تاثیر لغو تحریم ها در اشتغال جوانان برداشته شدن تحریم ها، توقع مردم را برای ایجاد اشتغال و فراهم شدن فضای کسب و کار بالاتر برده است.اگرچه توقع به جایی است اما به راستی لغو تحریم ها چه تاثیری در اشتغال جوانان دارد؟ فرآوری: ه-هدایتی بخش اقتصاد تبیان خدا را شکر می کند که سقفی بالای سر دارد و می تواند کار کند، می گوید کارش سخت است و شب و روز نمی شناسد اما خدا را شاکر است که کارش تا به حال به رو زدن به مردم نیفتاده است تمام نگرانی اش امروز از آتیه فردای فرزندانش است از دانشگاه تا خرج مراسم عروسی و جهیزیه.... پدر دستانش لرزان است و نگاهش به آسمان و فقط می تواند دعا کند. با اندکی تامل ما را می پذیرد می داند قرار است درباره آسیب های اجتماعی و ناهنجاری های جوانان بپرسیم. با قولی که درباره فاش نشدن نامش می دهیم می پذیرد که صحبت کند. این مرد میانسال می گوید: با توجه به تجربیاتم مطمئنم اگر جوان وقتی به سن اشتغال می رسد بازار کار برای حضورش آماه باشد و بتواند به راحتی در خرید سقفی برای زندگی تلاش کند تا به تشکیل خانواده برسد دیگر فرصتی برای فکر کردن به راه های انحرافی نمی ماند. او می گوید: اما وقتی می بینیم جوانی با وجود داشتن مدارج بالای علمی و تحصیلی از حضور در بازار کار بازمانده یا کسی با این شرایط مجبور می شود کاری با حقوق پایین بپذیرد و دائم به خود بگوید صد سال هم تلاش کند با این رقم کم می تواند خانه دار شود و تشکیل زندگی دهد، کم کم سوق به موارد انحرافی و کشیدن شدن به بیراهه پیدا می شود. اکنون تمام نگرانی من هم همین است که روزی فرزندانم به دلیل کمبود به این سمت روند، همانطور که می بینید کار و خانه دارم اما نمی دانم چقدر می تواند در تامین مخارج دانشگاه و ازدواج و جهیزیه کمک حالم باشد. این پدر زحمتکش ادامه می دهد: البته هنوز فرزندانم کوچک هستند و در تلاش هستیم با همسرم پس اندازی برای آینده شان کنار بگذاریم اما واقعا سخت است. پس اندازی به درد بخور داشتن آن هم در این شرایط، کاش دولت فکری به حال اشتغال و ازدواج و مسکن جوانان به صورت دائمی می کرد مثلا برای اشتغال طرحی دائمی تصویب می شد و یا برای خرید خانه اولی ها تدابیر و راهکاری در نظر گرفته می شد، فقط امیدم به خداست. وقتی می بینم جوانی کنار پارک نشسته و مخدر می کشد. وقتی می بینم جوانی در آن طرف شهر کارش دور دور کردن با ماشین میلیاردی است نگاهم را به آسمان می دوزم و برای آن جوانان و فرزندان خودم که روزی به سن و سال آنان می رسند دعا می کنم تا خدا حفظشان کند و به راه راست هدایت شوند و البته امیدوارم دولت هم فکری به حال این رفتارها و ناهنجاری ها که آسیب های زیادی را با خود به همراه دارد کند. تسهیل شدن فضای کسب و کار و سرمایه گذاری های خارجی به طور قطع می تواند تاثیرات کوتاه مدتی هم داشته باشد اگرچه در تمام این سال ها در بخش های مختلف اقتصادی زیرساخت های لازم فراهم نشده است، با این حال رشد تعاملات با جهان به طور قطع در ایجاد شغل موثر خواهد بود این پدر نمونه ای کوچک از پدران امروز جامعه ایرانی است که دغدغه آینده کشور و جوانان فردایش را دارند. وقتی هر روز آماری از صدها بیکار با تحصیلات عالیه شنیده می شود. وقتی می شنوی بیکاری حتی به جامعه پزشکان هم رسیده و آنها را مجبور می کند تا با مبالغ ناچیز سر کار روند و یا از کارهای غیر اخلاقی