ارتباط مستقیم با ناسا

زمانی که ایستگاه بین المللی فضایی از بالای خانه تان می گذرد، ناسا پیامکی با عنوان " ایستگاه را ببینید" به تلفن همراه یا ایمیلتان ارسال می کند. ایستگاه بین المللی فضایی سومین جرم نورانی در آسمان پس از خورشید و ماه است با این حال اغلب مردم هنوز نمی دانند این آزمایشگاه در حال عبور از چه محلی در آسمان است. مردم وقتی بدانند باید کجای آسمان را نگاه کنند می توانند بدون استفاده از تلسکوپ این آزمایشگاه فضایی گردان را ببینند. ناسا به افرادی که برای این خدمات نام نویسی کرده باشند، چند ساعت پیش از آنکه بتوانند ایستگاه فضایی را در آسمان ببینند، پیامک و یا ایمیل می زند.

وقتی که آسمان صاف است ایستگاه بین المللی مانند نقطه نورانی که با سرعت حرکت می کند، دیده می شود. علاقمندان می توانند برای دریافت این خدمات به پایگاه اینترنتی http://spotthestation.Nasa.Gov مراجعه کنند.

ایستگاه فضایی بین المللی یك ماهواره بزرگ قابل سكونت است كه بیش از 15 كشور درساختن آن سهیم هستند. اولین بخش ایستگاه در سال 1998 راه اندازی شد و اولین كاركنان تمام وقت آن -یك فضانورد آمریكایی و دو فضانورد روسی- در سال 2000 درایستگاه ساكن شدند.

این ایستگاه محصول همکاری مشترک سازمان ناسا، سازمان فضایی روسیه، سازمان فضایی اروپا، سازمان فضایی ژاپن و سازمان فضایی کانادا است. سازمان فضایی برزیل از طریق همکاری با ناسا با این برنامه مشارکت می‌کند. سازمان فضایی ایتالیا هم به عنوان یک عضو فعال در سازمان فضایی اروپا و هم بطور مستقل در برنامه ایستگاه فضایی مشارکت می‌کند.

هشت صفحه خورشیدی بیش از 100 كیلووات انرژی الكتریكی را برای ایستگاه تأمین می كند. صفحات خورشیدی روی یك چهارچوب فلزی 109متری قرار گرفته اند. در واقع ابعاد ایستگاه بین المللی فضایی پس از تکمیل نهایی 109 متر در 73 متر خواهد بود، وسعتی که تقریبا از یک زمین فوتبال بزرگتر است و وزن آن پس از اتمام ، 450 بار از یک خودروی متوسط سنگینتر بوده و در حدود 408 هزار کیلوگرم خواهد بود. این ایستگاه به اندازه ای بزرگ است که می توان آن را با چشم غیر مسلح از سطح زمین مشاهده کرد.

ایستگاه هر 90 دقیقه یکبار مدار زمین را دور می زند و در یکی از پایین ترین مدارهای زمین در ارتفاع 390 کیلومتری از سطح سیاره با سرعتی برابر 7.7 کیلومتر بر ثانیه در حرکت است.

ایستگاه بین المللی اگرچه ظرفیت بسیار اندکی دارد اما گامی موثر و مهم در ایجاد مراکز فضایی خارج از جو زمین به حساب می آید. ایستگاه فضایی بین المللی به عنوان یک آزمایشگاه, رصدخانه و محل کار عمل می کند که می تواند راه بشر را برای تحقق اهداف بلند پروازانه اش هموار کند.

بهترین زمان برای رصد قمرهای مصنوعی یا ماهواره های مدار گرد زمین، هنگام غروب خورشید و بلافاصله پس از آن و همچنین اندکی پیش از طلوع خورشید است. در این زمان ها، هر چند رصدگر در تاریکی شب به سر می برد، ماهواره ها که در فاصله ی دوری از بالای سر ما در مدارهای مشخص خود در گردش اند هنوز از پرتوهای درخشان خورشید بهره مندند و در روشنایی به سر می برند. در واقع به سبب این که آن ها در بالای جو زمین قرار دارند می توانند نور خورشید را به ساکنان زمین که در تاریکی فرو رفته اند بازتاب کنند. این کار دقیقا مانند اتفاقی است که برای ماه می افتد. ماه نیز با توجه به شرایط قرار گیری اش در مدار زمین نور خورشید را از سطح خود به سوی زمین بازتاب می کند.

مهم ترین ویژگی رصد ماهواره ها این است که برای رویت آن ها نیازی به تلسکوپ یا دوربین دوچشمی ندارید و تنها دانستن موقعیت آن ها و داشتن یک آسمان صاف کفایت می کند. توجه داشته باشید که همیشه سمت مقابل خورشید را نظاره کنید یعنی در هنگام غروب خورشید، مشرق و در هنگام طلوع، مغرب را نگاه کنید. البته به دلیل وجود گرد و غبار محلی و آلودگی های نوری و ... بهتر است همیشه، سی درجه بالای افق را مورد کنکاش قرار بدهید.

خبر به نقل از مهر