وقتی کودکان کار زیر چرخ های فایرستون له می شوند چکیده: نویسنده ابعاد ناگفته ای از وضعیت کودکان فقیر لیبریایی شاغل در کارگاه های جنگلی استخراج کائوچو را افشا می کند. در این مناطق، کودکان کارگر همراه با والدینشان، با شیوه هایی عقب مانده و منسوخ، به کاری طاقت فرسا در جوار مواد سمی می پردازند. این شرایط در حالی به مدت 80 سال همچنان تداوم یافته است که این شرکت با آلوده نمودن رودخانه های محلی – با سرازیر نمودن انواع مواد شیمیایی سمی – جلوگیری از شکل گیری اتحادیه های کارگری و انعقاد قراردادهایی استثماری، تنها به سودآوری بیشتر خود می اندیشد. نویسنده در پایان از مصرف کنندگان لاستیک های شرکت فایرستون می خواهد که با پرهیز از خرید تولیدات این شرکت، به مدیران این شرکت یادآوری کنند که 80 سال استثمار و بهره کشی ظالمانه از کودکان لیبریایی کافی است! همزمان با روزی که مردم سراسر دنیا روز جهانی مبارزه با کودکان کار را در 12 ژوئن گرامی داشتند، شرکت های لاستیک سازی «فایرستون» و «رابر»، این روز را با تداوم سنت 8 ساله استثمار کودکان در لیبریا گرامی داشتند. شرکت فایرستون یک جنگل درختان کائوچو را در منطقه هاربل لیبربیا از سا ل1926 میلادی در اختیار دارد که در آن، کارگران هر روز صبح زود از خواب بر می خیزند، تا درختان کائوچو را خراش داده و به تولید مقدار زیاد و غیرقابل توجیه کائوچو از این درخت ها بپردازند. مدیرعامل این شرکت، دان آدومیتیس در گفت و گو با شبکه «سی ان ان» اعلام نمود که حتی با کار کشیدن 21 ساعته از کارگران استخراج شیره کائوچو، آنان را مجبور می نماید که ازهمسران و کودکان خود در جهت به دست آوردن مقدار شیره کائوچوی مورد نظر شرکت و با حقوق اندکی بهره گیرند. به عنوان مثال بخشی از این شیوه تولید قدیمی و از رده خارج شده، کودکان بارهای سنگینی را بلند می کنند، با حشره کش ها و آفت کش های شیمیایی مختلف تماس نزدیک دارند و سرانجام اینکه مجبور می شوند، در طول یک روز، تا 12 ساعت کار کند. این کارگران در آلونک هایی زندگی می کنند که اکثر آنها از سال های دهه 20 میلادی تاکنون بازسازی نشده اند و فاقد آب لوله کشی، برق و دستشویی های داخل خانه هستند؛ در حالی که مدیران آنها در ویلاهای بزرگ و مجهزی زندگی می کنند که در آنها همه امکانات و تجهیزات مدرن نظیر زمین های گلف وجود دارد. چندی پیش، یکی از سازمان های دولتی لیبریا اعلام کرد که این شرکت با سرازیر نمودن مواد شیمیایی سمی به آب های رودخانه «فارمینگتون» که اهالی منطقه از آب آن جهت ماهی گیری و شست و شو و استحمام بهره می برند، مشکلات بهداشتی زیادی را به وجود آورده است. در جهت دستیابی این کارگران به حقوق بین المللی شناخته شده شان، مقرر شد که این کارگران در پایان ماه ژوئن، در انتخابات مربوط به تشکیل اتحادیه های کارگری شرکت نمایند تا سرانجام آنان به یک سازمان دموکراتیک و مستقل دست یابند. هنگامی که مدیران شرکت تلاش کردند، با به وجود آوردن موانعی، از انجام این انتخابات جلوگیری کنند، کارگران در پایان ماه آوریل دست به اعتصاب زدند. در روز جمعه 27 آوریل، نیروهای پلیس وارد عمل شده و به صورتی وحشیانه به کارگران حمله ور شدند. مأموران پلیس با شلیک گاز اشک آور به سوی تظاهرات کنندگانی که کودکان، زنان و افراد سالخورده کارگر نیز در میان آنها وجود داشتند، 6 کارگر را به شدت مجروح نموده و 13 نفر دیگر را دستگیر کردند. البته هم اینک مذاکراتی میان شرکت فایرستون و دولت محلی در مورد حقوق بهره برداری از منابع طبیعی تحت کنترل شرکت فایرستون در جریان است. در قرارداد پیشین که در دوره حکومت انتقالی منعقد گردیده بود، تنها به منافع شرکت فایرستون توجه شده بود؛ اما در سایه روی کار آمدن دولتی دموکرات در لیبریا، این امیدواری به وجود آمده است که در قراردادهای جدید بهره برداری از درختان کائوچو، منافع مردم محلی که چنین فرآورده ارزشمندی را رای فایرستون تأمین می کنند، بیش از گذشته لحاظ گردد. اما متأسفانه، گزارش های انتشار یافته در مورد این مذاکرات، نگرانی هایی را در مورد شرایط منصفانه این گفت و گو مطرح می کند. مصرف کنندگان آمریکایی باید از شنیدن این حقیقت که محصولات شرکت فایرستون در چنین شرایط استثماری ناگواری تولید می گردد، شوکه شوند. تصور نمایید که کودکانی 10 ساله باید بشکه های 70 پوندی لاتکس را همراه با تماس نزدیک با علف کش های سمی، حمل و نقل نمایند. شرایط موجود در مزارع کائچوی شرکت فایرستون، براساس همه استانداردهای اخلاقی و حقوقی بین المللی، کاملاً غیرقابل قبول می باشد. با پیشرفت مذاکرات اخیر در مورد قراردادهای بهره برداری از این منابع و به دنبال آن، برگزاری انتخابات مربوط به اتحادیه های کارگری، در آینده ای نزدیک، فرصتی تاریخی برای مردم کشور فقیر لیبریا فراهم خواهد شد تا شرکت فایرستون را ملزم به پاسخ گویی کند. و اینکه ما در ایالات متحده، باید این پیام مهم را به مدیران فایرستون اعلام کنیم که آنان نباید حقوق کارگران را زیر پا نهند و بدون هراس از مجازات، به هر اقدامی دست بزنند؛ چرا که 80 سال استثمار و سوء استفاده و بهره کشی ظالمانه، کافی است! تیم نیومن