بشارتی برای مومنان واقعی در تبیان همزمان با نخستین روزهای ماه مبارک رمضان سایت فرهنگی اطلاع‌رسانی تبیان در مقاله ایی دینی «بشارتی برای مومنان واقعی» عنوان کرد. به گزارش روابط عمومی، بخش قرآنی موسسه فرهنگی اطلاع‌رسانی تبیان این مقاله را بر اساس آیات قرآن کریم تهیه و منتشر کرده است. آمنه اسفندیاری کارشناس ارشد علوم قران و حدیث در این مقاله می نویسد:« شهدا به نعمت و فضلى مى ‏رسند که براى ما شناخته شده نیست آنها زندگى جمعى دارند، به یکدیگر ملحق مى ‏شوند و در انتظار ملحق شدن دیگران هستند. فَرِحِینَ بِمَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ وَیَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِینَ لَمْ یَلْحَقُواْ بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلاَّ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ (آل عمران ـ ۱۷۰) به آنچه خدا از فضل خود به آنان داده است شادمانند، و براى کسانى که از پى ایشانند و هنوز به آنان نپیوسته ‏اند شادى مى ‏کنند که نه بیمى بر ایشان است و نه اندوهگین مى ‏شوند. در روایات آمده است: مومنان واقعى که قرآن و اهل بیت پیامبر علیهم السلام را با هیچ کتاب و رهبر دیگرى عوض نمى ‏کنند، مشمول بشارت این آیه هستند. همچنین استفاده مى ‏شود کهزندگى برزخى یک زندگى واقعى داراى رزق و حیات و شادى و بشارت است. و مراد از آن تنها باقى ماندن نام نیک در تاریخ نیست. پیام‏های آیه: 1ـ شادى شهدا به الطاف الهى است، نه عملکرد خودشان. «فَرِحِینَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ» 2ـ شهدا الطاف الهى را تفضّل الهى مى‏ دانند، نه پاداش خون خود. «مِنْ فَضْلِهِ» 3ـ شهدا از همرزمان خود دل نمى‏ کنند و آینده خوب را به آنها بشارت مى ‏دهند. «یَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِینَ لَمْ یَلْحَقُوا بِهِمْ» 4ـ شهدا زندگى جمعى دارند، به یکدیگر ملحق مى ‏شوند و در انتظار ملحق شدن دیگران هستند. «یَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِینَ لَمْ یَلْحَقُوا بِهِمْ» 5ـ علاقه به سعادت دیگران و ملحق شدن آنان به کاروان عزّت و شرف، یک ارزش است. «وَ یَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِینَ لَمْ یَلْحَقُوا» 6ـ کامیابى شهدا، همیشگى است و هرگز غم از دست دادن نعمتى را ندارند. «أَلَّا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ» یَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّهِ وَفَضْلٍ وَأَنَّ اللّهَ لاَ یُضِیعُ أَجْرَ الْمُوْمِنِینَ (آل عمران ـ ۱۷۱) بر نعمت و فضل خدا و اینکه خداوند پاداش مومنان را تباه نمى‏ گرداند، شادى مى ‏کنند. پیام‏ های آیه: 1ـ در عالم برزخ، بشارت و شادمانى وجود دارد. «یَسْتَبْشِرُونَ» 2ـ شهدا به نعمت و فضلى مى ‏رسند که براى ما شناخته شده نیست. کلمه «بِنِعْمَةٍ» و «فَضْلٍ» نکره آمده است. 3ـ پاداش عملکرد مومنان، بیمه شده است. «لا یُضِیعُ أَجْرَ الْمُوْمِنِینَ» 4ـ وعده‏ى تضمین پاداش، انگیزه عمل است. «لا یُضِیعُ»این آیات در واقع به گوشه‏اى از مزایا و برکات فراوان زندگى برزخى شهیدان اشاره کرده و مى ‏فرماید: فَرِحِینَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ: آنها به خاطر نعمت هاى فراوانى که خداوند از فضل خود به آنها بخشیده است خوشحالند. یکى دیگر از دلایل خوشحالى آن ها به خاطر برادران مجاهد آنها است که در میدان جنگ شربت شهادت