چون زیر میزی و... استفاده کنند حق داری دلت بلرزد برای آینده کشور و جوانان فردا. شاید شما هم جزو آن دسته از افرادی باشید که برای پیدا کردن شغل مناسب خود برگه های روزنامه نیازمندی ها را بارها و بارها ورق زده باشید و یا به دفاتر کاریابی مراجعه کرده باشید. دفاتری که با صف های طولانی مراجع کنندگان زیادی از تمام سنین و با هر نوع مدرکی روبرو هستند.. ولی بعد از کلی دوندگی و بالا و پایین کردن پله های بعضی ارگان ها و ادارات به این نتیجه می رسید که معیارهای دیگری جز تخصص وجود دارد که در به دست آوردن شغل مدنظر شما دخالت مستقیم دارد. آری این روزها اشتغال مهم ترین دغدغه در کشورمان می باشد درحالی که درگذشته مسئله اشتغال فقط مختص گروه خاصی بود ولی امروز از هر گروه سنی به دنبال شغل مناسب هستند. با این وجود طبق آمارهای رسمی و غیررسمی، میزان بیکاری در کشور ما به حدی است که از میانگین جهانی بسیار بالاتر بوده و از معضلات کشور به شمار می رود. بر اساس آمارهای منعکس شده، در سال 85 جمعیت کشور حدود 70 میلیون نفر، جمعیت فعال 23.5 میلیون نفر و جمعیت بیکار معادل 2.6 میلیون نفر بوده است و در سرشماری سال 90 جمعیت کشور در یک دوره پنج ساله به 75 میلیون نفر، جمعیت فعال 23.4 میلیون نفر و جمعیت بیکار به 2.8 میلیون نفر رسیده است. این وضعیت گویای ضعف جدی دولت در ایجاد اشتغال است یعنی موضوعی که دولت حاضر به پذیرش آن نیست، طی پنج سالی که از دو سرشماری در کشور می گذرد و درحالی که مبنای اشتغال در این دو سرشماری یک ساعت کار در هفته بوده است می بینیم به رغم افزایش 5 میلیون نفری جمعیت بالای 10 سال کشور جمعیت فعال نه تنها افزایش پیدا نکرده بلکه طی دوره موردنظر 96 هزار نفر هم کاهش پیداکرده است. در مقابل جمعیت بیکار در کشور طی سال های 85 تا 90 معادل 235 هزار نفر رشد داشته که در مجموع باعث رسیدن نرخ بیکاری از 11.3 درصد در سال 85 به 12.3 درصد در سال 90 شده است، البته وضعیت جامعه جوان نامناسب تر است در سال 85 نرخ بیکاری در گروه سنی 15 تا 29 سال 20.6 درصد بوده است ولی در سال 90 می بینیم نرخ بیکاری در این گروه جامعه به 24 درصد رسیده است اما سوالی که ممکن است بری خیلی بعد از برداشته شدن تحریم ها به وجود بیایید این است که برداشتن تحریم ها چه تاثیری در اشتغال دارد؟ برداشته شدن تحریم ها، توقع مردم را برای ایجاد اشتغال و فراهم شدن فضای کسب و کار بالاتر برده است.اگرچه توقع به جاییست اما باید توجه داشت که اجرای برجام تنها نقطه ی آغاز یک روند رو به رشد و توسعه اقتصادی است. در عین حال تسهیل شدن فضای کسب و کار و سرمایه گذاری های خارجی به طور قطع می تواند تاثیرات کوتاه مدتی هم داشته باشد اگرچه در تمام این سال ها در بخش های مختلف اقتصادی زیرساخت های لازم فراهم نشده است، با این حال رشد تعاملات با جهان به طور قطع در ایجاد شغل موثر خواهد بود. برداشتن تحریم، مرحله اول حرکت است با نگاهی به اقتصاد دیگر کشور ها در می یابیم که تحولات اقتصادی در هر کشور با صبر و عزم اراده هر ملتی به وجود آمده است. رئیس جمهور ایران در همایش اجرای برجام؛ فصل نو در اقتصاد ایران، اقتصاد ایران را همانند جوان و انسان بی گناهی دانست که 12 سال در زندان، با غل و زنجیر نابحق و نابجا نگه داشته شده است. روحانی همچنین گفت: امروز تحریم ها رفته و تا رسیدن به توسعه مسیری طولانی در پیش داریم و باید برای ساختن و آبادانی ایران عزیز همه دست در دست هم دهیم.