فتنه به روايت شهيد دستغيب بعد از فاجعه اخير در عاشوراي امسال متأسفانه در بين برخي آگاهانه و يا ناآگاهانه ترديدهايي براي مقابله با اين فتنه به‎وجود آمد که با بازخواني بخشي از کتاب گناهان کبيره، گوشزدهاي قرآن و روايات پيامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) به روايت شهيد آيت‎ا... دستغيب را تکرار مي‎کنيم. فتنه، گناه کبيره بسيارند نوشته‎ها و گفتارهايي که با گذر زمان کهنه نمي‎شوند و در حوادث و رخدادهايي بازخواني آن‎ها همچنان چراغي است که مسير صحيح را بهتر نشان مي‎دهد. کتاب گناهان کبيره شهيد آيت‎ا... دستغيب يکي از آثاري است که ماندگار و روشنگر است. بعد از فاجعه اخير در عاشوراي امسال متأسفانه در بين برخي آگاهانه و يا ناآگاهانه ترديدهايي براي مقابله با اين فتنه به‎وجود آمد که با بازخواني بخشي از کتاب گناهان کبيره، گوشزدهاي قرآن و روايات پيامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) به روايت شهيد آيت‎ا... دستغيب را تکرار مي‎کنيم. ايشان در فصل دوم از جلد دوم کتاب گناهان کبيره مي‎نويسد: «در اين فصل به پاره‎اي از گناهاني که از روي فحوي و اولويت قطعي، بزرگتر از يکي از گناهان کبيره باشد، يا اين‎که در قرآن مجيد يا نص معتبر، بزرگتر بودنش از يکي از کبائر مسلمه ثابت باشد، مانند فتنه که در قرآن مجيد آن را صريحا سخت‎تر و بزرگتر از کشتن مي‎داند. و چون کشتن انساني را به ناحق مسلما کبيره است پس کبيره بودن فتنه هم مسلم است، چون از کشتن بزرگتر مي‎باشد.» در شدت مبغوضيت فتنه، کافي است که خداوند براي برطرف شدن آن در قرآن مجيد امر به جهاد فرموده و مي‎فرمايد: «با مشرکين بجنگيد تا فتنه برطرف شود.» معني فتنه: هرچند اهل لغت براي فتنه به اعتبار موارد استعمال آن، بيش از ده معني ذکر کرده‎اند، ليکن مراد از فتنه در اين‎جا، همان معناي عرفي است که از اطلاق آن متبادر مي‎شود و آن آشوب کردن و سلب آسايش و آزادي و امنيت از فرد يا جمعيتي نمودن و دو نفر يا بيشتر را به هم انداختن و ايجاد دودستگي کردن و مردم را در شکنجه و آزار قرار دادن است. بني اميه بدترين فتنه‎ها: حضرت اميرالمؤمنين عليه‎السلام در ضمن خطبه نهج‎البلاغه مي‎فرمايد: «جز اين نيست که ترسناکترين فتنه‎ها نزد من بر شما، فتنه بني‎اميه است (به جهت شدت و طول مدت آن و از بين رفتن قوانين ديني به سبب آن) به‎درستي که آن فتنه‎اي است که تاريک و کور (که هدايتي در آن بر جاده شرع نيست، مانند کور در طريق خود تاريک کننده بر اهل دنيا که بهره آن عام است يعني شرش به همه مي‎رسد و بليه آن خاص است) بر خواص اهل تقوا و ايمان خصوصا بر اهل‎بيت پيغمبر صلي‎‎ا... عليه و آله چه بزرگتر از آن فتنه‎اي نمي‎تواند بود که هتک حرمت رسول خدا صلي‎ا... عليه و آله کردند. به شهادت تاريخ، از صدر اسلام تا اين زمان که قرن چهاردهم است، در هر قرني فتنه‎هايي در عالم اسلام برپا شده و البته پيدايش اين فتنه‎ها براي آزمايش خلق و ظاهر شدن صدق و کذب ادعاکنندگان اسلام و جدا شدن خبيث از طيب و پيدايش سعادت نيکبختان و شقاوت بدبختان است؛ و اين موضوع در چند جاي قرآن مجيد يادآوري شده، از آن جمله در سوره عنکبوت