حسین علیزاده بی پروا می نوازد محمد معتمدی که با همکاری حسین علیزاده دو آلبوم «باده تویی» و «عشقیم گل» را منتشر کرده است، از همکاری و تجربیات متفاوتش با این آهنگساز می گوید. فرآوری: سمیه فروغی، بخش هنری تبیان حاصل دومین همكاری محمد معتمدی و حسین علیزاده كنسرتی بود كه دی ماه امسال همراه با گروه هم آوایان در تهران برگزار شد. این كنسرت در قالب تور یك ماهه ای در تعدادی از شهرستان ها هم روی صحنه رفت. علیزاده در كنسرت جدیدش با هدف احیای فرم های فراموش شده موسیقی ایران به سراغ بحر طویل رفته بود كه به گفته خودش قصد داشته در جامعه ای كه طنزش هم سیاسی است، اتفاقات فرهنگی و حتی عاشقانه را با زبان طنز بگوید. سابقه همكاری محمد معتمدی و حسین علیزاده به دو سال پیش و برگزاری كنسرت دیگری بر می گردد كه دو آلبوم «باده تویی» و «عشقیم گل» (عشقم بیا) ماحصل آن بود. دومین آلبوم این مجموعه یعنی «عشقیم گل» آبان ماه امسال منتشر شد و چند هفته متوالی در صدر پرفروش های موسیقی قرار گرفت. بخشی از قطعات آن سال ها پیش در آلبومی با نام «سروده های آذربایجان» با صدای «نصرالله ناصح پور» منتشر شده بود. حالا اما علیزاده آن قطعات را بازسازی کرده و با تنظیم جدید و با صدای «محمد معتمدی» و «پوریا اخواص» به انتشار در آورده است. در تازه ترین تجربه ی آهنگسازی «حسین علیزاده» خودش تار نواخته و پژمان حدادی تنبک و سازهای کوبه ای، سیامک جهانگیری نی، بهنام سامانی دف و سازهای کوبه ای، نگار بوبان عود، پریچهر خواجه قانون، رادمان توکلی تار، علی بوستان سه تار، سینا جهان آبادی کمانچه، سیاوش برهانی بم تار، محمد انشایی قیچک، وحید اسداللهی گارمون و محمد معتمدی، پوریا اخواص، راحله برزگری و صبا حسینی به عنوان خواننده و همخوان در این آلبوم حضور دارند. این را همه می دانند كه من فارس هستم و ترك نیستم، اما خواندن من در این آلبوم و كنسرتی كه برگزار شد به زبان تركی یك جنبه نمادین داشت و به خاطر این بود كه آذربایجان یك بخش عزیز از خاك كشورم است. گستره جغرافیایی ایران شامل تمام اقوام آن می شود و ما این را حتی در گوشه های ردیف موسیقی ایرانی هم شاهد هستیم. اینكه گفته شود قطعه آذری را حتما باید با لهجه آذری خواند به نظرم بیشتر یك نوع بهانه گیری است محمد معتمدی در رابطه با اجرا با گروه هم آوایان ( با آهنگسازی حسین علیزاده) و همچنین انتشار آلبوم «عشقیم گل می گوید: دو سال پیش با آقای علیزاده یك تور كنسرت در داخل و خارج از ایران در اروپا داشتیم و حاصل آن دو آلبومی بود كه از دو بخش این كنسرت منتشر شد. یكی از این آلبوم ها با نام «باده تویی» از بخش فارسی موسیقی كلاسیك این كنسرت بود كه قبلا منتشر شده بود. بخش دوم این كنسرت هم كه شامل بخش آذری آن می شد در قالب آلبوم «عشقیم گل» منتشر شد. بعد از این كنسرت طبق طبیعت و روال معمول كاری، قراری مبنی بر اینكه در تور كنسرت بعدی استاد علیزاده با گروه هم آوایان اجرایی داشته باشم، نبود. در این بین هم خود من برنامه هایی از پیش تعیین شده داشتم، اما از آنجایی كه احترام خاصی برای ایشان قائل هستم و به خاطر علاقه ام كمی این برنامه ها را جابه جا كردم و این طور شد كه در این تور كه حدود یك ماهی طول كشید در خدمت ایشان بودم... وی در مورد آلبوم هایی مثل «عبور» یا «عشقیم گل» و...