چه وقت باید از شوهر تمکین کرد؟ زن مکلف است که در مورد تمکین در امور زناشوئى که بر او واجب می باشد که از آن جمله آماده سازى خود جهت ایفاء حق زناشوئى هست همواره بخواست مشروع همسر پاسخ مثبت دهد و در این مورد روایات بسیارى نیز وجود دارد و در صورت عدم تمکین زوجة ناشزه محسوب شده و احکام نشوز شامل او خواهد شد. سوال: در صورتی که شوهر انسان بیماری لاعلاجی همچون ایدز داشته باشد، در آن صورت آیا تمکین از درخواست های جنسی وی واجب است؟ در خصوص سۆال مذکور از دفاتر مراجع عظام استفتاء نمودیم که این پاسخ ها دریافت شد: دفتر حضرت آیة الله العظمی خامنه ای (مد ظله العالی): در فرض مرقوم نباید از نزدیکی کردن او جلوگیری نمایند مگر در مورد ضرر معتنابه (قابل توجه). دفتر حضرت آیة الله العظمی سیستانی (مد ظله العالی): جایز است که همسر سالم امتناع از تمکین کند در صورتی که مقاربت موجب انتقال بیمارى شود ولو بصورت احتمال و چنانچه امکان آن هست که احتمال سرایت بیمارى را به نسبت بسیار کمى مثلا 2در صد (بوسیله مانع) رساند در این صورت جایز است که تمکین کند بلکه بنابر احتیاط واجب نباید در این صورت امتناع کند. دفتر حضرت آیة الله العظمی مکارم شیرازی (مد ظله العالی): شما باید ایشان را به طبیب حاذقی معرفی نمایید، اگر بیماری مزبور را تایید کردند می توانید از تمکین خودداری کنید. دفتر حضرت آیة الله العظمی صافی گلپایگانی (مد ظله العالی): چنانچه مرض مسری باشد و موجب سرایت و اضرار به همسر باشد تمکین لازم نیست. سوال: آیا می توان از تمام قسمتهای بدن در رابطه ی جنسی استفاده کرد؟ حکم در دهان گذاشتن آلت و یا خوردن منی مرد یا ترشحات زن چه می باشد؟ پاسخ های ذیل در باره حد و حدود تمکین زن، از دفاتر مراجع عظام دریافت گردید: دفتر حضرت آیة الله العظمی خامنه ای (مدظله العالی): ج1و2) معنای تمکین مطلق این نیست که مرد بتواند به کارهای غیراخلاقی و یا مکروه شدید و یا کاری که موجب اذیّت همسر است مجبور کند، معنای تمکین مطلق این است که مرد نسبت به تمکین و التذاذات متعارف هر وقت بخواهد از همسر خویش و از راه صحیح تمتّع ببرد و اگر زن مانع شرعی و عقلی و عادی نداشته باشد، باید تمکین کند. ج3) اگر زن تمکین مذکور را انجام ندهد، حق نفقه گرفتن از شوهر را ندارد و گناه کرده است. دفتر حضرت آیة الله العظمی فاضل لنکرانی (ره): تمکین مطلق به معنی تمکین متعارف است و نزدیکی از پشت بدون رضایت زن بنابر احتیاط واجب جائز نیست و با رضایت او هم کراهت شدیده دارد، و مرد نیز نمی‌تواند زن را مجبور کند که آلت خود را در دهان او بکند، و استفاده‌ی از زور در مواردی که غیر متعارف است جایز نیست. دفتر حضرت آیة الله العظمی سیستانی (مدظله العالی): زن مکلف است که در مورد تمکین در امور زناشوئى که بر او واجب می باشد که از آنجمله آماده سازى خود جهت ایفاء حق زناشوئى هست همواره بخواست مشروع همسر پاسخ مثبت دهد و در این مورد روایات بسیارى نیز وجود دارد و در صورت عدم تمکین زوجة ناشزه محسوب شده و احکام نشوز شامل او خواهد شد وجهت اطلاع از تفصیلات بیشتر مسئله می توانید بتوضیح المسائل مراجع عطام مراجعه فرمائید. والله العالم پاسخ دفتر حضرت آیة الله العظمی مکارم شیرازی (مدظله العالی): منظور از تمکین مطلق آن است که در حدود متعارف زن باید با همسرش موافقت برای مسائل جنسی کند اما کارهای غیر متعارف مانند آمیزش از عقب, زن موظف به آن نیست و اگر در حد متعارف تمکین نکند ناشزه محسوب می شود.[1] اما در باره ی خوردن منی باید گفت: منی حیوانی[2] که خون جهنده دارد، نجس است.