نخستین سلسله فئودالی چین
یکی از سلسله های مهم و تاثیر گذار در تاریخ چین، سلسله ی چین است که نام این کشور نیز از همین سلسله گرفته شده است. در این نوشتار می توانید با دلایل اهمیت این سلسله که باعث شد نام کشود امروزی چین، هم نام با آن باشد آشنا شوید.
در سال 221 پیش از میلاد ، پس از گذر از جامعه ی بردگی با بیش از دو هزار سال قدمت و پس از سالسله های "شیا" و "شانگ" نخستین سلسله ی فئودالی با قدرت متمرکز دولتی در چین تاسیس شد. ایجاد سلسله ی چین اهمیت ویژه ای در تاریخ این کشور دارد.
از سال 255تا 222پیش از میلاد که دوران کشورهای جنگجو در تاریخ چین محسوب می شود، کشورهای کوچک بسیاری در چین امروزی حکومت می کردند.
سرانجام در اواخر این دوره، آنان در یکدیگر ادغام شده و هفت کشور نسبتا بزرگ، یعنی کشورهای چین، چی، چو، وی، یان، هان و جائو ظهور کردند. از میان این هفت کشور، کشور چین که در شمال غربی واقع بود، زودتر از بقیه اصلاحات نظامی و کشاورزی را اجرا کرد و قدرت ملی آن به سرعت تقویت یافت.
در سال 247 قبل از میلاد ، امپراتور 13 ساله ی این کشور با نام "اینگ جنگ" 1 بر مسند قدرت نشست. وی در 22 سالگی ، حملات به شش سرزمین دیگر و استراتژی وحدت ملی را اجرا کرد. او با جلب بسیاری از استعدادها توانست در کم تر از ده سال کشورهای هان، جائو، وی ، یان، چو و چی را سرنگون سازد و به تاریخ حکومتهای مستقل محلی پایان دهد و سلسله چین متحد و با سیستم متمرکز را ایجاد کند.
"اینگ جنگ" ، نخستین امپراتور در تاریخ چین است. متحد کردن چین توسط سلسله چین در تاریخ گامی مهم است و اهمیت زیادی دارد.
برخی اقدامات مهم امپراتور "شی هوانگ تی" در سلسله چین:
- نظام فئودالی
در زمینه ی سیاسی ، این امپراتور ، نظام فئودالی ایالتی را اجرا می کرد و کشور را به 36 بخش تقسیم کرد. در این نظام سیاسی ، کلیه مقامات مرکزی و محلی را امپراتور انتخاب می کرد و نظام ارثی وجود نداشت. نظام فئودالی- ایالتی به نظام تثبیت شده ی سلسله ها در تاریخ فئودالی دو هزار ساله ی چین تبدیل شد. نام بسیاری از شهرستان های چین امروزی، همان هایی هستند که دو هزار سال قبل در سلسله ی چین قدیم نامگذاری شده اند.
از اقدامت عجیب و شاید نسنجیده امپراتور که باعث از بین رفتن بخش عظیمی از فرهنگ و هنر چین بود، سوزاندن کتب کهن بود. برای تقویت جایگاه حکومت مطلق در افکار مردم، در سال 213 قبل از میلاد، وی دستور داد کتاب های تاریخی کشورهای دیگر به غیر از کتاب تاریخی سلسله ی چین و کتاب های عقاید کنفوسیوس سوزانده شود.
- متحد کردن وازه ها
اقدام مهم دیگر سلسله چین، متحد کردن واژه ها بود. تا قبل از این سلسله ، کشورهای مختلف واژه ها ی خاص خود را داشتند. با وجود آن که این واژه ها منشا مشترک داشت، اما املای این کلمات متفاوت بود و مانع تبلیغات و تبادلات فرهنگی می شد. پس از وحدت چین، سلسله ی چین مقرر نمود که سبک "شیائو جوان" باید معیار خط نویسی برای چینی ها باشد و مورد استفاده قرار گیرد. از آن به بعد، هیروگلیف چینی قانونمند شد. این کار برای شکل گیری و انتقال فرهنگ اهمیت زیادی داشت.
پس از این اقدامات ، "اینگ جنگ" برای آن که خود را فراتر از پادشاهان و امیران کم اهمیت سایر دولت ها قرار دهد، نام جدید " شی هوانگ تی" 2 ، یعنی نخستین سرور عظیم الشان(امپراتور) را بر خود نهاد.
