تفسیری از سوره ی نبأ
خداوند خبری و آیه ای بزرگتر از من ندارد. فضل من بر سایر ملتها و امت ها عرضه شد و انان به فضل من اعتراف نکردند.
حسین بن خالد گوید حضرت رضا علیه السلام فرمود: مقصود از « عم یتسائلون عن النبأ العظیم الذی هم فیه مختلفون »
امیرالمۆمنین علی علیه السلام است که فرمود: خداوند خبری و آیه ای بزرگتر از من ندارد. فضل من بر سایر ملتها و امت ها عرضه شد و انان به فضل من اعتراف نکردند ،و در تفسیر « ألم نجعل الارض مهادا » فرمود:
در زمین انسان آرامش پیدا می کند و ساکن می گردد.
و در تفسیر « و الجبال اوتادا » فرمود: یعنی کوههای زمین را مانند میخ قرار دادیم که زمین به وسیله آن محکم و استوار گردد،
و در تفسیر « و جعلنا اللیل لباسا » فرمود: شب روز را می پوشاند.
در معنی « و جعلنا سراجا وهاجا » گفت: یعنی آفتاب جهان تاب و درخشنده که تاریکیها را از هم می شکافد،
و در تفسیر « و أنزلنا من المعصرات » فرمود: یعنی از ابرها باران رحمت می فرستیم.
و در تفسیر « و جنات ألفافا » فرمود: یعنی باغهایی که درختهای آن انبوه و زیاد و درهم فرورفته باشند،
در تفسیر « و فتحت السماء فکانت أبوابا » فرمود: یعنی درهای بهشت باز می شوند.
و در تفسیر « و سیرت الجبال فکانت سرابا » فرمود: کوه ها مانند سرابی که در بیابا ها می درخشد از جلو دیدگان مردم عبور می کنند.
در تفسیر « ان جهنم کانت مرصادا » فرمود: یعنی دوزخ ایستاده و در انتظار دوزخیان است،
و در تفسیر « للطاغین مبا » فرمود: دوزخ جای بدکاران است.
و در تفسیر « لابثین فیها أحقابا » فرمود: احقاب یعنی سالها،و حقب به معنی یک سال است و هر سالی سیصد و شصت روز، و هر روزی مانند هزار سال است.
ابن شهر آشوب مازندرانی در مناقب گوید: حضرت رضا علیه السلام از علی بن ابیطالب سلام الله علیه روایت کرده که آن حضرت فرمود:
از من خبری بزرگتر در نزد خداوند نیست.
منبع: اخبار و آثار حضرت رضا(ع)
بخش حریم رضوی
