سوره ی مائده - آیات 111 الی 120 غذاى آسمانى حواریون شاگردان و یاران خاص حضرت مسیح(ع) بودند. روزى آنان از حضرت عیسى(ع) خواستند كه دعا كند خداوند برایشان غذاى آسمانى بفرستد تا از آن بخورند و ایمان قلبى‏شان بیش‏تر شود و به یقین برسند. حضرت عیسى(ع) دعا كرد و خداوند مهربان براى آنان غذایى آسمانى فرو فرستاد. گفته‏اند این غذا نان و ماهى بوده است. داستان را در قرآن چنین مى‏خوانیم: و هنگامى كه به حواریون وحى كردم كه به من و پیامبرم ایمان آورید، گفتند: ایمان آوردیم و شاهد باش كه ما مسلمانیم. هنگامى كه حواریون گفتند: اى عیسى پسر مریم! آیا پروردگارت مى‏تواند براى ما مائده‏اى از آسمان نازل كند؟ گفت: اگر مومن هستید، از خدا بترسید. گفتند: مى‏خواهیم از آن بخوریم و دل‏هایمان مطمئن شود و بدانیم كه تو به ما راست گفته‏اى و بر آن از گواهان باشیم. عیسى پسر مریم گفت: خدایا! پروردگار ما! از آسمان مائده‏اى بر ما نازل كن تا براى اول و آخر ما، عید باشد و نشانه‏اى از جانب تو باشد؛ و به ما روزى بده، و تو بهترین روزى دهنده‏اى. خداوند گفت: من نازل كنندة آن بر شما هستم. پس هر كس از شما بعد از آن كافر شود، او را عذابى مى‏كنم كه هیچ یك از جهانیان را چنان عذابى نكرده باشم. آیات 111 الى 115 گفت‏وگویى در روز قیامت در روز قیامت كه تمام مردم در پیشگاه خداوند مهربان حاضر مى‏شوند، از حضرت مسیح(ع) سوال مى‏شود: «آیا به مردم گفتى من و مادرم را به جاى پروردگار، به خدایى بگیرید؟» تردیدى نیست كه خداوند از همه چیز آگاه است؛ اما حضرت مسیح(ع) در مقابل امتش مورد سوال قرار مى‏گیرد تا بگوید كه مردم را چگونه هدایت كرده و آنان چگونه به جاى هدایت، گمراهى را انتخاب كرده‏اند؛ و همچنین فرصتى باشد براى این كه خوبانِ امتش را شفاعت كند. گفت‏وگوى روز قیامت را در قرآن چنین مى‏خوانیم: و هنگامى كه خدا مى‏گوید: اى عیسى پسر مریم! آیا تو به مردم گفتى من و مادرم را به جاى خداوند به خدایى بگیرید؟ مى‏گوید: تو منزهى. شایسته من نبودچیزى را كه حق نداشتم، بگویم. اگر گفته بودم، تو حتماً مى‏دانستى. آن‏چه در ذات من است، تو مى‏دانى و آن‏چه در ذات تو است، من نمى‏دانم. به راستى كه تو داناى نهان‏ها هستى. به آنان چیزى نگفته‏ام، به جز آن‏چه به من فرمان دادى كه: خداوند را كه پروردگار من و پروردگار شماست، بپرستید. و تا زمانى كه در میانِ ایشان بودم بر آنان گواه بودم. پس وقتى مرا گرفتى، تو مراقب آنان بودى؛ و تو بر همه چیز گواهى. اگر آنان را عذاب كنى، آنان بندگان تو هستند و اگر آنان را ببخشى، پس به راستى كه تو عزیزِ حكیمى. خدا مى‏گوید: این روزى است كه راستیِِ راستگویان برایشان سود دارد. براى ایشان باغ‏هایى است كه از پاى آنها جویبارها روان است در آن همیشه مى‏مانند. خداوند از آنان راضى است و آنان از او راضى هستند. این رستگارى بزرگ است. فرمانروایى آسمان‏ها و زمین و آن‏چه در آن‏هاست، از آنِ خداست و او بر همه چیز تواناست. آیات 116 الى 120 فرزانه زنبقی نشر لک لک آشنایی با قرآن کریم برای نوجوانان جزء هفتم - سوره‌ی مائده آیات 82 الی 120 مطالب مرتبط: سوره‌ی مائده آیات 106 الی 110 سوره‌ی مائده آیات 100 الی 105 سوره‌ی مائده آیات 93 الی 99