شب است و سکوت است ... معرفی وبگاه های فعال در حوزه های فرهنگ پایداری و مقاومت های اسلامی رفتید، بی‌آنکه دلبستگی‏هایتان را مرور کنید در وبلاگ"غروب شلمچه" به نشانی http://ghorobe.blogfa.com آمده است: در رفتن، شتابی عجیب داشتید و در ماندن، اکراهی عمیق. مطمئن بودید راه، درست است، از جاده، از سفر، از... نمی‏ترسیدید. «فهمیده» بودید آخر این جاده، دل کندن از خاک، بلند شدن، اوج گرفتن و پرواز است. شما در آتش جنگ، گلستان می‏دیدید؛ یقین می‏دیدید که این‏گونه خلیل‏وار به پیشواز رفتید، اما... آتش برای شما گلستان شد، آتش در هرم عشق شما سوخت... شما از دهانه تاریخ زبانه کشیدید، فوران کردید و بر سر دشمن آتش باریدید. از دلبستگی‏ها دل بریدن، از وابستگی‏ها رها شدن خیلی سخت است! باید پای عشق بزرگی در میان باشد. حتما باید پای عشق بزرگی در میان باشد و شما یقینا این عشق را فهمیدید. یقینا میان دل شما و عشق او، سر و سرّی بود. برگزیده عشق بودید... که عشق انتخاب می‏کند، عشق گلچین می‏کند، عشق هر کس را سزاوار نمی‏داند و شما، سزاوار بودید که رفتید؛ که رفتن را بهترین ماندن دیدید، که رفتن، همیشه به معنای «رفتن» نیست. گاهی مرگ، جاودانه‏ترین زیستن است! و شما، چه خوب، این راز را فهمیدید! به راستی راز آن همه عشق چیست؟ دلیل از جان گذشتن؟! جبهه با شما چه کرد؟! جنگ چه به روز دلتان آورد؟ جبهه شما را عاشق کرد یا شما جبهه را؟ جبهه نیاز شما بود یا شما نیاز جبهه؟ اصلا، مگر جبهه کجاست؟ این واژه، این چهار حرف ساده، چه‏قدر وسعت دارد؟ قلمرو جبهه تا کجاست؟ جبهه، عاشق‏پرور است، یا عاشقان جبهه می‏سازند؟ چه رازی در این کلمه نهان است که هنوز در خاطره‏های بسیاری جریان دارد، در قلب‏های بسیاری خانه دارد و هنوز نگاه‏های بسیاری را به دنبال می‏کشد! شاید جبهه، دروازه بهشت است!... ولی از یک چیز مطمئنم! که جبهه شهید نمی‏سازد! جبهه، همیشه شهید نمی‏سازد! جبهه باید پر از هوای شهادت باشد تا دل را هوایی کند... جبهه باید حریم خدا باشد تا جان را عاشق کند... * نوشته ای از پسر که مهمان پدرش است نویسنده وبلاگ مزار شهدا در آخرین پیام خود، نوشته ای راجع به شهید محمد طاهر طاهری نوشته است. در قسمتی از این نوشته اینگونه آماده است: " سال 1338 در نجف به دنیا آمد ... و سال 1363در مجنون رفت!! یا شاید حوالی مجنون! چه دیار غریبیست مجنون! گویی که پیمان بسته با دل خون! با دلهای دیوانه ی زهرا! انگار می خواهد همه ی خوبها و همه ی خوبیها را با هم داشته باشد! اینقدر مغرور نشو مجنون! دیوانگی رسم عاشقی است و محمد طاهر یک دلداده بود! " برای خواندن ادامه مطلب به وبلاگ مزار شهدا که به آدرس mazarshohada.parsiblog.com قابل دسترس است مراجعه کنید. * شب است و سکوت است ... روزهای بعد از قطعنامه بود که این شعر را گفتم. یک روز حاج صادق آهنگران آمد و این شعر را گرفت و خواند علیرضا قزوه، شاعر دفاع مقدس در وبلاگ خود از مثنوی ای صحبت می کند که به قول خودش بعدها شد تیتر برنامه های مستند شهید آوینی. شما در آتش جنگ، گلستان می‏دیدید؛ یقین می‏دیدید که این‏گونه خلیل‏وار به پیشواز رفتید، اما... آتش برای شما گلستان شد، آتش در هرم عشق شما سوخت... شما از دهانه تاریخ زبانه کشیدید، فوران کردید و بر سر دشمن آتش باریدید. در قسمتی از این مثنوی که علیرضا قزوه از آن به نام "مثنوی شرمساری" یاد می کندف اینگونه می آید : " شب است و سكوت است و ماه است و من فغان و غم اشك و آه است و من شب و خلوت و بغض نشكفته‌ام شب و مثنوی‌های ناگفته‌ام شب و ناله‌های نهان در گلو شب و ماندن استخوان در گلو من امشب خبر می‌كنم درد را كه آتش زند این دل سرد را بگو بشكفد بغض پنهان من كه گل سرزند از گریبان من " برای خواندن ادامه شعر میتوانید به صفحه "عشق علیه السلام" مربوط به علیرضا قزوه به آدرس ghazveh.blogfa.com مراجعه کنید. * خیلی جماعت پررویی هستیم!! خدا وکیلی خسته شدیم هر چه گفتیم شهدا شرمنده ایم. خسته شده ایم باز شما آمدید و از شهر گذشتید و هوای شهر را برای دقیقه ای و فقط دقیقه ای سبک و عطر آگین کردید و ما باز برای شما دستی تکان دادیم و شاید قطره اشکی و... حسین شیرآلی نویسنده وبلاگ "پلاک جنگی" در آخرین نوشته وبلاگ خود درد و دلی با شهدا کرده است . درد و دلی که بعد از گذشت آخرین قافله شهدا از شهر او داغ او را تازه کرده است. حسین در قسمتی از نوشته خود از زبان شهدا اینگونه مینویسد: " از مردم گرسنه چه خبر؟؟؟ به خونمون سر می زنی؟؟؟ از بابام حالی پرسیدی این مدت؟؟؟ میگم این انقلاب هنوز مال پابرهنه هاست؟؟؟ شنیدیم به ما که رفتیم جنگیدیم میگن جو گیر راسته؟؟؟ " برای خواندن ادامه مطلب به وبلاگ پلاک جنگی به آدرس pelakejangi.com مراجعه کنید فراوری عاطفه مژده بخش فرهنگ پایداری تبیان منبع: منابع هر مطلب زیر هر کدام ذکر شده است