بیضایی باید «شیرتوشیر» بسازد و تقوایی «كج‌ كلاه خان»!

 

علی معلم پس از بازگشت از كن در خصوص اتفاقاتی كه در یكی دو هفته اخیر افتاده است و منجر به تغییر فیلمش از سرگروهی آفریقا شده است و همچنین در خصوص وضعیت حال حاضر اكران سینمای ناپاك و عدم اراده برای كار سینماگران متفاوت به گفت‌وگو پرداخت.

معلم در شروع این گفت‌وگو با اشاره به این كه در همان زمانی كه در جشنواره كن به سر می‌بردم، نامه‌ای نوشتم و در اختیار آقایان قرار دادم كه چطور ممكن است فیلمی كه تنها 4 هفته روی اكران بوده است تغییر كند، گفت: به دوستان نامه‌ای نوشتم كه چگونه این فیلم را جابه جا كرده‌اید، چرا كه ما هفته اول را بدون هیچ تبلیغی آغاز كردیم و این در حالی است كه برخی فیلم‌ها در شرایط مشابه ما 12 هفته روی پرده بودند و همچنان دارای سرگروه هستند. وی افزود: سؤال من این است كه چرا دوستان دائما از سینمای استاندارد حرف می‌زنند اما عملاً می‌بینیم كه در حال حاضر اختیار سینمای ایران، در دست كمدی‌های سخیف است.

تهیه كننده فیلم سینمای «آل» خاطرنشان كرد: به عنوان مثال فیلم‌های طهران تهران، هیچ و تسویه حساب با وجود اینكه قبل از عید اكران شده بودند در عرض 9 هفته تنها 280 میلیون فروش داشتند در حالی كه فیلم ما در عرض 4 هفته یك هفته آن هم به دلیل مراسم عزاداری تعطیل بود توانست 200 میلیون فروش كند اما فیلم‌های دیگر هنوز هم روی پرده هستند و سینماهای كه برای ما گذاشتند در 2 سانس و به صورت نامنظم آن را اكران می‌كنند.

* سالن‌ها را مانند گوشت قربانی تقسیم و تكه تكه می‌كنند

این تهیه‌كننده سینمای ایران همچنین با اشاره به اینكه به نظر می‌رسد روش جدید برای اكران در سینما طراحی شده است گفت: روشی كه دوستان ابداع كرده‌اند روش جدیدی است، چرا كه سالن‌ها را مانند گوشت قربانی تقسیم و تكه تكه می‌كنند به یكباره سالن‌های یك فیلم‌ نیز جابجا می‌شود و شرایطی كه دوستان دارند با سینما برخورد می‌كنند بسیار ناعادلانه است.

* با شرایط موجود، بیضایی هم باید «شیرتوشیر» بسازد و تقوایی «كج‌ كلاه خان»!

وی افزود: در این شرایط مثلا بهرام بیضایی برای اینكه بتواند كار كند باید «شیرتوشیر» بسازد و یا ناصر تقوایی باید برود و «كج كلاه‌خان» بسازد و اگر قرار باشد اوضاع به این صورت جلو برود دیگر جریان اصلی سینمای ایران باید تعطیل بشود.

* چگونه جلسه شورای صنفی تنها با 4 نفر تشكیل شد؟

معلم همچنان با بیان این كه در جلسه شورای صنفی كه در خصوص پایان اكران فیلم آل از سرگروهی آفریقا تصمیم گرفته شده است تنها 4 نفر حضور داشته‌اند، گفت: این كه چگونه ممكن است جلسه شورای صنفی بدون 5 عضو اصلی دیگر و با تنها با 4 نفر برگزار شود برای من هم جای سؤال است اما سؤال مهم‌تر این است كه چگونه با 4 نفر چگونه تصمیمات مهمی برای اكران گرفته شده است.

وی ادامه داد: اصلا در شرایطی كه قرار داریم و پس از تغییراتی كه در آئین‌نامه اكران صورت گرفته است شرایط سرگروهی این شرایط ثبت شده است اما در 3 ماهه اخیر نظراتی كه وجود داشته و گفته شده است كه باید سرگروه‌ها به 3 سینما تقلیل پیدا كنند رعایت نمی‌شود و بعد هم نمی‌دانم چه شرایطی حاكم است كه صاحبان سینما نمی‌خواهند یك فیلم بیش از 4 هفته اكران شود و بلافاصله فیلم‌های دیگر را جایگزین می‌كنند و انگار دستورالعملی وجود دارد كه فیلم‌ها زود به زود اكران شود.

* شرایط امروز فیلم‌سوزی است و اسمش اكران نیست

این تهیه‌كننده سینما همچنین با اشاره به این كه سالها گفته می‌شد سینمای ایران قابل احترام و افتخار است اظهار داشت: دوستان سال‌ها می‌گفتنند كه سینمای ایران قابل احترام و افتخار است و باید به آن افتخار كنیم اما من فكر می‌كنم كه با شرایطی كه امروز در سینمای ایران حاكم است این سینما دیگر سینمایی قابل افتخار و احترام آمیز نیست. سال گذشته نیز دقیقاً همین شرایط برای فیلم‌های درباره‌الی و صداها پیش آمد و یادمان نرفته چه بلایی سر این فیلم‌ها آورده‌اند و این فیلم‌ها را در واقع تنها اكران كرده‌اند و سوزاندند و این موضوع بی‌عدالتی تمام است و باید اسمش را فیلم‌سوزی گذاشت و اكران نیست.