ننوشیده‏اند و به آنها ملحق نشده‏اند؛ زیرا مقامات و پاداش هاى آنها را در آن جهان به خوبى مى ‏بینند و از این رو مستبشر و شاد مى ‏شوند، همانطور که قرآن مى‏ گوید: وَ یَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِینَ لَمْ یَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ. به دنبال آن مى ‏فرماید: أَلَّا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ، یعنى شهیدان احساس مى‏ کنند که برادران مجاهد آنها، پس از مرگ، هیچ گونه اندوهى نسبت به آنچه در دنیا گذارده‏اند ندارند و نه هیچ گونه ترسى از روز رستاخیز، و حوادث وحشتناک آن. این جمله، تفسیر دیگرى هم ممکن است داشته باشد و آن اینکه شهیدان علاوه بر این که با مشاهده مقامات برادران مجاهدى که به آنها ملحق نشده‏اند خوشحال مى‏ شوند، خودشان هم هیچ گونه ترسى از آینده و غمى از گذشته ندارند. (به عبارت دیگر طبق تفسیر اول، ضمیرهاى أَلَّا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ به باقیماندگان در دنیا بر میگردد و طبق تفسیر دوم به خود شهیدان) یَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ این آیه در حقیقت تأکید و توضیح بیشترى درباره بشارت هایى است که شهیدان بعد از کشته شدن دریافت مى ‏کنند آنها از دو جهت خوشحال و مسرور مى ‏شوند: نخست از این جهت که نعمت هاى خداوند را دریافت مى ‏دارند، نه تنها نعمت هاى او بلکه فضل او که همان افزایش و تکرار نعمت است نیز شامل حال آنها مى ‏شود. دیگر این که آنها مى ‏بینند که خدا پاداش مومنان را ضایع نمی کند، نه پاداش شهیدان و نه پاداش مجاهدان راستینى که شربت شهادت ننوشیدند (وَ أَنَّ اللَّهَ لا یُضِیعُ أَجْرَ الْمُوْمِنِینَ) در حقیقت آنچه را قبلاً شنیده بودند در آنجا آشکار مى ‏بینند. مرز شلمچه میزبان ۶۳ شهید. شاهدى بر بقاى روح از جمله آیات قرآن که با صراحت، دلالت بر بقاى روح دارد آیات (۱۶۹ تا ۱۷۱ سوره آل عمران) است که درباره حیات شهیدان بعد از مرگ مى ‏باشد، و اینکه بعضى احتمال داده‏اند که مراد از حیات، معنى مجازى آن است و منظور باقى ماندن آثار زحمات و نام و نشان آنها است، بسیار از معنى آیه دور است و با هیچ یک از جمله ‏هاى آیات فوق، اعم از روزى گرفتن شهیدان و سرور آنها از جهات مختلف، سازگار نمى ‏باشد به علاوه این آیات، دلیل روشنى بر مسئله برزخ و نعمت‏ هاى برزخى است.درباره اهمیت مقام شهیدان، سخن بسیار گفته شده و هر قوم و ملتى براى شهداى خود احترام خاصى قائل است ولى بدون اغراق، آن احترامى که اسلام براى شهداى راه خدا قائل شده است بى نظیر است. روایت زیر نمونه روشنى از احترامى است که اسلام براى شهداء قائل شده و در پرتو همین تعلیمات بود که یک جمعیت محدود عقب افتاده آن چنان قدرت و نیرو گرفتند که بزرگترین امپراطوری هاى جهان را به زانو در آوردند. امام على بن موسى الرضا علیهما السلام از امیر مومنان على علیه السلام چنین نقل می‌کند که هنگامى که حضرت، مشغول خطبه بود و مردم را تشویق به جهاد می کرد، جوانى بر خاست و عرض کرد: اى امیر مومنان! فضیلت جنگ جویان در راه خدا را براى من تشریح کن امام در پاسخ فرمود: من بر مرکب پیغمبر صلی الله علیه و آله و پشت سر آن حضرت سوار بودم و از غزوه ذات السلاسل بر مى‏ گشتیم همین سوالى را که تو از من نمودى من از پیامبر صلی الله علیه و آله کردم.» علاقه مندان می توانند متن کامل این مقاله را در بخش قرآنی سایت تبیان مشاهده کنند. تنظیم: هومن بهلولی