الهی ... الهى ! اسمى جز بى اسمى برایم مباد. الهى ! چرا بگریم كه تو را دارم و چرا نگریم كه منم. الهى ! در این جهان پر هیاهو ، چرا من هو هو نكنم. الهى ! خوشا به حال عالین كه جز تو ندیدند و ندانند. الهى ! حرم بر نامحرم حرام است ، محرم چرا محروم باشد. الهى ! به امروز و فردا نه كار امروز رسیده شد نه فردا ، چه كنیم با " كل یاتیه یوم القیامة فردا ". الهى ! بـَدان بر ما حق بسیار دارند تا چه رسد بخوبان. الهى ! جهان ، زندان رندان است . الهى ! قاسم كه تویى ، كسى محروم و مغبون نیست. الهى ! چه عذابى از حجاب سخت‏تر است‏ به حق خودت از جهنم حجابم وارهان. الهى ! توبه از گناه آسان است ، توفیق ده كه از عبادتمان توبه كنیم. الهى ! حسن آملى مالامال آمال بود ؛ در راه یك امل ، همه را پایمال كرد یا " منتهى امل الآملین ". الهى ! شكرت كه مى‏گویم شكرت. الهى ! اگر آخرم مثل اولم باشد بدا به اول و آخرم. الهى ! خلقى در ناسوت متوغلند و جمعى به مثال ملتذند و قلیلى در ملكوت مبهوت ، سبحانك ما اعظم خلقك و امرك؟! الهى ! از نام بردن انبیاء و ملائكه شرم دارم ، با نام تو چه كنم كه فرموده‏اى عظم اسمائى، و با تلاوت كتاب تو چه كه فرموده ای : " لا یمسه الا المطهرون " . الهى ! لولا الشیطان لبطل التكلیف سبحانك ما احسن صنعك. الهى ! شكرت كه پریشانى ، به مقام یقین رسیده است. الهى ! شكرت كه از تنهایى و خلوت لذت می برم ؛ چه تنها از خلوت وحشت دارد. برگرفته از الهی نامه ی استاد حسن زاده آملی