[3]،[4] از این رو با توجه به این که منی از جمله نجاسات بوده و خوردن نجاسات حرام است، خوردن منی حرام می باشد. لکن ترشحات زن اگر یقین دارد بول یا منی نیست، پاک بوده و خوردن آن نیز از این جهت اشکالی ندارد گرچه ممکن است از جهات دیگر اشکال داشته باشد، مثلا از لحاظ بهداشتی ضرری مترتب بر آن شود[5] یا ترشحات زنانه از خبائث محسوب شود. مرحوم شیخ انصاری در این باره می فرمایند: خوردن خبائث حرام است، و از آن قبیل است، سرگین و بول حیوان و آب دهان[6] و دماغ و چشم و عرق آنها.[7] در ذیل توجه شما را به فتاوایی از فقهای معاصر جلب می کنیم: امام راحل (ره): خوردن سرگین و آب دماغ حرام است و احتیاط واجب آن است که از خوردن چیزهاى خبیث دیگر که طبیعت انسان از آن متنفر است اجتناب کنند ولى اگر پاک باشد و مقدارى از آن به طورى با چیز حلال مخلوط شود که در نظر مردم نابود حساب شود، خوردن آن اشکال ندارد. (آیة الله اراکى ره): خوردن سرگین و بول حیوان و آب دماغ و چیزهاى خبیث دیگر که طبیعت انسان از آن متنفّر است حرام مى‏باشد .. زن مکلف است که در مورد تمکین در امور زناشوئى که بر او واجب می باشد که از آنجمله آماده سازى خود جهت ایفاء حق زناشوئى هست همواره بخواست مشروع همسر پاسخ مثبت دهد و در این مورد روایات بسیارى نیز وجود دارد و در صورت عدم تمکین زوجة ناشزه محسوب شده و احکام نشوز شامل او خواهد شد (آیة الله گلپایگانى): خوردن خبائث یعنى چیزهایى که طبیعت انسان از آن متنفّر است، حرام مى‏باشد .. (نورى): خوردن سرگین و آب دماغ و بطور کلّى چیزهاى خبیث که طبیعت انسان از آن‏ متنفر است حرام است. (آیة الله بهجت ره): هر چه در نظر مردم جزء چیزهاى خبیث باشد و متعارف مردم از آنها متنفّر باشند، خوردن آنها حرام است‏.[8] (آیة الله خوئى ره)، (تبریزى ره): خوردن بول شتر حلال است و اجتناب از بول سایر حیوانات حلال گو شت و همچنین سایر چیزهایى که طبع از آنها متنفّر است، أحوط و أولى است. (آیة الله سیستانى دام ظله): آشامیدن بول حیوانات حرام گوشت حرام است و همچنین بول حیوانات حلال گوشت حتَّى شتر بنا بر احتیاط لازم؛ ولى خوردن بول شتر و گاو و گوسفند اگر براى معالجه باشد، اشکال ندارد. (آیة الله مکارم شیرازی دام ظله): خوردن اشیاء خبیث و پلید که طبع انسان از آن تنفّر دارد (مانند فضله حیوانات و آب بینى و امثال آن) حرام است، هر چند پاک باشد. (آیة الله صافى دام ظله): خوردن بول شتر حلال است ولى از بول سایر حیوانات حلال گوشت و چیزهایى که طبیعت انسان از آن متنفر است بنا بر احتیاط اجتناب شود. (آیة الله زنجانى دام ظله): بنا بر احتیاط مستحبّ از خوردن چیزهایى همچون آب بینى که طبیعت انسان از آنها متنفر است اجتناب کنند. آشامیدن بول حیوانات حرام گوشت، حرام است، همچنین بول حیوانات حلال گوشت حتى شتر ولى خوردن بول شتر و گاو و گوسفند اگر براى معالجه باشد اشکال ندارد[9]. پی نوشت ها: [1] اقتباس از سۆال 551 (601 سایت اسلام کوئیست) (التذاذات جنسی و حدود آن). [2] آیة الله خوئی، آیة الله تبریزی، آیة الله زنجانی: منی انسان و هر حیوانی ... [3] آیة الله مکارم شیرازی: خواه حرام گوشت باشد یا حلال گوشت؛ و احتیاط واجب آن است که از منی حیوانی که خون جهنده ندارد، نیز اجتناب شود. [4] توضیح المسائل مراجع، ج اول، ص69. [5] صراط النجاة (المحشى للشیخ الأنصاری)، ص: 312. [6] مرحوم صدر: در آب دهان و چشم مطلقا معلوم نیست‏. [7] صراط النجاة (المحشى للشیخ الأنصاری)، ص: 312، مسأله 1323. [8] توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج‏2، ص: 598، مسأله 2626 [9] همان، مسأله 2627. فرآوری: آمنه اسفندیاری بخش احکام اسلامی تبیان منابع: سایت اسلام کوئیست توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج‏2 مطالب مرتبط: رضایت زن در عزل حکم نزدیکی از طریق دبر حکم نزدیکی در زمان قاعدگی