- وحدت اوزان و مقادیر و ضرب سکه واحد
از کارهای مهم دیگر امپراتور آن بود که سلسله ی چین اوزان و مقادیر را وحدت بخشید. تا قبل از وحدت سراسر کشور، واحدهای طول ، حجم و وزن کشورهای مختلف یکسان نبود و مانع پیشرفت اقتصادی می شد. امپراتور "شی هوانگ تی" قانون و پول را واحد کرد و شرایط را برای پیشرفت اقتصادی سراسر کشور فراهم آورد.
- سوزاندن کتب تاریخی
از اقدامت عجیب و شاید نسنجیده امپراتور که باعث از بین رفتن بخش عظیمی از فرهنگ و هنر چین بود، سوزاندن کتب کهن بود. برای تقویت جایگاه حکومت مطلق در افکار مردم، در سال 213 قبل از میلاد، وی دستور داد کتاب های تاریخی کشورهای دیگر به غیر از کتاب تاریخی سلسله ی چین و کتاب های عقاید کنفوسیوس سوزانده شود و دستور داد کسانی که این کتاب ها را جمع آوری و منتشر می کنند ، کشته شوند.
- ساخت دیوار چین
وی همچنین برای جلوگیری از تجاوز اقلیت های شمالی ، دستور داد تا دیوارهای ساخته شده کشورها ی چین، جائو و یان، مرمت و به دیوارهای بزرگی متصل شود که از صحرای غربی شروع می شد و تا شرق در کنار دریا ادامه می یافت. امروزه این دیوار عظیم که با عناون دیوار چین مشهور است همچنان برپاست و در سال 1987میلادی جزو فهرست میراث جهانی ثبت شده است.
- ساخت مقبره عظیم با سربازان سفالی
امپراتور "شی هوانگ تی" ، به مقیاس وسیع به کارهای ساختمانی نیز پرداخت. او با پرداخت سرمایه های کلان، بیش از هفتصد هزار کارگر را برای ساخت آرامگاه "لی شان" اعزام کرد. آرامگاه وی با مجسمه های سفالی جنگجویان و اسب های آن در جهان شهرت دارد.
در واقع بیشترین شهرت "شی هوانگ تی" به خاطر ساختمان مقبره ای پرهزینه اش است. کار بر روی ساخت این مقبره ، حتی پیش از آن آغاز شد که به مقام امپراتور برسد و تا زمان مرگش در 49سالگی ادامه یافت. هزاران کارگر زندگی خود را وقف ساختن این مقبره کردند.
منابع سنتی گزارش می دهند که پس از مرگ "شی هوانگ تی" ، زنانِ بدون فرزندِ او را در درون مقبره و در کنار جسد وی زنده به گور کردند. از آن گذشته، صنعتگران و مهندسانی که از اسرار ساختمان مقبره باخبر بودند نیز به همین سرنوشت دچار شدند.
علاوه بر این مقبره، امپراتور پیش از مرگ هم دستور داده بود کاخ مجلل و بسیار بزرگی در نزدیکی "شیان یانگ" پایتختش، ساخته شود. افزون بر آن، بسیاری کاخ های مجلل دیگر در ساحل رود "وی" ساخته شد که پس از پیروزی دودمان چین، خانواده های حکومتی قلمروهای فتح شده به آنجا منتقل شدند.
امپراتور " شی هوانگ تی" با متحد کردن چین به حکومت دراز مدت مستقل محلی ها در تاریخ چین خاتمه داد و یک کشور فئودالی با ملل مختلف و با ملیت عمده ی "هان" ایجاد کرد و در تاریخ چین باب جدیدی گشود.
پس از مرگ وی پسرش "هوهای" به سلطنت رسید اما نتوانست بیش از سه سال حکومت کند و پس از وی سلسله چین، رو به افول و ضعف نهاد تا در نهایت توسط سلسله ی "هان" از میان رفت.
پی نوشت:
1- Ying Zheng
2- Shi Huang Ti در بعضی از نسخ نام وی "چین شی هوان" ذکر شده که در واقع هر دو این نام ها مربوط به یک نفر است.
سمیه رمضان ماهی
بخش هنری تبیان
منابع:
اسرار تمدن چین، بهنام محمدپناه
تاریخ هنر جنسن
دایره المعارف روئین پاکباز
