با یک گل بهار می شود

بهار تلنگری ست برای بازگشت به خویشتن خویش ، بهار فرصت قشنگی ست برای ما که غبار غصه از شیشه دل برداریم.

بهار بهانه شادیست تا رنگ خدا روی تمام فصلهای زندگی جاری شود.

بهار پایان انتظار سراسیمه مرغکانی ست که می خواهند خود را به دستان نوازشگر باقی مانده خدا بسپارند. به لکنت ثانیه هایمان نگاه نکن از جمعه ها بپرس که حرفهای گفتنی بسیار دارد.

همیشه می گویند با یک گل بهار نمی شود! چرا می شود.

الهم عجل لولیک الفرج

دل دنیا تنگ است

دل دنیا برای جرعه ای عدالت تنگ شده.

گوشه ای گلوله گلوله فریاد از حلقوم رنجور زمان بیرون می کشند.

جایی با نعره شعار دروغین"  نیل تا فرات" زمین را قطعه قطعه به یغما می برند.

جایی بنام حقوق بشر، بشر را به زنجیر ظلم می کشند.

جایی دیگر...

یک روز تمام دنیا بیدار می شود تمام دنیا.

و ما که غرور آمدنت را به رُخ همه عالم کشیده ایم لابه لای ورق های دفترزندگی، چشممان بنام تو که می افتد آرام می شویم و جوانه های امید را با وعده های حتمی خداوند آبیاری می کنیم.

تا فردایی که دنیا دیگر، آرزوی عدالت نمی کند.

علی احمدی

ارسالی از mohsen_yahoo