آشنایی با روستاهای مزنگ، ولفرا و تلور؛ شهرستان بندرگز
شهرستان بندرگز در منتهیالیه غرب استان گلستان واقع شده است. این شهرستان جاذبه های گردشگری فراوانی دارد. یکی از این جاذبه ها، روستاگردی در سطح این شهرستان می باشد. به شما پیشنهاد می کنیم سری به روستاهای بندرگز بزنید پشیمان نخواهید شد!
در این مقاله قصد داریم شما را با سه روستای زیبای بندرگز آشنا سازیم.
روستای مزنگ
روستای مزنگ نیز یکی از روستاهای نسبتاً قدیمی دهستان انزان از بخش بندرگز است. این روستا در مجاورت روستای نوکنده و در فاصله 7 کیلومتری شهر بندرگز قرار دارد.
موقعیت جغرافیایی آن به شرح زیر است. از طرف شمال به شاهراه آسیایی و دریای خزر و از سمت جنوب به قسمتی از دامنه های شمالی کوه های جهان مورا و از طرف شرق به روستای جفاکنده و استوان آباد و از طرف غرب با شهر نوکنده همجوار است. رابینو سکنه مزنگ را به چهار قبیله حاجی باغ، لر، سادات و سورتجی تقسیم نموده است.
جمعیت: جمعیت روستا طبق سر شماری سال 1365 شمسی بالغ بر 280 خانوار و برابر 1563 نفر است و به زبان گیلکی مازندرانی تکلم می کنند. خاندان های معروف مزنگ عبارتند از طهماسبی، مزنگی و سادات.
پایه اقتصاد مردم روستا کشاورزی، دامپروری، باغداری و پرورش طیور می باشد و تعدادی از مردم آن نیز در ادارات مختلف بکار مشغولند. میزان زمین های قابل کشت آن محدود و در حدود 630 هکتار است. انواع محصولات کشاورزی از قبیل گندم، جو، شالی، گوجه فرنگی، مرکبات، کاهو، خیار، کدو،سبزی و … در آن کشت و برداشت می شود. بیشتر تولیدات آن مانند تولیدات کشاورزی شهر همجوارش (نوکنده) به شهرهای تهران، مشهد، ساری و گرگان صادر می گردد. دامپروری نیز در این روستا مانند سایر روستاهای بخش هم به شیوه سنتی و هم به طریق صنعتی هر دو معمول و مرسوم است. معمولاً هر خانواده مزنگی دارای تعدادی دام و طیور هستند و از فرآورده های آن در طول سال بهره مند می شوند. گاوداران این روستا با اختلاط و آمیزش نژاد های مختلف سعی در بهتر کردن شیوه تولید و فرآورده های دامی کرده اند و در برخی موارد نیز به نتایج مثبت و قابل توجهی دست یافته اند.
منطقه تاریخی پن خانی(پهن خانی):
این منطقه در شمال شرقی روستای نوکنده نزدیک مزنگ واقع شده است و دارای قبرستانی است که به قبرستان مزنگ معروف است، این قبرستان بسیار قدیمی بوده و بعضی از سنگ قبر های آن به قدمتی بیش از 400 سال می رسد. بیشتر قبر های آن در اثر فرسایش و گذشت زمان دچار تخریب شده است.
روستای ولفرا
روستای ولفرا یکی از روستاهای استان گلستان است که در 6 کیلومتری جنوب شرق شهرستان بندر گز قرار دارد که حدود 800 نفر جمعیت و 100 خانوار در این روستا زندگی می کنند. اهالی این روستا از طایفه های حسینی و بهرامی و بابایی و خاری و علی دوست موسوی سلیمی جعفری تیموری و میرشکار که بیش از نیمی از مردم روستا باسواد و چند درصدی کم سواد و بی سواد می باشند.
این روستا دارای امکانات آب، برق و گاز و تلفن و راه آسفالت بر خوردار می باشند. و همچنین دارای مدرسه و مسجد و تکیه های عزاداری می باشد. یکی از تولید کننده های مهم مرکبات در سطح استان به حساب می آید و مرغوب ترین مرکبات و میوه ها از جمله پرتقال. نارنگی. هلو. وکیوی حتی سیب و گلابی در سطح گسترده در این روستا تولید و به تمام نقاط کشور فرستاده می شود. محصولاتی چون گندم و برنج و سویا و جو و کلزا در این روستا کشت می شود. این روستا از شرق به روستای سرمحله و از غرب متصل به کوه صحرا و از شمال با فاصله کمتر از دو کیلومتر به اتوبان سراسری و از جنوب به جاده قدیم شاه عباسی متصل می شود.
