«وَاعْمُرِ اللّهُمَّ بِهِ بِلادَک، وَاَحْیِ بِهِ عِبادَک»

(خدایا! شهرهایت را به دست او آباد کن، و بندگانت را به وسیله او زنده گردان)

منظور از «آبادی» و «زنده شدن» چیست؟

آبادی واقعی، برقراری عدالت و امنیت است. زنده شدن هم فقط نفس کشیدن نیست؛ بلکه بیداری دل‌ها و نجات از مرگ جهل و گناه است. ظهور، یعنی بهار حقیقی زمین و جان‌ها.

چگونه امروز «تمرین سازندگی» کنیم؟

آبادگری کوچک: منتظر نمان تا همه جا گلستان شود؛ از محیط خودت شروع کن. امروز یک کار مفید برای محله، محیط کار یا طبیعت انجام بده (حتی کاشتن یک گل یا برداشتن یک زباله). این تمرین سازندگی است.

نجات غریق: خیلی‌ها در مرداب گناه یا ناامیدی در حال غرق شدن‌اند. امروز دست یک نفر را بگیر و دلش را زنده کن.

احیای سنت‌های خوب: جامعه با سنت‌های الهی زنده می‌ماند. امروز یک سنت فراموش‌شده (مثل صله‌رحم، صدقه، یا قرائت قرآن خانوادگی) را در اطرافت زنده کن.

خدایا! ما را از دستیاران آن آبادگر بزرگ قرار ده

________________

برشی از دعای عهد | پای_کار_ولیّ_زمان