمي‌شود، نفاس است و در روزهای پاك وسط آن خون‌ها، بنابر احتياط واجب، کارهايی که بر نفساء حرام است را ترک کرده وکارهايی که بر غير نفساء واجب است را انجام دهد و مقداری از خونِ آخر كه از ده روز بيشتر مي‌شود، استحاضه است. 2. زن دارای عادت عدديه در حيض باشد، خونی كه به عدد ايام عادت ديده، نفاس است و در مورد خونی که بعد از تعداد روزهای عادتش تا فاصله ده روز ديده، بنابر احتياط واجب، کارهايی که بر نفساء حرام است را ترک کرده و کارهايی که بر مستحاضه واجب است را انجام دهد و خونی كه پس از روز دهم مشاهده مي كند، نفاس نيست. مسأله 121: اگر زن از خون نفاس در ظاهر پاك شود و احتمال دهد كه در باطن خون هست، يا بايد احتياطاً غسل كند و عبادت ها را انجام دهد يا بايد استبراء كند و استبراء از خون نفاس همانند استبراء از خون حيض است و جايز نيست عبادت ها را بدون استبراء ترك كند و كيفيت استبراء در مسأله (99) ذکر شد. مسأله 122: اگر زن نفساء بيشتر از عدد عادتش در حيض - كه آن عادت كمتر از ده روز است - خون ببيند و نداند خون، قبل از ده روز قطع مي گردد يا از ده روز مي گذرد، حكم استظهار و ترك عبادت برای او همانند احكام استظهار زن حائض است كه در مسأله (101 و 102) گذشت و اگر زن نفساء قبل از ده روز در ظاهر پاك شود و احتمال بدهد كه در باطن خون هست، وظيفه دارد استبراء نمايد و حكم آن همانند احكام استبراء زن حائض است كه در مسأله (99) ذکر شد. مسأله 123: هم‌چنان که يکی از شرايط خون حيض آن است که از حيض قبلی حداقل ده روز (حد اقل پاکي) گذشته باشد، در موردحيضی که بعد از نفاس مي‌باشد هم لازم است حداقل ده روز پس از نفاس باشد، بنابر اين اگر زن، بعد از تمام شدن نفاس تا فاصله ده روز خونی ببيند، آن خون استحاضه مي‌باشد، ‌خواه خون به نشانه حيض باشد يا نه، و چه اين‌که در روزهای عادت باشد يا نه، و از اين ده روز، به دهه استحاضه تعبير مي شود. مسأله 124: زنی كه در حيض، عادت عدديه دارد، چه وقتيه هم باشد يا وقتيه نباشد، اگر بعد از زايمان تا يك ماه يا بيشتر از يك ماه، پی در پی خون ببيند، به اندازه روزهای عادت او نفاس است و خونی كه بعد از نفاس تا ده روز مي بيند هر چند عادت وقتيه هم داشته باشد و خون در روزهای عادت ماهانه اش باشد، استحاضه است. مثلاً زنی كه عادت حيض او از بيستم هر ماه تا بيست و هفتم آن ماه است، اگر روز دهم ماه زايمان نمود و تا يك ماه يا بيشتر، پی در پی خون ديد، تا روز هفدهم، نفاس و از روز هفدهم تا ده روز - حتّی خونی كه در روزهای عادت خود كه از بيستم تا بيست و هفتم است مي بيند - استحاضه مي باشد و بعد از گذشتن ده روز، اگر عادت وقتيه داشته باشد و خونی را كه مي بيند در روزهای عادتش نباشد، بايد منتظر روزهای عادتش شود هرچند كه انتظارش يك ماه يا بيشتر طول بكشد و هر‌چند خون در اين مدّت دارای نشانه های حيض باشد. و اگر دارای عادت وقتيه نباشد، بايد حيض خود را چنانچه ممكن است با نشانه های آن تعيين كند که روش آن در فصل حيض ذکر شد و اگر ممكن نيست مثل اينكه همه خونی را كه ده روز بعد از نفاس مي بيند، يكسان باشد و يك ماه يا چند ماه به همين نشانه ادامه پيدا كند، بايد در هر ماه، حيض بعضی از خويشاوندان خود را برای خويش حيض قرار دهد، با توضيحی كه در فصل حيض ذکر شد. و اگر اين امر هم ممكن نيست، عددی را كه مناسب با خود مي داند انتخاب نمايد و توضيح آن نيز در فصل حيض بيان شد. مسأله 125: زنی كه در حيض، عادت عدديه ندارد، اگر بعد از زايمان تا يك ماه يا بيشتر از يك ماه خون ببيند، ده روز اوّل آن نفاس و ده روز دوم آن استحاضه است. و امّا خونی كه بعد از آن مي بيند ممكن است حيض باشد و ممكن است استحاضه باشد و برای تعيين حيض، بايد به توضيحی كه در مسأله قبل ذکر شد عمل نمايد. منبع: کانال سراج