شغل اصلی مردم به ترتیب باغداری و کشاورزی و دامداری می باشد. مردمی مهربان و مهمان دوست و با محبت دارد. زبان رسمی آنان فارسی و با تکلم محلی و گیلک و مازندرانی صحبت می کنند. و مسلمان و دارای مذهب شیعه هستند و اعتقادات دینی محکمی دارند و در ایام محرم عزاداری های جالبی را برگذار می کنند که بسیار دیدنی است.
از چگونگی پیدایش این روستا مدرک محکمی در دست نیست بیشتر به روایات و نقل ها استناد شده است. این روستا مانند روستاهای دیگر هم جوار دارای درصدی مهاجر است که از روستاهای هزار جریب به این منطقه مهاجرت نموده و سالیان زیادی است که در این روستا سکنا گرفته اند. و هم زیستی مسالمت آمیزی با دیگر ساکنین روستا دارند. ازجمله طایفه های در این روستا: تیموری و جعفری وی کی دو خانوار از طایفه های دیگر ونیز میرشکارها که مردمانی فقیر و تهی دست هستند که در گذشته به مطربی و نوازندگی مشغول و در حال حاضر بعنوان کارگر ساده امرار معاش می نمایند.
“ه.ل.رابینو” در سفر نامه خود از ول افرا این طور می نویسد: ولفرا و چند روستای دیگر اطرافش در میان جنگل پنهان است. با آنکه مقادیر زیادی از جنگلها را برای کسب درآمد و کشت و زرع از بین برده اند اما تاثیری در وضع مالی آنها ننموده است و بیشتر اهالی این نواحی در فصل گرما به ییلاق های هزار جریب از جمله سفید چاه که در آن امام زاده ای در آن جا مدفون است می روند و چندروزی را در آنجا می گذرانند.
روستای تلور
روستای تلور از توابع شهرستان بندرگز در استان گلستان می باشد و از جنوب با جنگل های سرسبز و رشته کوههای البرز و کوههای جهان مورا و از شمال با دریا و خلیج گرگان محدود می گردد. و از طرف شرق به بخش نوکنده و از طرف غرب با شهرستان گلوگاه در استان مازندران همسایه است. نزدیکترین شهرها از غرب شهر گلوگاه و از شرق شهرستان بندرگز بوده و فاصله آن از مرکز استان گلستان (شهر گرگان) 50 کیلومتر و از مرکز استان مازندران (شهرساری)80 کیلومتر است.
خط آهن تهران شمال از فاصله 3 کیلومتری شمال این روستا عبور نموده و نزدیکترین ایستگاه راه آهن در فاصله حدوداً 5کیلومتری در شهرستان بندرگز قرار دارد.
این روستا در فاصله 1 کیلومتری جاده سراسری و بین المللی شمال کشور به سمت رشته کوه البرز واقع شده است. علاوه بر جاده بین المللی که در بالا ذکر گردید جاده ای دیگر در قسمت جنوبی روستا که در حدود 1 کیلومتری روستا قرار دارد و به راه شاه عباسی معروف بوده بعنوان در گذشته شاه راهی جهت ارتباط ایالات استرآباد (گرگان) به مازندران و مرکز ایران از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده و بعنوان اولین راه ارتباطی بین شهر های منطقه شمال در زمان شاه عباس اول ساخته شده است که هم اکنون نیز بعنوان راه ارتباطی شهرها و روستاهای کوهپایه و جاده بین مزارع مورد استفاده قرار می گیرد.
این روستا از 350 خانوار و 1350 نفر جمعیت دارد. شغل اصلی اهالی روستا کشاورزی و دامداری است. محصولات کشاورزی شامل مرکبات پنبه، گندم، دانه های روغنی (شامل سویا،کلزا،ذرت) و صیفی جات (خیار،گوجه وغیره) و سبزیجات و سایر میوه های فصلی است.
این روستا از دیر باز دارای استعداد های انسانی خاصی بوده است و مردم این دیار در دوران انقلاب و جنگ تحمیلی با تقدیم 21 شهید گلگون کفن و 65 جانباز و 1 آزاده پیرو آرمان های انقلاب و رهبر عظیم الشان انقلاب و ولایتی بوده اند.
دین اهالی روستای تلور، اسلام، و مذهب آنها شیعه اثنی عشری است.
این روستا از طایفه های صفاری، کاویانی، منوچهری، خادمی تشکیل شده است و همچنین بخشی از اهالی که به این روستا از افرادی هستند که از کوهپایه و منطقه هزار جریب استان مازندران و جاهای دیگر به روستا مهاجرت کرده اند و مقیم روستا شده اند.
