فقط برد- برد می‌توان ادامه داد ما، سعی می‌كنیم افراد اطراف خود را نرنجانیم. اما گاهی، در مناسباتی، انگار فراموش می‌شود كه همگی بخشی از این زندگی اجتماعی در كنار هم هستیم. تنها آدم‌های خیلی نزدیك به ما، مثل خانواده و دوست و حتی میوه‌فروش سر خیابان خودمان نیستند كه باید با آنها تعاملی داشت كه دوطرف احساس رضایت كنند، این قاعده‌ای بزرگ‌تر، وسیع‌تر و فراگیرتر است و تأثیرات آن هم به همین نسبت فراگیر است. می‌توان گفت بهترین قاعده ارتباط از نوع اجتماعی، قاعده برد- برد است؛ یعنی هر دو طرف، احساس رضایتمندی داشته باشند. در رابطه‌های دونفره، از دوستی گرفته تا همكاری، شاید این برد- برد معنای روشن‌تری داشته باشد. وقتی شما می‌خواهید با دوست‌تان به سینما بروید، حداقل باید فیلمی باشد كه هر دو دوست داشته باشید و قرارتان ساعتی باشد كه برای هردو امكان‌پذیر باشد. هزینه سینما هم به‌گونه‌ای تقسیم می‌شود كه هیچ كدام از طرفین احساس ضرر نكند. در تعاملات و قراردادهای كلان‌تر كاری هم همین مدل در مقیاس دیگری تكرار می‌شود. اما در اجتماع و در ارتباط با افراد زیادی كه بسیاری از آنها هم ناآشنا هستند اگر این قاعده به‌طور كلی رعایت نشود - كه با تعابیر مختلفی از آن یاد می‌شود - از خوردن حق گرفته تا ظلم كردن یا حتی زرنگی، یك موج ایجاد می‌شود كه بزرگ‌تر و بزرگ‌تر خواهد شد. اگر شما در صف نایستید و به شكلی خود را جلوی صف برسانید، شاید كارتان سریع‌تر انجام شود اما به دیگر افراد صف، حس بازنده بودن را منتقل می‌كنید و قاعده كلی برد‌- برد بر مبنای یك قرارداد اجتماعی (یعنی همه به‌ترتیب زمان رسیدن در جای خود در صف قرار می‌گیرند) را به هم می‌زنید. برخی از این افراد بسته به آستانه تحملی كه دارند، شاید همانجا، شاید جای دیگر و زمانی دیگر، بخواهند این احساس بازنده بودن را جبران كنند، پس بازهم قاعده اجتماعی برد- برد دیگری شكسته می‌شود و مثل یك موج پیش می‌رود. این بار كه خواستید یك قاعده اجتماعی برد- برد را بشكنید، به این فكر كنید كه چه ذهنیت یا احساسی شما را به این كار می‌خواند؟ آیا جایی احساس بازنده‌بودن كرده‌اید و حالا قرار است این موج را گسترش دهید؟ فكر كنید كه با گسترش چنین موجی، جامعه چه جایی برای زندگی خواهد بود؟ و همان موقع فكر كنید چه انتخابی به یك نتیجه برد- برد می‌رسد، همان را انجام دهید. همشهری انلاین