گفت: یكی از وجوه تمایز من با دیگر همكاران این بوده كه بسیاری از كارهایی كه در طول این سال ها با صدای من منتشر شده از همان اجراهای صحنه ای بوده است. اگر به كارهای اكثر خوانندگان نگاه كنید، متوجه می شوید تفاوت فاحشی بین آنچه روی صحنه و كنسرت ها اتفاق افتاده و آنچه در سی دی های این اجراها شاهد آن هستیم، وجود دارد. شما در اثر منتشر شده صدای متفاوتی را نسبت به آنچه در كنسرت تجربه كرده اید، می شنوید. تصمیم ما برای انتشار كنسرت ها به خاطر خوبی همان برنامه ای بوده كه اجرا شده است. اگر ما این كنسرت ها را منتشر نكنیم، فردای اجرا در اینترنت منتشر خواهند شد و بنابراین چه بهتر كه خود ما با كیفیت مطلوب آن را زودتر به دست مردم و مخاطبان برسانیم. او در رابطه با یكی از نقدهایی كه به آلبوم «عشقیم گل» مطرح شد ( در این نقدها گفته می شد که وی با زبان تركی آشنا نیست و در خیلی جاها لهجه وی نادرست است ) گفت : این را همه می دانند كه من فارس هستم و ترك نیستم، اما خواندن من در این آلبوم و كنسرتی كه برگزار شد به زبان تركی یك جنبه نمادین داشت و به خاطر این بود كه آذربایجان یك بخش عزیز از خاك كشورم است. گستره جغرافیایی ایران شامل تمام اقوام آن می شود و ما این را حتی در گوشه های ردیف موسیقی ایرانی هم شاهد هستیم. بسیاری از این گوشه ها مثل بختیاری، كرد بیات، شكسته قره باغ یا حتی دیلمان به نام یك منطقه از ایران نامگذاری شده است. جدا از این فكر می كنم من این حق را داشته باشم تا عاشق این زبان و موسیقی اش باشم. من از بچگی به این نوع موسیقی علاقه داشته ام و كارهای خوانندگان آذری را گوش می كردم. اینكه گفته شود قطعه آذری را حتما باید با لهجه آذری خواند به نظرم بیشتر یك نوع بهانه گیری است. حدود ٤٠ سال پیش رشید بهبوداف خواننده سرشناس آذری در سفرش به ایران چند قطعه فارسی هم اجرا كرده است. فایل های این اجراها در اینترنت موجود است و ایشان حتی تصنیف «بهار دلكش» را به فارسی اجرا كرده اند. وقتی این قطعات را گوش می كنید كاملا متوجه می شوید كه یك آذری زبان شعر فارسی را با یك لهجه دیگر می خواند، اما خب، سراسر این كارها حس لذت بخشی را با خود به همراه می آورند. اینكه یك نفر از اقلیم دیگری بیاید و به زبان شما بخواند نه تنها احساس بدی در خود من به شخصه ایجاد نمی كند بلكه از آن هم استقبال می كنم. او در مورد برخورد دوگانه صداوسیما در مورد برخی آثارش می گوید : هیچ وقت وجود صداوسیما و استفاده از امكانات آن در زندگی هنری ام تاثیری نداشته است. برخلاف خیلی از همكارانم اگر صفحه های مربوط به صداوسیما را از كتاب زندگی ام جدا كنید، به جرات می توانم بگویم این كتاب همان قطر قبلی اش را خواهد داشت، در حالی كه خیلی ها هستند كه اگر كارهای شان را با صداوسیما از كتاب زندگی شان حذف كنید، فقط یك جلد باقی خواهد ماند. وی در رابطه با فعالیتهایی که با محمد رضا لطفی داشته بیان کرد: خوشبختانه این شانس را داشتم كه اولین اثر رسمی من انتشار آلبوم با نام «وطنم ایران» با آهنگسازی محمدرضا لطفی بوده است كه البته در زندگی من نقطه پررنگی محسوب می شود. اما این علاقه و احترام من به محمدرضا لطفی جای خودش را دارد و نباید فراموش كرد كه هر هنرمندی یك شخصیت مستقل است و می تواند سلیقه خودش را داشته باشد. طبیعتا آدم ها وقتی مسیر هنری شان را ادامه می دهند ایده های متفاوتی به ذهن شان خطور می كند و در كل زیبایی هنر هم به همین موارد موجود در آن یعنی پروراندن ایده ها و اندیشه های مختلف و در نهایت ایجاد تنوع در جامعه است. منابع: - اعتماد - نبض ترانه