آقای رییس جمهور به داد ورزش برسید

از مدت ها پیش که بازی موش و گربه اصلاح اساسنامه آغاز شد مشخص بود که این کار برای به سایه بردن بحث انتخابات در کمیته ملی المپیک است. به عبارتی انتخاباتی که باید حداکثر آبان ماه گذشته انجام می شد تاکنون به تاخیر افتاده و معلوم نیست حالا حالاها برگزار شود.

این اتفاق به سود چه کسی است؟ در حقیقت کلید حل این مساله در اینجا نهفته است. به عبارتی با نگاهی سطحی و گذرا و خیلی ساده به راحتی می توان دریافت کسانی این بساط را بر پا کرده اند که از آن سود می برند. سوال این است اگر نیاز به اصلاح اساسنامه داریم چرا این کار به امروز موکول شده است؟

جواب سوال هم خیلی سخت نیست آنهایی که عمر مدیریتشان طولانی تر شده و اکنون نیز برای پست ورزشی در آینده نقشه می کشند مقصر اصلی هستند. البته در این باره مقصران دیگری هم وجود دارند. وقتی متولی اصلی ورزش قدرت مقابله با چنین مشکلاتی را ندارد و دائما این دست و آن دست می کند چه انتظاری بیش از این می توان داشت.

یعنی افراد می توانند با کمیته بین المللی المپیک لابی کنند و وزارت ورزش ما نه؟

متاسفانه مدت هاست عده ای با خواب و خیال حکومت مجدد چهار ساله برای ریاست کمیته ملی المپیک نقشه می کشند. آنها از یک سو و وزارت ورزش از سویی دیگر به این امر نظر دارند. غافل از این که با تغییراتی که پس از انتخابات ریاست جمهوری رخ خواهد داد هیچ کدام از طرفین ماجرا نمی توانند کارآیی لازم را در این باره  داشته باشند. قطعا هر کس به عنوان رییس جمهوری انتخاب شود در این باره برنامه ای دارد. او برای اجرای برنامه هایش کسانی را به عنوان مجری به کار می گیرد که معتمدش باشند. این همان اتفاقی است که امروز و دیروز رخ داده است. پس این همه اصرار برای ادامه داشتن پست مدیریتی در ورزش از سوی این عده برای چیست؟ آیا آنها که خود روزی قربانی فشارهایی تحت عنوان تعلیق بودند از چنین راهی برای مدیران بعدی نقشه می کشند؟ یعنی قرار است ورزش ما قربانی عده ای شود که ورزشی نیستند و با استفاده از" رانت " سیاست وارد این حیطه شده اند ؟

جالب این که همین ها در روز جابه جایی واویلا سر می دهند و مجاری خارجی را برای احقاق حق(!) به کمک می طلبند.

به هر صورت ماجرای مهمی مثل ریاست کمیته ملی المپیک و زیر پوشش بردن مجموعه های بزرگ ورزشی که این روزها بدون سر و صدا در شرف انجام است چنین حکم می کند که شخص رییس جمهوری وارد صحنه شود. دکتر احمدی نژاد که در بسیاری از رویدادهای ورزشی با حضور شخصی نشان داده به این بخش توجه و اشراف دارد باید به موضوعی به این مهمی عنایت کند. بی گمان او به عنوان بالاترین مقام در قوه مجریه اولین کسی است که در چنین مواردی مورد بازخواست افکار عمومی خواهد بود. حیف است به خاطر پست ومقامی که دیگران خواهند گرفت کسی بازخواست شود که منفعتی از آن نمی برد.

بحث مهمی تحت عنوان خارج کردن مسئولیت اداره مجموعه های ورزشی توسط شرکت توسعه و تجهیز اماکن ورزشی و اداره آنها توسط وزارت ورزش در روزهای پایانی سال و نیز پایان دوره ریاست جمهوری نیز شائبه های بزرگی پدیده آورده است. آیا قرار است با چنین کاری مجموعه ها به دست بخش خصوصی سپرده شود تا وزیر بعدی با مشکل جدی مواجه شود؟ نقش مجموعه های نظارتی در این باره چه می شود؟

ورزش به عنوان یک پدیده اجتماعی مهم در زندگی و بخشی که در آن حاشیه ها فراوانند در ایران بیشتر به امور سطحی نظر دارد. اما در همین حال بسیاری از افراد به بحث های اساسی و زیر بنایی آن توجه دارند. این که گمان کنیم همه افراد هوش و حواسشان به مسابقه و نتایج و مدال و حاشیه است و در این بلبشو ما کار خود را کنیم فکر بیهوده ای است. تعهد کاری و دلسوزی در راه انجام مسئولیت حکم می کند که برنفس خود برای چند روز مدیریت بیشتر که همراه با انتقاد شدید افکار عمومی است غلبه کنیم. امیدواریم در این باره گوش شنوایی وجود داشته باشد . امیدواریم رییس جمهور با ورود سریع به این ماجرا کاری کند که موفقیت های ورزش در بخش قهرمانی طی دوره هشت ساله اش مورد سوء استفاده برخی افراد قرار نگیرد. افرادی که کمترین سهم ممکن را در این موفقیت ها داشته اندو امروز برای وداع با صندلی ریاست در ورزش خواب و خوراک ندارند!

بخش ورزشی تبیان