والدین گاهی نمی‌گذارند کودکشان توی دل مشکلات برود و مدام جلویش را می‌گیرند تا یک وقت چیزی تهدیدش نکند و او از همان بچگی با این روند تربیتی بزرگ می‌شود و عادت می‌کند. طبیعی است شما دلتان بخواهد از فرزندتان در برابر آسیب‌ها محافظت کنید اما لازم است والدین برای نجات آن‌ها گاهی اوقات عقب‌نشینی گنید. یکی از راه‌های کمکی والدین به فرزندان از طریق مشاوره خانواده است. مشاوران می توانند نقش‌های افراد خانواده در تربیت فرزندان را به درستی اعلام کنند. اجازه نمی‌دهید فرزندتان به تنهایی چیزهای جدید را امتحان کند والدین بیش از حد محافظ اغلب به فرزندانشان اجازه نمی‌دهند چیزهای جدید را به تنهایی امتحان کنند. آنها ممکن است فکر کنند فرزندشان خیلی کوچک است و روش “مناسب” بازی یا انجام کاری را نمی‌داند. برای اینکه همه چیز به بیراهه نرود، همیشه در کنار فرزندشان می مانند. این می تواند از رشد استقلال و اعتماد به نفس کودکان جلوگیری کند. دائماً نگران ایمنی فرزندتان هستید درست است امنیت فرزندتان برای شما بسیار مهم است اما این نوع والدین مدام نگران امنیت فرزند خود هستند. آنها ممکن است از آسیب دیدن یا ربوده شدن فرزندشان بترسند، بنابراین به او اجازه نمی‌دهند بیرون بازی کند یا به تنهایی به پارک برود. در حالی که حفظ امنیت کودکان بسیار مهم است، والدین بیش از حد محافظت کننده می‌تواند منجر به اضطراب و ترس در کودکان شود. اجازه نمی‌دهید فرزندتان اشتباه کند والدین بیش از حد محافظ معمولا راه اشتباه کردن را بر کودکشان می‌بندند. آنها ممکن است فکر کنند که اشتباه کردن به عزت نفس یا چشم اندازهای آینده فرزندشان آسیب می‌رساند. با این حال، اشتباه کردن بخشی طبیعی از یادگیری و رشد است. کودکانی که مجاز به اشتباه نیستند ممکن است بیش از حد به والدین خود وابسته شوند و به توانایی‌های خود اعتماد نداشته باشند. اجازه نمی‌دهید فرزندتان ریسک کند اصلا ریسک نکن! آنها ممکن است فکر کنند که ریسک کردن خطرناک است و می تواند منجر به آسیب شود. با این حال، ریسک کردن بخش مهمی از یادگیری و رشد است. کودکانی که اجازه ریسک پذیری ندارند ممکن است بیش از حد محتاط شوند و به توانایی های خود اعتماد نداشته باشند. به عنوان مثال، اگر کودک شما واقعاً می خواهد از درخت بالا برود یا دوچرخه سواری کند، به او اجازه دهید. به فرزندتان اجازه نمی‌دهید مشکلات خود را حل کند والدین ناجی نمی‌گذارند کودک مشکلاتش را حل کند. آنها ممکن است فکر کنند حل مشکلات برای فرزندشان بسیار دشوار است یا باید از آنها در برابر شکست محافظت کنند. با این حال، حل مسئله یک مهارت مهم زندگی است که کودکان باید آن را بیاموزند. کودکانی که اجازه حل مشکلات خود را ندارند ممکن است بیش از حد به والدین خود وابسته شوند و به توانایی های خود اعتماد نداشته باشند. اجازه ارتباط گرفتن فرزندتان با کودکان دیگر را نمی‌دهید آنها ممکن است از قلدری یا سایر تعاملات اجتماعی منفی که می‌تواند به عزت نفس یا سلامت روان فرزندشان آسیب برساند، بترسند. با این حال، تعامل اجتماعی بخش مهمی از یادگیری و رشد است. کودکانی که اجازه ندارند آزادانه با کودکان دیگر ارتباط برقرار کنند، ممکن است از نظر اجتماعی منزوی شوند و به مهارت‌های اجتماعی خود اعتماد نداشته باشند. قرارهای بازی می‌تواند به کودکان کمک کند دوستان جدیدی پیدا کنند، ورزش کنند، مهارت‌های اجتماعی ایجاد کنند و فرهنگ‌های دیگر را کشف کنند. اجازه نمی‌دهید فرزندتان شکست را تجربه کند نمی‌گذارم شکست بخوری! این جمله والدین ناجی است. آنها ممکن است فکر کنند که شکست به عزت نفس یا چشم‌اندازهای آینده فرزندشان آسیب می‌رساند. با این حال، تجربه شکست بخشی طبیعی از یادگیری و رشد است. کودکانی که اجازه تجربه شکست را ندارند ممکن است بیش از حد به والدین خود وابسته شوند و به توانایی‌های خود اعتماد نداشته باشند. در نتیجه، حمایت بیش از حد والدین می‌تواند تأثیر منفی بر سلامت روانی و روابط کودکان داشته باشد.