مي‎فرمايد: « احسب الناس ان يترکوا ان يقولوا آمنا و هم لا يفتنون » (آيا مردم گمان کردند همين‎که بگويند ايمان آورديم رها کرده مي‎شوند و امتحان نمي‎شوند.) در قرن اخير در بين فتنه‎هايي که واقع شده، از همه سخت‎تر فتنه شيوعيه (توده‎گري) و فتنه طرفداران ماديگري و شهوتراني و انکار ديانت و روحانيت است که سيل‎آسا از اروپا و آمريکا به سوي ممالک اسلامي سرازير و بنيان عقيده به مبدأ و معاد از دل‎ها کنده و به جايش نهال خبيث ماديگري و شهوتراني و خودپرستي و دنيا‎طلبي را غرس کردند و مسلمانان اين دوره را مصداق حقيقتي آيه شريفه: « فخلف من بعدهم خلف اضاعوا الصلوه و اتبعوا الشهوات فسوف يلقون غيا » قرار دادند. يعني به‎جاي مردمان با ايمان سابق، مردماني آمدند که نماز را ترک کردند و شهوتراني را پيشه خود ساختند و زود است که آثار گمراهي و هلاکت خود را ببينند. و بالجمله انسانيت و معنويت را از بين جامعه بشري برداشته و همه را از ياد خدا و آخرت بازداشتند و به انواع شهوات و فسق و فجور سرگرم کردند. صفت حياء که يکي از صفات عالي انساني است و جلوگيري کننده از هزاران مفاسد و تأمين‎کننده عفت عمومي است، از بينشان برداشته شده و بي‎حيايي و هتاکي جاي آن را گرفته است. و همچنين رعايت حقوق و مخصوصا حق والدين که از لوازم اجتماعي بشري است و فوق‎العاده مورد عنايت ديانت است، از بين رفته و در برابر، تضييع حق و کفران نعمت و ناديده گرفتن احسان و خدمت ديگري جاي گرفته است. تعاون و همکاري و همبستگي و حس عاطفه و رحم و مهرورزي و خيرخواهي و گذشت و مانند اين‎ها که نظام حيات دنيا و سعادت عقبي، بستگي تمام به آن‎ها دارد، از بين رفته و در برابر، خودبيني و خودخواهي و سخت‎دلي و بي‎مهري و راحت خود و زحمت ديگرطلبي و مانند اين‎ها جايگزين شده. و همچنين صدق در گفتار و کردار از تمام طبقات برداشته شده و به جايش دروغ و خدعه و غش و کلاهبرداري و حقه‎بازي جا گرفته است. چنان‎چه مي‎بينيد، صاحبان هر جنسي چه تقلب‎هايي در جنس خود مي‎کنند و آن را به‎عنوان صحيح در معرض فروش مي‎گذارند. و براي رسيدن به مال و تأمين وسايل تشريفاتي مادي خود از هيچ خيانت و جنايتي باکي ندارند. چنان‎چه مکرر واقع شده که خوراک مسموم را در معرض فروش آورده و جان همنوع خود را به خطر انداخته است. خلاصه مانند حيوانات که هريک از ديگري جدا است و با هم به تناکر و تنافر و قهر و غلبه تلاقي و زندگي مي‎کنند، شده‎اند. و هرآن‎چه ذکر شد، نمونه‎اي از مفاسد فتنه ماديگري است و اگر بنا به تفصيل شود، از شرحش کتاب‎ها پر مي‎شود. ناگفته نماند که از دام‎هاي مؤسسين و مروجين اين فتنه، تضعيف و از بين بردن روحانيت اجتماعي است. و بزرگترين وسيله ايشان، ايجاد حس بدبيني و سخريه نسبت به ديانت در بين اجتماع خصوصا نسل جوان و سعي در ايجاد فاصله بين اجتماع و آن‎هاست، تا از مقامات عاليه ديانت و صفات کماليه انسانيت و نشانه‎ها و آثار آدميت چيزي نشنوند و حقايق را درک نکنند و آن‎ها را کور و کر وارد منجلاب فساد کرده و به انواع کثافات و شهوات سرگرم نمايند. و بزرگترين حربه فتنه گران در اين هدف، حربه اتهام است. گاهي آن‎ها را بي‎خبر از اوضاع جهان و از