انقلاب عبدالناصر و انقلاب جدید هدی عبدالناصر، دختر رئیس جمهوری اسبق مصر میگوید که مشابهت های بسیاری میان مصر کنونی با گذشته وجود دارد. وی در این باره میگوید: «روزهای ملی شدن کانال سوئز احساس بسیار غرورآمیز و روحیه بخشی بود. غروری که قدرت مردم آن را ایجاد کرد و باعث شد که پدرم نیز جرات بیابد و قدرت بگیرد و ما هم به طور ویژه جرات بیابیم. همین ها باعث شدند تا پدرم پس از استعفایش در جنگ شش روزه در جنگ با اسرائیل در سال 1967 اکثریت مردم پافشاری کنند که به قدرت باز گردد.» هدى عبدالناصر استاد دانشگاه علوم سیاسی دانشگاه قاهره در گفتگو با هفته نامه الاهرام درباره تحولات اخیر مصر همچنین تاکید میکند، من به جوانان کشورم افتخار میکنم. مردم فکر میکردند که جوانان امروز سیاسی باشند اما مى گفتند این که آنها بخواهند دیکتاتور را کنار بگذارند، اشتباه است. بی شک پدرم هم اگر بود به این جوانان افتخار میکرد. او نیز اگر بود به جوانانی که در خیابان التحریر دست به تظاهرات زدند و اصرار میکردند که اصلاحات عمیق سیاسی صورت بگیرد و جامعه تغییر کند، افتخار میکرد. وی همچنین گفت: «انقلاب ناصر هسته اصلی اسطوره های انقلابی مصر و جهان عرب به طور کلی شد. به همین دلیل هم ما در میدان التحریر شاهد عکسهای ناصر در دستان تظاهر کنندگان بودیم. شما عکسی از دیگر رهبران سابق مصر در دست تظاهرکنندگان نمیدیدید. تنها عکس ناصر دیده مىشد. حتی جوانانی که در زمان قدرت ناصر به دنیا نیامده بودند، عکس ناصر را برافراشتند. من این نکته را نه براى این که چون دختر ناصرم میگویم بلکه واقعا مىدیدم در باورهای مردم چه میگذرد. من این را میگویم چرا که ظرفیت تاریخی و دانش سیاسی آن را به خوبی احساس میکنم.» وی همچنین درباره تصاویر عبدالحکیم عبدالناصر، جوانترین پسر عبدالناصر که از شبکه پان عربستی العربیه پخش شد و نشان میداد که توسط جمعی از طرفداران پدرش بلند شده بود، گفت: «تصویر عبدالحمید و علاقه بسیار شدید مردم به او بسیار مرا به وجد آورد. چشمانم پر اشک شد. آنها تاریخ را ساختند، من از این که میدیدم چگونه خالصانه عشق میورزند و یاد پدرم را نگه مىدارند، تحت تاثیر قرار گرفتم. ما فرزندان ناصر امروز احساس شرافت میکنیم نه برای فعالیتهای سیاسیمان بلکه برای این که میبینیم هنوز مردم به پدرمان عشق میورزند.» «دموکراسى کیفیت عملکرد یک دولت است. مملو از ملایمات و ناملایمات است و ممکن است با عدهاى عادلانه رفتار شود و عدهاى نیز مورد بىمهرى و بىعدالتى قرار بگیرند.» در 9 ژوئن 1967 ناصر در یک پیام تلویزیونی مسئولیت کامل شکست در جنگ شش روزه را پذیرفت و پس از آن استعفای خود را اعلام کرد. هدا ناصر در این باره میگوید: «مردم مصر استعفای ناصر را رد کردند. آنها اصرار کردند که ناصر با همان موقعیت همچنان رئیس جمهور باقى بماند. آنها قویا هر راه دیگری غیر از بازگشت ناصر به قدرت را هم رد کردند. صدها و هزاران نفر از مصریها به خیابانها آمدند و از رهبر و رئیس جمهورشان حمایت کردند.» در اینجا هدا عبدالناصر بخشی دیگر از تاریخ مصر را مطرح میکند و میگوید: «در حالی که آنچه روشن است و ما امروز شاهدیم مردم این بار خواستار کناره گیری رئیس جمهوریشان هستند، انحلال پارلمان – آنچه در مصر شورا خوانده میشد- را در کنار دیگر مطالباتشان میخواهند.» هدا عبدالناصر تاکید مىکند که مصر طوفان تاریخى خود را سپرى کرده است. وى در این باره مىگوید: «پدرم با ملى کردن کانال سوئز تصمیم سختى را گرفت و باعث شد که ما در یک موقعیت ویژه اى قرار بگیریم چیزى شبیه این روزهاى کشور. آن روزها روزهاى بسیار مهمى بودند. مردم مصر مثل الآن همه یکصدا و یکرنگ بودند و شجاعانه دست به کارهاى بزرگى زدند. چیزى متفاوت با آنچه براى ما قابل تصور بود، در آن زمان دشمن نیز بخشهایى از سرزمین ما را اشغال