موسی خیابانی کشته شد!
روز 19 بهمن 1360 موسی خیابانی عضو كادر سازمان مجاهدین خلق و اشرف ربیعی همسر اول مسعود رجوی به همراه 18 نفر دیگر از اعضا و محافظان سازمان در زدوخورد با نیروهای عملیاتی سپاه و دادستانی در شمال تهران كشته شدند.
بخش تاریخ ایران و جهان تبیان
خانه تیمی خیابانی
در این روز بر اساس طرح هماهنگ اطلاعات سپاه پاسداران و دادستانى انقلاب اسلامى مركز، با شناسایى ردهاى اطلاعاتى و عملیات منظم تعقیب و مراقبت، پایگاه مركزیت سازمان در شمال تهران ضربه سختی خورد و موسى خیابانى و اشرف ربیعى به همراه تعدادى از اعضاى كادر و محافظان خود در درگیرى و تیراندازى متقابل كشته شدند. در تبیین اجمالى این عملیات، قسمتى از توضیحات یكى از مسئولان وقت، در اینجا نقل مىشود:
خانه تیمى موسى خیابانى نیز ـ همزمان با بقیه اماكن موردنظر ـ مراقبت شد و از همان ابتدا هویت ساكنان آن مشخّص گردید. از طریق تردّد افراد مستقر خانه (كه 17 نفر بودند) مراكز و انباركها و نیروهاى دیگر آنها شناسایى شد كه بعداً بهطور هماهنگ و همزمان ضربه خوردند. در مورد خانه مركزیت، یك مشكل تاكتیكى وجود داشت: سعى شد هنگامى ضربه وارد شود كه حداكثر تعداد نفرات در آنجا مستقر باشند كه به علت درگیرى و تبادل تیراندازى بسیار شدید هر بیست نفر كشته شدند.
خانه موردنظر در منطقه زعفرانیه قرار داشت و متعلق به خانواده فرزانهسا بود. اسامى كشتهشدگان خانه مركزى زعفرانیه به شرح زیر است:
1 - موسى خیابانى
2 - اشرف ربیعى
3 - آذر رضایى (خیابانى)
4 - محمد مقدم
5 - مهشید فرزانهسا (مقدم)
6 - میرطه میرصادقى
7 - تهمینه رحیمىنژاد (میرصادقى)
8 - محمد معینى
9 - شاهرخ شمیم
10 - فاطمه نجارى (شمیم)
11 - خسرو رحیمى
12 - سعید سعیدپور
13 - محمدحسن پورقاضیان
14 - حسین بخشافر
15 - كاظم مرتضوى
16 - حسن مهدوى
17 - ناهید رأفتى (مهدوى)
18 - مهناز كلانترى (تشیّد)
19 - عباسعلى جابرزاده انصارى
20 - ثریّا سنّمارى (جابرزاده انصارى)
ضربه استراتژیك و مهم 19 بهمن، كه طى آن مسئول داخل كشور و نفر دوم سازمان كشته شد، سقوط تدریجى تشكیلات داخل را در پى داشت. در سطح تشكیلات، این ضربه موجب پاره شدن رشته ارتباط و اتّصال بخشها با فرماندهى داخل كشور شد؛ در سطح سیاسى، قدرتمندى تشكیلات سازمان را براى قدرتهاى حامى آن به زیر سؤال برد؛ هواداران را به انفعال واداشت؛ در سطح روانى، هم مركزیت و هم اعضا را در حالت تدافع محض و ترس از سرایت ضربه به بخشهاى دیگر قرار داد. در سطح عمل نظامى، مجموعه عملیات تروریستى سازمان با بحران مواجه گردید و حفاظت كامل و اولویت برنامههاى تأمینى و حفاظتى در دستور كار قرار گرفت. این ضربه، براى نهادهاى ضدتروریست كشور كه عمدتا با اتكا به اطلاعات و پشتیبانى اقشار مختلف مردم و ایثارگرى نیروهاى وفادار انقلاب، عمل مىكردند، راهگشاى ضربات بعدى به ماشین ترور سازمان به ویژه در اردیبهشت و خرداد ماه 1361، گردید.
منبع: موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی(سازمان مجاهدین خلق، پیدایی تا فرجام)
