ارتحال ملكوتی عالم ربانی، فقیه صمدانی و مرجع عالیقدر تقلید شیعیان جهان، حضرت آیت‌الله العظمی بهجت (قدس‌الله‌ نفسه الزكیه) كه سالیان پربركت عمر شریفشان در اكتساب علم و تقوا و ورع و خدمت به اسلام و انقلاب و حوزه‌های علمیه صرف شد مصیبتی عظیم و جانفرساست. بی‌تردید ضایعة فقدان جانگداز این فقیه و عارف عالیمقام كه به تصریح قاطبة صالحان، در ردیف ابرار و از زمرة اولیاء‌الله محسوب بودند، ثلمه‌ای جبران‌ناپذیر بر امت بزرگ اسلامی است. جهان تشیع اینك در سوگ نیكمردی نشسته است كه به عنوان یكی از مبرزترین استوانه‌های علم و فقاهت در روزگار ما، دانایی و فرزانگی را با تزكیة نفس در عالی‌ترین مراتبش جمع آورده و دم عیسوی‌شان شفابخش و سرچشمة خیر و بركت بود. ایشان در طول حیات شریفشان با تعلیم و تربیت شاگردان بی‌شمار و ترویج علوم آل محمد(ص) منشأ خدمات ارزنده‌ای به اسلام و مكتب تشیع گردیدند و قطعاً بركات آن به عنوان باقیات صالحات موجبات تعالی روزافزون روح بلند آن بزرگوار خواهد بود.

اینجانب این مصیبت جانكاه را به محضر مبارك حضرت ولی‌عصر(عج)، مقام معظم رهبری، مراجع معظم تقلید، حوزه‌های علمیه و خصوصاً بیت داغدار و مكرم ایشان تسلیت عرض نموده، از آستان حضرت حق، مغفرت و رضوان و رحمت واسعه‌ و حشر با صلحا و ابرارش را برای آن بزرگوار مسئلت دارم.

سید مهدی خاموشی

رئیس سازمان تبلیغات اسلامی