کرده بود. اما امروزه، متاسفانه قدرتهاى بزرگ براى مردم تصمیم مىگیرند و تلاش مىکنند بر تصمیمهاى آنها اثر بگذارند.» به گفته هدا عبدالناصر، نکته مهم ایستادگى و نیروى خارق العاده و طبیعى نیروهاى ارتش کشور بودند. وى در این باره مى گوید: «رابطه بین مردم تظاهرکننده در میدان التحریر با اعضاى ارتش فوق العاده بود. نیروهاى نظامى از مردم در برابر تبهکاران و اراذل و اوباش محافظت مىکردند. نکته مهم دیگر این که رابطه میان تظاهرکنندکان، شهروندان معمولى مصرى و نیروهاى پلیس کمتر از آنچه تصور مىشد هماهنگ بود. من مى خواهم به جایگاه نیروهاى نظامى اشاره کنم. همکارى اى که میان مردم تظاهرکننده و نیروهاى نظامى در انحاى کشور بود، بسیار ستودنى و قابل توجه بود. همکارىاى که به سمبل مردم مصر براى نشان دادن یکدلى و یکپارچگى در زمانهایى که تصور مىشود هیچ گونه امکان همکارىاى وجود ندارد، تبدیل شد.» جایگاه ارتش مصر نزد مردم از یک سابقه تاریخى برخوردار است، در طول تاریخ مردم مصر همواره به ارتششان افتخار می کردند. هدا عبدالناصر به افسران آزاد اشاره مىکند که خود جزئى از مردم و فرهنگ عمومى مصر بودند. براى این که جایگاه ارتش را در مصر نوین درک کنیم باید نگرشى به جایگاه تاریخى قدرتهاى نظامى در کشور داشته باشیم. وى در این باره مىگوید: «نیروى نظامى مصر به طور سنتى جزئى از جامعه مصرى محسوب می شود و امیدوارم که این جایگاه همچنان حفظ شود.» وى همچنین مىگوید: «من فکر می کنم که مى توانیم با اطمینان این جرات را به خود بدهیم و بگوییم که ارتش در تحولات اخیر، در انقلاب اخیر، نقش موثر و به سزایى داشته و حتى مىتوان گفت که جزئى از مقدمات انقلاب را نیز تشکیل داده است. نیروهاى نظامى همواره بخشى از این کشور بودهاند، آنها نیز در تظاهرات مردمى نقش موثرى ایفا کردهاند. این یکى از موضوعاتى است که در کتاب آتى من درباره میراث ناصر به آن اشاره خواهم کرد.» انقلاب ناصر هسته اصلی اسطورههای انقلابی مصر و جهان عرب به طور کلی شد. در میدان التحریر شاهد عکسهای ناصر در دستان تظاهر کنندگان بودیم. حتی جوانانی که در زمان قدرت ناصر به دنیا نیامده بودند، عکس ناصر را برافراشتند. درباره تهدیدى که علیه تظاهرکنندگان در میدان تحریر براى متوقف کردن حرکت انقلابى آنها استفاده شد، هدا عبدالناصر هشدار مى دهد و مى گوید: «تلاش براى استفاده از زور براى سرکوب حرکتهاى انقلابى مىتواند عواقب بسیار سختى در پى داشته باشد.» هدا عبدالناصر درباره نقش پدرش در رهبرى میراث مصر و نقشى که این میراث با حرکت جوانان مصرى داشته، یعنى جنبشى که در سال 1933 توسط احمد حسین پایه ریزى شد با جنبش جوانان تظاهرکننده در میدان تحریر، مىگوید: «گروه افسران جوان هم یک تشکل سرى متشکل از افسران نظامى بود. در همه این موارد فاکتور اصلى فعالیت و قدرت تصمیمگیرى جوانان در لحظات حساس و مهم کشور بود. من ایمان دارم که قدرت جوانان نقش به سزایى در ساخت تاریخ مصر داشته است.» ناصر اخیرا گروه منتخبى را موسوم به کمیته نخبگان تشکیل داده بود که هدا عبدالناصر به آن به شدت انتقاد دارد. وى مىگوید که این گروه خارج از عرف عمومى فعالیت مىکرد. وى همچنین مىگوید: «جوانان این انقلاب را ایجاد کردند و این آنها هستند که باید مستقیما در حل مشکلات و روند تصمیم گیرى ها حضور داشته باشند.» وى همچنین مىگوید: «دموکراسى کیفیت عملکرد یک دولت است. مملو از ملایمات و ناملایمات است و ممکن است با عدهاى عادلانه رفتار شود و عدهاى نیز مورد بىمهرى و بىعدالتى قرار بگیرند.» هدى عبدالناصر درباره تاکتیک جوانان مصرى نیز مىگوید: «آنها خیلى خوب موقیعتها را دریافتند. کسانى هستند که مى خواهند این انقلاب را مصادره کنند. من معتقدم که مکانیسم آنها مى تواند بسیار سرنوشت ساز باشد.» بخش سیاست تبیان منبع:دیپلماسی ایرانی