چرا به ایرانیها سخت ویزا میدهند؟
نزدیک تعطیلات نوروزی است و خیلیها دلشان میخواهد به خارج از کشور سفر کنند؛ اما گرفتن ویزا برای ایرانیها آنقدرها هم کار آسانی نیست.
برخی کشورها تحت تأثیر روابط سیاسی و اجتماعی ایران در طول این سالها، قوانین محتاطانه و سختگیرانهای را برای دادن ویزا در نظر گرفتهاند و همین امر، راه را پرپیچ و خم کرده است.
البته آژانسهای مسافرتی معتبری هم هستند که بهخاطر اعمال این ضوابط، تلاش کردهاند مواجههی مسافر و سفارتخانههای خارجی را کم کنند و جواز ورود به این کشورها را با دردسر کمتری برای گردشگران بگیرند. هرچند این آژانسها گاه ناچار میشوند وثیقههای مالی از مسافر دریافت کنند تا ضمانتی برای بازگشت آنها به کشور باشد و اعتبار حرفهایشان حفظ شود و سفارتخانهی خارجی هم با اطمینان از اینکه مسافر، مهاجر غیرقانونی نیست، جواز ورود او را صادر کند.
اگرچه برخی از این دفاتر که تبلیغات آنها به وفور دیده میشود، از همین شرایط و قوانین دشوار صدور ویزا و دردسرهای آن برای متقاضی، سوءاستفاده میکنند و در قبال گرفتن هزینههای سنگین، وعدهی دریافت ویزا میدهند که در بیشتر مواقع هم نتیجهی آن، پوچ است و فقط سبب بیاعتمادی مردم به آژانسهای مسافرتی و سفارتخانههای خارجی به مسافران ایرانی میشود؛ اما چرا کشورهای خارجی چنین ضوابطی را برای اتباع ایرانی در نظر گرفتهاند که این چالشها پدید آید؟
در دو سال گذشته، در کنار برخی کشورها که شرایط محتاطانهای را برای دادن جواز ورود به اتباع ایرانی اتخاذ کردهاند، کشورهایی هم مانند اندونزی، مالزی، گرجستان و امارات هم بودهاند که قوانین ورود را برای اتباع کشورهای دیگر از جمله ایران محدود کردهاند
بعد از آنکه دولت ایران، سیاست تعاملی را جایگزین سیاستهای تقابلی کرد، این تصمیم هم گرفته شد که راه ورود اتباع خارجی، بویژه گردشگران به کشور آسان شود، کمیتهی ویژهای هم برای ویزا تشکیل شد تا پس از بررسی و مطالعه، هفتخوان سفر به ایران کمتر شود؛ اما ظاهرا در مقابل این سیاست، طرف خارجی هنوز نرمشی نشان نداده و تسهیلات برای رفتوآمد اتباع ایرانی، بویژه گردشگران چندان چشمگیر نبوده و بهنظر میرسد سطح اعتبار «پاسپورت ایرانی» با وجود چراغ سبزهای متعدد مقامات کشور به طرفهای خارجی، همچنان در حد گذشته باقی مانده است.
در دو سال گذشته، در کنار برخی کشورها که شرایط محتاطانهای را برای دادن جواز ورود به اتباع ایرانی اتخاذ کردهاند، کشورهایی هم مانند اندونزی، مالزی، گرجستان و امارات هم بودهاند که قوانین ورود را برای اتباع کشورهای دیگر از جمله ایران محدود کردهاند، مدت زمان اعتبار ویزایشان را کوتاهتر یا ویزای فرودگاهیشان را حذف کردهاند، دلیل آنها نیز گاهی فراتر از تحریمهای سیاسی یا اقتصادی است؛ «مهاجرت غیرقانونی» دلیلی بوده که بسیاری از کشورها برای اعمال این سختگیریها عنوان کردهاند. ظاهرا برای برخی تفاوت نمیکند که این قوانین را برای گردشگر میگذارند یا مسافرانی که به انگیزههای دیگر سفر میکنند، در هر حال تدوین این سیاستها چندان به مذاق گردشگران واقعی خوش نمیآید.
یکی از آژانسداران ایرانی هشدار میدهد که باید مواظب بود، چون عدهای هستند که از این شرایط دشوار و ضوابط کشورهای خارجی برای صدور ویزا، سوءاستفاده میکنند و در مقابل دریافت هزینههای میلیونی، قول گرفتن مثلا ویزای «شنگن» را میدهند، ویزایی که گرفتن آن از برخی کشورها به همین سادگی نیست و حتی با تغییر سیاست دولتمردان، روال گذشتهاش کماکان ادامه دارد.
این آژانسدار میافزاید: برای سفارتخانه، کامل و بینقص بودن مدارک متقاضی مهمتر است، برای همین شاید لازم نباشد سراغ افرادی برویم که پولهای کلان میگیرند و وعدهی گرفتن ویزا میدهند.
آژانسدار دیگری هم به مشکلاتی اشاره میکند که در این سالها راههای صدور ویزا را برای اتباع ایرانی پیچیدهتر کرده است. ناصر مرادی میگوید: ایرانیهای زیادی ویزای گردشگری گرفته، اما مهاجرت کردهاند. برای کسی که قصد دارد این کشور را برای همیشه ترک کند، پرداخت ضمانتنامههای مالی اهمیتی ندارد. تکرار این رفتارها فقط سبب بیاطمینانی شده است، برای همین سیاستهای صدور ویزا را محتاطانه کردهاند.
بخش اجتماعی تبیان
منبع: ایسنا