اما از طرفی می توان امید داشت که اقتصاد کشور و به ویژه وضعیت اشتغال رشد خود را اگرچه تدریجی اما طی سال های پیش رو به نقطه مطلوب برساند. در دوران پسابرجام باید به گونه ای مدیریت کنیم که نه تنها قشر ضعیف کارگری لطمه نبیند و منابع به سمت تولید هدایت شود بلکه از بازشدن LC ها برای واردات تکنولوژی و مواد اولیه مورد نیاز استفاده کنیم در این زمینه نیز مهدی پازوکی کارشناس اقتصادی حل مشکلات اقتصادی را به همدلی و مدیریت مجموعه حاکمیت و قوا ملزوم دانست و افزود: فراهم شدن فضای کسب و کار و سرمایه گذاری به طور قطع می تواند اشتغال را بالا ببرد. وی تصریح کرد: اما باید در نظر داشت که برجام تنها یک آیتم برای بهتر شدن این فضاست و همه ی نهاد های حاکمیتی باید با مدیریت صحیح مشکلات را مدیریت کنند. برجام فرصتی مناسب برای نجات اشتغال مشاور کانون عالی شوراهای اسلامی کار کشور گفت: اکنون که برجام به نتیجه رسیده وقت آن است که منابع آزاد شده را در بخش تولید هزینه کنیم و برای تولید منجر به صادرات برنامه ریزی داشته باشیم. علی خدایی ، به تاثیرات برجام بر بازار کار اشاره و خاطرنشان کرد: بی تردید برجام فرصتی است که نگرانی تهدید هم در کنارش وجود دارد یعنی اگر درست استفاده شود فرصت مغتنمی برای نجات اشتغال کشور، صنعت و قشر کارگر و کارفرما و تولید کننده است ولی اگر یکسری ملاحظات رعایت نشود می تواند به تهدید فرصت تبدیل شود. وی با تقدیر از دولتمردان، تیم مذاکره کننده و وزیر امور خارجه کشورمان در به ثمر رسیدن توافقات برجام، افزود: با توجه به سیاستهای ابلاغی مقام معظم رهبری در اجرای اقتصاد مقاومتی، بهترین حالت ممکن این است که منابع آزاد شده را در بخش تولید هزینه کنیم و برای تولید منجر به صادرات برنامه ریزی داشته باشیم تا در صورت وقوع مجدد چنین اتفاقی از قبل پیش بینی های لازم را برای اقتصاد کشور صورت دهیم. به اعتقاد این مقام مسوول کارگری اگر تحریم های خارجی تا حدودی به اقتصاد کشور لطمه زد به دلیل عدم آ مادگی برای پذیرش چنین شرایطی است.وی با بیان اینکه در دوران پساتحریم باید با تکیه بر نیروهای داخلی و خودکفایی در صنعت تولید و اشتغال را رونق بخشیم، متذکرشد: انتظار می رود منابع آزاد شده صرف زیرساختهای تولید و امور زیربنایی شده و به جای واردات انبوه و بی رویه، واردات مواد اولیه و مورد نیاز بنگاههای تولیدی در پیش گرفته شود. خدایی گفت: در صورتی که بازارهای داخلی را به روی کشورهای خارجی باز کنیم تا واردکننده محصولات خود باشند خروجی آن چیزی جزو واردات گسترده تر و بی رویه تر نخواهد بود.عضو کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان تهران ادامه داد: وقتی تغییراتی را که در برنامه ششم برای قانون کار پیش بینی شده بود در کنار بحث برجام می گذاریم از برداشته شدن حمایت های لازم از جامعه کارگری و تقدیم نیروهای کار ارزان به سرمایه گذاران خارجی نگران می شویم. وی تاکید کرد: بر این اساس در دوران پسابرجام باید به گونه ای مدیریت کنیم که نه تنها قشر ضعیف کارگری لطمه نبیند و منابع به سمت تولید هدایت شود بلکه از بازشدن LC ها برای واردات تکنولوژی و مواد اولیه مورد نیاز استفاده کنیم. منابع : روزنامه ابتکار / سیاست روز / فردا قم