* نباید فیلم من را به خاطر انتقاداتم تنبیه كنند

تهیه‌كننده فیلم سینمایی آل همچنین با اشاره به این كه تغییر ناگهانی آل از گروه آفریقا به دلیل انتقاداتی است كه به وی نسبت به نحوه مدیریت سینما دارد گفت: نباید فیلم من را به خاطر انتقاداتم تنبیه كنند من تصور می‌كنم انتقادات من در رفتاری كه با آل شده است بی‌تأثیر نبوده و دوست دارم در شرایط حاضر آقای توحیدی به من جواب بدهد، كه چه كسی جوابگوی چیست؟

وی افزود: به اعتقاد من این اصلا روش درستی نیست كه شما كار را به جایی برسانید كه یك فیلمساز عطای كار را به لقایش ببخشد وقتی اكثر معتقدین اعتقاد دارند كه آل فیلم استانداردی است و اگر دوستان براساس استانداردها دفترچه نوشته‌اند سؤال من این است كه این دفترچه قرار است كجا و با چه شرایطی اجرا شود.

معلم خاطرنشان كرد: در هر صورت من فكر می‌كنم در این شرایط ناعادلانه نه تنها آل بلكه همه فیلم‌های كه مستقل هستند و سینمای سالم را پیروی می‌كنند قربانی خواهند شد.

* برای موفقیت در سینما هم‌زمان باید تهیه كننده، پخش‌كننده و سینمادار باشید

این تهیه‌كننده سینما در ادامه با اشاره به اینكه مافیای اكران سایه خود را بر روی سینمای ایران گسترده كرده است گفت: به اعتقاد من برای اینكه بتوانید در سینمای ایران موفق باشید باید همزمان تهیه كننده، پخش‌كننده و سینمادار باشید تا بتوانید فیلم خود را به طور مناسب اكران كنید اما من پخش‌كننده و سینمادار نیستم و به همین دلیل فیلم‌هایم قربانی سیستم می‌شود.

* سینما ملك شخصی شده است و دیگر ملك عمومی نیست

علی معلم در ادامه این گفت‌وگو با اشاره به اینكه تمام مسائل سینما انگار توسط عده خاص هدایت می‌شود به فارس گفت: انگار سینما ملك شخصی شده است و دیگر ملك عمومی نیست و این چیزی كه الان داریم می‌بینیم دیگر سینمای ملی نیست و شامل حال همه مردم ایران نمی‌شود بلكه یك سلیقه‌ای است كه یك فیلم سخیف را می‌سازد، به آن پروانه می‌دهد، اكران می‌كند، سفارش می‌دهد و در نهایت از آن حمایت می‌كند.

وی در ادامه اظهار داشت: در حال حاضر تنها حدود 200 هزار نفر برای سینمای ایران تعیین‌كننده هستند در صورتی كه میانگین مخاطب سینمای ایران باید 30 میلیون نفر باشد و باید پرسید مابقی تماشاگران ما كجا هستند و اگر می‌بینید كه سطح استقبال از سینما تا این حد پایین آمده است به دلیل این است كه برای آن جمعیت غایب فیلم نمی‌سازیم.

این تهیه‌كننده سینما تأكید كرد: مردم با سینما قهر كرده‌اند و سینما از سبد فرهنگی خانواده‌ها خارج شده است كه این موضوع در شهرستان‌ها بسیار اسف‌بار تر است و در تهران هم یك سدی در مقابل فیلم‌سازان ایجاد شده است كه یا باید در پشت آن سد قرار گرفت و یا اصلا فیلم‌سازی را فراموش كرد.

* 3 فیلم تهیه كرده‌ام و هر 3 فیلم در اكران سوخته شدند

معلم در بخش پایانی این گفت‌وگو با اشاره به اینكه در سینمای ایران 3 فیلم را در 3 ژانر مختلف تهیه كرده است كه هر 3 در اكران قربانی شده‌اند خاطر نشان كرد: فیلم گاوخونی كه اثری متفاوت در سینمای ایران به حساب می‌آید حتی یك سانس هم اكران نشد و فیلم ازدواج به سبك ایرانی نیز با وجود آنكه باید شب عید اكران می‌شد با تاخیری 17 روزه روانه پرده سینما می‌شد و 2 هفته بعد از اكران هم سی‌دی آن بیرون آمد و در حالی كه فیلم در روند مطلوبی داشت فروش خود را انجام می‌داد به یكباره با فیلم دیگری جابجا شد و فیلم آل نیز در اكران سوخته شده تا عملا مشخص شود در سینمای ایران نوعی فیلم‌سوزی اتفاق می‌افتد و معنی آن نیست كه نمی‌خواهند سرمایه سالم و كار حرفه‌ای در سینمای ایران جلو برود، مگر ارتباطاتی وجود داشته باشد و مثل اینكه سینمای ناپاك دارای وزنی شده است كه دولت هم دیگر نمی‌تواند جلویش را بگیرد.

تهیه و تنظیم از مسعود عجمی