تصویر سازی هرچند که هنر تصویرسازی شاید از دوران غار شروع شده باشد اما در سالهای اخیر جایگاه ویژه ای در میان هنر ها یافته است. این مقاله به تبیین معنای تصویرسازی می پردازد. واژه illustrare to به معنای مصور سازی یا شرح مثالی با تصویر، از ریشه لاتینی lustrate به معنای نور افشاندن بر چیزی است. تصویرسازی هنر ارسال ایده های موجز به واسطه تصاویر در گستره ای از رسانه ها است. هنر تصویرگری در عین حال هم می تواند معنای موضوعی را روشن سازد و هم بستری تازه برای نشان دادن آن موضوع به جهان بوجود آورد. یک اثر تصویر سازی و یا مجموعه ای از آن، داستانی را روایت می کند که غالبا با متن آن در ارتباط است. یک تصویر سازی موفق خواه برای صفحه کتاب طراحی شده باشد ، خواه برای صفحه نمایش و یا دیوار، به همان میزان که از قدرت توصیف و شفاف سازی برخوردار است مبین نقطه نظر طراح تصویرساز و رویکرد او نسبت به رسانه و تکنیک اش نیز هست. تصویرسازی بر سه مهارت تکیه دارد که هر سه آن ها در بسیاری از رشته ها قابل اجرا هستند: - به مفهوم در آوردن ایده ها یعنی متن از چه جهان بینی ای برخوردار است. - حل مشکلات خلاقانه یعنی چگونه این دیدگاه را می توان انتقال داد - اختصار، انتقال دهندگی، مهرت های انتقال معنا. سه مهارت اخیر بنا بر نقش مهمی که در راه دستیابی عملی به محصولی ایفا می کنند، ما را در ارائه تعریفی برای تصویر سازی ، به عنوان رسانه ای موثق و در مقام حرفه ای تمام و کمال، و تسهیل در کارکردهای بنیادین آن یاری می کنند یعنی همان ارتباط میان ایده ها. تصویرسازی در اغلب موارد و نه همیشه ، امری تجاری محسوب می شود و یا به عنوان بخشی از نهاد تجارتی بزرگتر و یا بنگاه تولید انبوه، عمل می کند. مثال این مدعا، علائم تجاری بکار رفته در انواه محصولات غذایی و یا کودک است که کاملا با هدف جلب نگاه مشتری طراحی می شوند تا میزان فروش آن محصول را بالا ببرند. تصویرسازی در اغلب موارد و نه همیشه ، امری تجاری محسوب می شود و یا به عنوان بخشی از نهاد تجارتی بزرگتر و یا بنگاه تولید انبوه، عمل می کند. می توان این گونه گفت که تصویرسازی فصل مشترکی از گرافیک دیزاین، هنرهای زیبا و دیزاین تعاملی است که دامنه ی گسترده ای از فعالیت های خلاقانه را شامل می شود. مانند تصویر سازی برای روزنامه ها و مجلات، بسته بندی محصول، کتب کودک، انیمیشن و رمان های مصور و... اخیرا تصویرسازی توانسته شاخه ای از هنرهای غیر سنتی ( رسانه های غیر چاپی ) را نیز تحت پوشش قرار دهد مانند: تولید اسباب بازی و دیزاین منسوجات، تصویر سازی برای صفحه هی نمایش ( مانند موبایل، کارتون، انیمیشن) و نیز اشکال خیابانی دیزاین مانند تصویرگری برای اسکیت بورد. اگرچه تصویرسازی به لحاظ تاریخی در بستر واژگان به حیات خود ادامه می داد و وابسته به متن بود، لیکن در سال های اخیر و به واسطه روند رو به رشد فرهنگ بصری، از اصول مستقل برخوردار شده است. در هنر تصویرگری از ابزاری می توان برای بیان ایده استفاده کرد مانند انواع رنگ و روغن، کولاژ، گواش، اکرلیک، اچینگ، آبرنگ، تمپرا، و حتی ابزارهای دیجیتال مانند برنامه های فتوشاپ، کرل، ایلوستریتور و .... نکته جالب در هنر تصویرگری آن است که اگرچه این هنر همواره در بند متن و یا سفارش است اما شخص تصویرساز همواره اثر خود را با همان حساسیت و دقتی خلق می کند که آثار قابل ارائه در گالری هنری باشد. به همین دلیل در دنیای امروز هنرمندان تصویرگر دارای سبک و شیوه ای کاملا منحصر به فرد و شخصی هستند، یعنی چیزی که مانند امضای اثر هنری در نگاه اول به معرفی هنرمند بپردازد. در سال های اخیر هنر تصویرسازی کشورمان دارای جایگاه خوبی در رتبه جهانی شده است. دلیل این مدعا چاپ آثار تصویرسازان ایرانی در کشورهای غربی و شرقی و حتی سفارش داستان به ایشان است. فراوری:ی. پیشوایی بخش هنری تبیان منبع: دیکشنری دیزاین/ مایکل ارلهوف و تیموتی مارشال مجله حرفه هنرمند/ علی اتحاد