نشان از غایب
مسابقه کتابخوانی با ستاره ها
خلاصه کتاب
ما در این كتاب از آثار نبوى و نشانههاى الهى هرآنچه را كه موافق با اهل وفاق و مخالف با دشمنان ]و نادانان[ است بى كم و كاست آوردهایم، و براى دوستان، اغراض پنهانى را آشكار و صخره سخت گمراهى را كوبیدهایم، پرده از علم واقعى برداشته و سنتهاى پسندیده را آشكار كردهایم، و مطالب را بر گوشهاى ملول، گوارا ساختیم و آنچه را كه نفعش بعید بنظر مىرسید نزدیك گردانیدیم.
ویژگى این كتاب آن است كه از آوردن اخبار شیعه خوددارى شده است، زیرا آنچه مورد قبول شیعه باشد براى آنان روشن است، آوردن دلیل از غیرشیعه تأكید بیشترى را در بر خواهد داشت.
این كتاب داراى چند باب است:
باب اول: در ذكر خروج صاحب الزمان 7 در آخر الزمان
باب دوم: درباره حدیث پیامبر 6 كه: «مهدى از عترت من و از فرزندان فاطمه 3 است.»
باب سوم: مهدى از سروران و بزرگان اهل بهشت است.
باب چهارم: دستور پیامبر 6 بر بیعت با مهدى 7.
باب پنجم: اهل مشرق زمین مهدى 7 را یارى مىكنند.
باب ششم: مدت حكومت آن حضرت پس از ظهور.
باب هفتم: مهدى 7 پیشاپیش حضرت عیسى 7 نماز مىگزارد.
باب هشتم: پیامبر خدا 6 مهدى 7 را توصیف مىكند.
باب نهم: پیامبر 6 تصریح مىكنند كه مهدى 7 از فرزندان حسین7 است.
باب دهم: كرم مهدى 7.
باب یازدهم: پاسخ به كسانى كه گمان مىكنند مهدى 7 همان مسیح 7 فرزند مریم 3 است.
باب دوازدهم: پیامبر 6 فرمود: «هرگز امّتى كه من در اول آن، عیسى 7 در آخر آن و مهدى 7 در میانه آن باشد، هلاك نمىشود.»
باب سیزدهم: كنیه آن حضرت و اینكه خوى مهدى 7 شبیه پیامبر 6 است.
باب چهاردهم: سرزمینى كه مهدى 7 از آنجا خروج مىكند.
باب پانزدهم: ابرى كه به هنگام خروج مهدى 7 همواره بر سر آن حضرت سایه مىافكند.
باب شانزدهم: فرشتهاى با مهدى 7 خروج مىكند.
باب هفدهم: صفات مهدى 7 و توصیف رنگ پوست و اندام آن حضرت.
باب هجدهم: خالى كه آن حضرت بر گونه راستش دارد، لباس ایشان و فتح سرزمینهاى شرك.
باب نوزدهم: دندانهاى مهدى 7.
باب بیستم: فتح قسطنطنیه.
باب بیست و یكم: مهدى 7 پس از حكومت ستمگران قیام مىكند.
باب بیست و دوم: پیامبر 6 فرمود: «مهدى 7 پیشوایى صالح است.»
باب بیست و سوم: امت اسلام در زمان مهدى 7 متنعم و غرق در نعمت خواهند بود.
باب بیست و چهارم: پیامبر 6 خبر مىدهد كه مهدى 7 خلیفه و جانشین خداوند است.
باب بیست و پنجم: در بیان این كه جایز است مهدى 7 پس از غیبتش زنده و باقى باشد.
برگی از کتاب
ابوطالب عبداللطیفبن محمدبن علىبن حمزه جوهرى از عبداللهبن الحرث ابنجزء الزبیدى: رسول اكرم6 فرمود: «مردمانى از مشرق خارج شوند كه به ]فرمان[ مهدى 7 یعنى به حكومت او گردن مىنهند.»
این حدیث حسن و صحیح است كه راویان ثقه آن را روایت كردهاند، حافظ ابوعبداللهبن ماجه قزوینى در سنن[1] خود آن را به همین شكل كه ما آوردیم، آورده است.
علامه حسنبن محمدبن حسن لغوى از علقمه از عبدالله: در محضر رسول خدا 6 بودیم كه جوانانى از بنىهاشم آمدند، چون پیامبر 6 ایشان را دید، چشمهایش پر از اشك شد و رنگ آن حضرت تغییر كرد. عرض كردم: در چهره شما امرى ناخوشایند مىبینم. فرمود: «خداوند براى ما اهل بیت، آخرت را بر دنیا برگزید، و اهل بیت من پس از من، بلا و سختى و آوارگى متحمل مىشوند تا آن كه قومى از مشرق زمین همراه پرچمهائى سیاه مىآیند آنها طلب خیر مىكنند، اما به آنها داده نمىشود، پس به مبارزه بر مىخیزند و پیروز مىشوند هرچه بخواهند به آنها داده مىشود، اما ایشان نمىپذیرند، تا آنكه آن پرچمها را به مردى از اهل بیتم مىدهند كه زمین را همانطور كه از جور و ستم پرشده از عدل و داد پر مىكند. هر كه آن زمان را درك كرد به سوى آنها بشتابد ولو در زیر پایش یخ باشد.
متن کامل کتاب نشان از غایب را می توانید در این قسمت مطالعه نمایید
برای شرکت در مسابقه این کتاب اینجا کلیک کنید
بخش کتاب و کتابخوانی تبیان
منبع: موسسه نباء
