در سپیده‌دم بیست و ششم آوریل ۱۹۸۶، با انفجار رآکتور شماره چهار نیروگاه چرنوبیل، نه تنها ساختار بتن و فولاد فرو ریخت، بلکه تعریف جهان مدرن از امنیت و پیشرفت دستخوش تحولی بنیادین شد. این حادثه، بدترین فاجعه تکنولوژیکی تاریخ، تنها به یک منطقه محدود نماند؛ تنهایی از غبار رادیواکتیو مرزها را درنوردیدند و نیمکره‌های سیاره را آلوده ساختند و میلیون‌ها نفر را زیر چتر سنگینِ ناپیدای تشعشع قرار دادند. این مجموعه، روایتی است از سرزمینی که به سکوت محکوم شد، اما در اعماق این سکوت، داستان پایداری انسان و عواقب ماندگار تکنولوژیک ما همچنان طنین‌انداز است. چرنوبیل، نه یک تاریخ، بلکه یک میراث است که نیمی از جهان را پوشاند. |منبع: تابناک