بارداری در دوران عقد قریب به هفت ماه است که از دوران عقد من و همسرم می گذرد. همه چیز خوب پیش می رفت و مشکل خاصی با هم نداشتیم. کم کم به موعد ازدواج رسمی مان نزدیک می شدیم که متوجه تغییرات عجیبی شدم. برای اطمینان نزد پزشک رفتم و آزمایشات لازم را انجام دادم. نتیجه برایم باور نکردنی و البته شرم آور بود. نمی دانستم اول از همه این مساله را به چه کسی عنوان کنم؟ دل را به دریا زدم و و مساله را با مادرم در میان گذاشتم. مادرم اول خیلی شکه و ناراحت شد اما بعد خودش را جمع کرد و به من پیشنهاد داد مساله را هر چه زودتر با همسرم و خانواده اش در میان بگذارم. وقتی موضوع را به همسرم گفتم، باورم نمی شد که اینگونه واکنش دهد. مثل افراد نامتعادل بر سرم فریاد می زد و تهدیدم می کرد و می گفت باید هر چه زودتر(قبل از فهمیدن اطرافیان) بچه را از بین ببری. راستش در برابر وضعیت پیش آمده راضی نبودم اما دوست هم نداشتم که اقدام غیر اخلاقی و غیر شرعی مانند سقط را مرتکب شوم. وقتی همسرم گریه ها و التماس های مرا دید گفت یا باید مرا انتخاب کنی یا آن بچه را. اگر او را سقط نکنی طلاقت می دهم .... صحبت های خانواده من و حتی خانواده خودش با وی، هیچ فایده ای نداشت و باز هم مرغ یک پا داشت. الان دو ماه از آن زمان گذشته ولی همسرم حتی سراغی هم از من نمی گیرد و مرا تنها در این وضعیت رها کرده است...... *** یادداشت بالا گوشه ای از مشکلات برخی از زوجین جوان در دوران عقد است. هر چند بعد از عقد دختر و پسر از لحاظ شرعی زن و شوهر رسمی هستند و داشتن رابطه زناشویی و جنسی میان آن ها حلال و بلامانع است اما باید توجه داشت که در عرف جامعه ما، دوران عقد زمان و فرصتی برای شناخت و ایجاد تفاهم بیشتر میان زوجین است و بیشتر از آن که دختر و پسر به فکر برقراری رابطه جنسی با یکدیگر باشند باید به این مساله بپردازند که آیا می توانند تفاهم لازم را با یکدیگر ایجاد کنند؟ آیا انتخاب شان درست بوده است؟ در ضمن در مورد تناسب های اخلاقی و رفتاری بیشتر به بررسی بپردازند و همچنین رفتارها و خصوصیات اخلاقی خانواده های یکدیگر را برانداز کنند. از دگر سو مساله ای که نباید منکر آن شد این است که علی رغم شان و منزلت بالایی که ازدواج دارد اما نباید منکر آن شد که یکی از اهدافی که افراد در امر ازدواج به دنبال تامین آن هستند، ارضای نیازهای غریزی و جنسی است. این مساله به خصوص در میان زوجینی صدق می کند که بنابر پاره ای از مشکلات از قبیل اشتغال به تحصیل، مهیا نشدن شرایط کامل ازدواج از جانب مرد، خدمت سربازی و .. دوران عقد طولانی می شود و مسلما برای این دسته از جوانان، تامین نیازهای جنسی در دوران عقد از اهمیت بیشتری برخوردار خواهد بود. اما از طرف دیگر برای جلوگیری از مشکلات احتمالی(مانند بارداری و یا حتی بر هم خوردن مساله ازدواج و ..) لازم است که آن مقدار از رابطه جنسی که از لحاظ عرف و طبق رسم ایرانی به بعد از ازدواج رسمی موکول شده، رعایت شود. رعایت این مساله به نفع هر دو طرف خواهد بود زیرا در غیر این صورت اگر دوران عقد بنا به هر دلیلی به جدایی کشیده شود مهریه از جانب پسر باید به طور کامل پرداخته شود و از طرف دیگر دختر به علت دوشیزه نبودن فرصت های بعدی ازدواج را تا حد زیادی از دست خواهد داد. دوران عقد زمان و فرصتی برای شناخت و ایجاد تفاهم بیشتر میان زوجین است و بیشتر از آن که دختر و پسر به فکر برقراری رابطه جنسی با یکدیگر باشند باید به این مساله بپردازند که آیا می توانند تفاهم لازم را با یکدیگر ایجاد کنند؟ از این مسایل هم که بگذریم برای برخی از زوجین مساله بارداری در دوران عقد ایجاد می شود که مسلما این مساله دارای تنش ها و مشکلات خاص خود است. همانطور که در یاداشت ابتدای این متن ملاجظه کردید پیش آمدن این مساله در دوران عقد دارای تبعات و عواقب نامناسبی است. اولا که دختر و پسر هنوز شناخت و تفاهم لازم را با یکدیگر کسب نکرده اند و هنوز در مراحل ابتدای تفاهم هستند و به این ترتیب ورود یک مهمان جدید و بدون برنامه ریزی، امکان بروز اختلافات و ناهماهنگی را افزایش می دهد. از طرف دیگر حتی اگر دختر و پسر و خانواده های آن ها این مساله را بتوانند هضم کنند، اما عرف جامعه ما با این نوع مسایل برخورد مناسبی ندارد و مسلما این نوع برخوردهای اطرافیان فشار عصبی بسیاری را بر دوش دختر و پسر و خانواده های شان می گذارد. و مساله دیگر اینکه هرگز توصیه نمی شود زوجین در این دوران رابطه جنسی کامل را تجربه کنند چرا که عطش جنسی دو طرف باید در این زمینه محفوظ مانده تا در جایگاه خود بتواند تاثیر گذار باشد زوج های جوانی که در دوران عقد به سر می برند اگر می خواهند رابطه آن ها تکراری نشده و شکل عادت به خود نگیرد سعی کنند حد و حدود را رعایت کنند. همان طور که در یادداشت ابتدایی خواندید شاید یکی از دلایل واکنش بسیار منفی و نسنجیده مرد در قبال بارداری همسر و سپس بی توجهی و تنها گذاشتن وی، ناشی از همین سردی یکباره باشد لذا برای جلوگیری از این نوع اتفاقات ناگوار بهتر است که دختران و پسران جوان در این دوران از برقراری رفتار های پرخطر خودداری کنند. حال با این تفاسیر چه حد از رابطه جنسی در دوران عقد توصیه می شود؟ منظور از رابطه جنسی در دوران عقد، معاشقه است. معاشقه به مجموعه رفتارهایی که بواسطه یک عشق میان دو طرف پدید می آید می گویند. معاشقه شامل نوازش کردن و در آغوش گرفتن و....است . امنیت در معاشقه بسیار بالاست از این رو ترسی در انجام آن وجود ندارد پس لذت آن می تواند زیاد باشد . معاشقه عبارت است از انتقال عواطف یک عاشق به معشوق خود بواسطه عشق میان آن دو و برانگیخته شدن احساسات باعث این رفتار می شود البته معاشقه را نمی توان زیر مجموعه روابط جنسی دانست اما یکی از اصول روابط زناشویی که هرگز نباید فراموش شود معاشقه است. معاشقه با رابطه جنسی تفاوت زیادی دارد و رابطه جنسی فقط و فقط زیر مجموعه رابطه زناشویی یعنی پس از ازدواج باید باشد. یعنی در دوران عقد، زن و مرد در هنگام برقراری این رابطه باید حد و مرز مشخصی را برای خود داشته باشند و از این حد و حدود خارج نشوند و عمل دخول صورت نگیرد. اما هم زن و هم مرد از این طریق به مرحله ارگاسم(اوج لذت جنسی) خواهد رسید و از این طریق هم امکان بارداری زن منتفی می شود و هم دوشیزگی خانم حفظ می شود و مسلما از بروز مشکلاتی که عنوان شد، جلوگیری می شود. تخصصی بخش خانواده ایرانی تبیان * مطالب مرتبط: مهم و ضروری در دوران عقد زمانی برای تمرین همسر بودن فراز و فرودهای دوران عقد نکته سنجی های دوران عقد استرس های دوران عقد زمان استاندارد بین عقد تا عروسی