تمدن مي‎خوانند. و زماني ايشان را مانع ترقي اجتماع مي‎نامند. گاهي مي‎گويند دنيا‎طلب و رياست‎خواهند، چون ترقي اجتماع مانع رياستشان است، جلوگيري مي‎کنند. و غير اين‎ها از اتهامات. و بر هيچ مسلمان فهميده‎اي پوشيده نيست که تمام اين‎ها صرف اتهام و از واقع و حقيقت عاري است. پراکندگي جماعات ديني: ازجمله فتنه ديني است، جمعي را که با هم يکدل و يک جهت متوجه خدا و به ياد پيغمبر و امام خود هستند، بين آن‎ها جدايي انداختن و ايشان را متشتت و متفرق ساختن يا به قوه قهريه يا به القاي شبهه و بدبيني بين مأمومين نسبت به امام جماعت و پيشواي ديني، يا مأمومين را نسبت به يکديگر، و خلاصه اتحاد قلوب را که موجب هر خيري است و مقصود شارع مقدس است مبدل کردن به تناکر و جدايي که موجب هر شري است و مبغوض شارع مقدس است. گناه فتنه از قتل بزرگتر است: چنان‎چه اشاره شد گناه فتنه ديني از قتل نفس، به نص قرآن مجيد، بزرگتر است. زيرا قتل نفس تنها از بين بردن حيات موقت و عاريه دنيوي و در حقيقت خلاصي از شرور و آفات اين عالم است. ولي فتنه ديني سبب قطع حيات ابدي و بي‎بهره شدن از نعمت‎هاي جاويدان است و همان اندازه که عالم آخرت از دنيا بزرگتر و مهمتر است، بلکه قابل قياس نيست، همچنين فتنه ديني هم از قتل نفس بزرگتر و مهمتر مي‎باشد. قتلي که از سر بريدن بدتر است: حضرت سجاد عليه‎السلام مي‎فرمايد: «آيا شما را از کشتني که از سربريدن بدتر است خبر بدهم؟ گفتند بلي. فرمود: آن‎که کسي را بکشد و هلاک کند به هلاکت هميشگي. گفتند: آن چيست؟ فرمود: او را گمراه کند از اعتقاد به نبوت حضرت محمد صلي ا... عليه و آله و ولايت علي عليه‎السلام و او را وادارد به راه غير خدا و پيروي از طريقه دشمنان علي عليه‎السلام به‎طوري که آن‎ها را (دشمنان علي عليه‎السلام را) امام خود بداند و منکر امامت و فضيلت آن حضرت شود. پس اين است همان کشتني که مقتول بدبخت را هميشه در دوزخ قرار مي‎دهد و جزاي کشنده او هم جاودان بودن در آتش است.» به‎علاوه فتنه‎هاي ديني غالبا منجر به کشتارها مي‎گردد. فتنه دنيوي: فتنه دنيوي از قتل بدتر است. زيرا اولا کسي که آتش فتنه را برمي‎افروزد و عده‎اي را به آن آتش مي‎سوزاند، به‎طوري آن‎ها را ناراحت و در شکنجه مي‎اندازد که هر روز برايشان قتل است و خلاصه اگر آن‎ها را يکدفعه کشته بود، راحت‎تر بودند. و ثانيا غالب فتنه‎ها منجر به قتل‎ها و ملحقات آن يعني زخم‎زدن و ناقص کردن اعضا مي‎گردد. و شهيد مي‎فرمايد: کشتن ناحق، گناه کبيره است و در حکم قتل نفس است جنايت رساندن به اعضاي بدن (مانند دست، پا، چشم و غيره). بايد دانست که هر فتنه‎اي که مفسده و ضررش بيشتر باشد، گناهش نيز بزرگتر است. جاسوسي براي ظالم: از موارد مسلم فتنه، جاسوسي کردن براي حکام و ظلمه است و بزرگي مفسده و خطر آن و اکبر بودنش از قتل پرظاهر است که يک جاسوسي و فتنهانگيزي ممکن است سبب چه قتل‎ها و جنايت‎ها که بشود. مانند معقل، جاسوس ابن زياد لعين که سبب گرفتاري و کشته‎شدن حضرت مسلم و هاني بن عروه گرديد. بلکه فجايع کربلا و پس از آن، مستند به فتنه اين جاسوس ملعون است.» منبع: هفته نامه پنجره - شمار 26 تنظيم:نقدي-حوزه علميه تبيان