غم نخور حكمت نابرابری انسان‌ها در برخورداری از ظواهر دنیا چرا خداوند به برخی بیشتر از دیگران امكانات و ثروت می‌دهد؟ آیا آنها را بیشتر دوست دارد؟ پاسخ این سوال را با هم می‌خوانیم. ***** خداوند به پیامبر اكرم صلی‌الله‌علیه‌وآله می‌فرماید: «لا تَمُدَّنَّ عَیْنَیْكَ إِلی ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَیاةِ الدُّنْیا لِنَفْتِنَهُمْ فِیهِ وَ رِزْقُ رَبِّكَ خَیْرٌ وَ أَبْقی ؛ اگر زنان و مردانی از آنها را از یک زندگی خوش بهره‌مند ساخته‌ایم ، تو به آنها منگر این برای آن است که امتحانشان کنیم، رزق پروردگارت بهتر و پایدارتر است » (طه/131) در این آیه درباره این كه چرا به برخی از مردم نعمت‌های بیشتری داده شده دو نكته وجود دارد: اول: زیادی نعمت برخی از مردم نشانه دوستی بیشتر خدا با آنها نیست، بلكه نشانه آزمایش خداوند از آنها است. خداوند در آیه دیگری، در اشاره به این موضوع می‌فرماید: «أَنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ ؛ اموال و فرزندان شما فقط مایه آزمایش شمایند. » (انفال/28) «فتنه» در اصل به معنای آزمایش است. اموالی هم كه خدا به ما عنایت كرده به همین دلیل «فتنه» خوانده شده است تا معلوم شود كه آیا در به دست آوردن و مصرف آن، احكام شرعی را رعایت می‌كنیم یا نه. بنابراین آنچه وسیله آزمایش است ارزش چشم دوختن و خیره شدن ندارد. چون وسیله آزمایش است و باید پس از انجام آزمایش رها شود، ارزش تعلّق خاطر و پر كردن اندیشه را ندارد؛ مثل برگ كاغذی است كه در جلسه امتحان به دانش آموز می‌دهند تا پاسخ سؤالاتش را روی آن بنویسد؛ نباید در فكر این باشد كه كاغذ زیبایی است یا نه، باید به اصل امتحان بیندیشد تا خوب از عهده آن برآید. دوم: مقایسه این نعمت‌ها با نعمت‌های اخروی است. تعبیری كه قرآن در این مورد به كار می‌برد تعبیری پرمعنا و دقیق است: «و رزقُ ربِّك خیرٌ و اَبقی » خداوند رزق آخرت را به خصوص به خودش منتسب می‌كند. این مطلب وقتی خوب وضوح می‌یابد كه توجه كنیم، روزی دهنده خداوند است؛ همه نعمت‌های این دنیا هم در واقع روزی‌هایی است كه خداوند به انسان داده است. در عین حال می‌فرماید: به این نعمت‌ها كه در واقع، وسیله آزمایش است چشم ندوز، رزق مخصوص خدا چیز دیگری است؛ رزقُ ربِّك؛ همان رزقی كه درباره شهدا می‌فرماید: «عِنْدَ رِبِّهِمْ یُرزَقُونَ» (آل عمران/169) چنین رزقی است كه ارزش دارد انسان به دنبال آن باشد و بدان اهتمام ورزد. مصباح یزدی، محمدتقی، پندهاى امام صادق(علیه السلام) به ره‌جویان صادق، با اندکی تصرف.