روستای گرجی بیان؛ جاذبه گردشگری کرمانشاه روستای گرجی بیان از روستاهای قدیمی استان كرمانشاه است و سابقه سكونت نسبتاً طولانی دارد. و همین تاریخ قدیم آن موجب شده بود که در سالهای قبل چند نفر از مورخان خارجی جهت کسب اطلاعات از روستا بازدید و سوالاتی از ساکنین کهنسال بنمایند. براساس نتایج سرشماری سال 1385، روستای گرجی بیان غریب ب 750 نفر جمعیت دارد. مردم روستای گرجی بیان به زبان كردی سخن می‏گویند البته زبان این روستا در طی سالیان دور قفقازی بوده است، دین روستا مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند. تاریخچه در فاصله سه کیلومتری روستا تپه ای در کنار چشمه ای وجود دارد که آثار و نشانه هایی از وجود روستایی بسیار قدیمی در آن پیدا شده است و امروزه بنام گرجی بیان کهنه خوانده می شود. چون در اطراف آن چشمه و سراب آثار و نشانه های مشاهده می شود. اعتقاد بر آن است که در اطراف این چشمه و سراب ساکنینی در آن وجود داشته است و گاهی اوقات سفالها و اشیاب استانی پیدام ی شود و نیز در داخل روستا تا چند سال قبل برج بلندی که برای دیده بانی و حفاظت از روستا از آن استفاده می شد وجود داشت. گرجی بیان در گذشته دور محل و مرکز (خان یا مالک) که صاحب کل روستا و چندین روستای دیگر بوده است که یکی از شخصیتهای شاخص و معروف و دانا که وسین خان نام داشته ولی بعد از ایشان در درگیری و جنگهایی که میان آنها و سایر خانها روی داد، خانواده ایشان منقرض و روستا و مالکیت آن به دست کسانی دیگر افتاد و در این رابطه نویسنده کتاب ایلات و عشایر استان کرمانشاه آقای سلطانی به یکی از این جنگها که به جنگ گرجی بیان معروف است اشاره ای داشته است. آب و هوا روستای دارای زمستان سرد و طولانی با سرمای سخت و سنگین است تابستانش گرم و کوتاه بهارش وحشی و پاییز آن خسته کننده‌ است ارتفاع زیاد و عرض جغرافیای نسبتا بالا موجب پیدایش شرایط آب و هوایی سرد در گرجی بیان شده‌ است. زبان اصیل روستای گرجی بیان سنقر در زبان ترکی نام مرد است. شاید این نام در هزاران سال پیش نام رئیس ایل بوده باشد. البته خود مردم سنقر شهر خود را سونگور می‌نامند زبان مردم شهر سنقر ترکی است و زبان مردم روستاهای اطراف شهر کردی است. البته وجود دهها نام روستایی به لغت ترکی مثل قالاجوق- قره تبه- چوقورجه- آقبلاق- علی بلاق- قالا- قروه- چماق تپه- نخود تپه- قشلاق بیانگر ترک زبان بودن ساکنان اولیه این روستاها بوده‌ است که به مرور زمان گویش خود را به کردی تغییر داده‌اند. آثار باستانی از آثار باستانی این شهر می‌توان به آرامگاه مالک اشاره کرد که با توجه به معماری آن که یک بنای آجری ۶ ضلعی است به دوره سلجوقیان بزرگ مربوط می‌شود نظیر این آرامگاه در شهرهای آذربایجان و ترکیه یافت می‌شود. یك حمام قدیمی كه تاریخ ساخت آن به دوره قاجاریه مربوط است، بیانگر قدمت و سابقه تاریخی این روستاست. اما متاسفانه ب دلیل عدم رسیدگی، این حمام به دست فراموشی سپرده شده و مورد تخریب قرار گرفته است. شغل و محصولات کشاورزی کار و پیشه روستائیان کشاورزی-باغداری-دامداری-کارگری و قالی بافی که مخصوص زنان روستا می باشد. روستای گرجی بیان از نظر اقتصادی بر فعالیت‏های زراعی، دامداری و مشاغل خدماتی استوار است. محصولات زراعی این روستا شامل گندم، جو، نخود، باقلا، شبدر و یونجه است. به سبب وجود مراتع غنی و حاصلخیز، دامداری نیز در روستا رونق دارد، فرآورده‏های لبنی از قبیل شیر، ماست، كره و روغن حیوانی از مهم‏ترین محصولات دامی این روستا به شمار می‏آیند. پوشاک مردم پوشاك مورد استفاده مردم روستا غالباً محلی است كه با طرح‏ها و رنگ‏های مختلف و تزیینات بسیار زیبا دوخته می‏شوند، عرق‏چین، سربند، كرواسی فقیانه، كوله بال، قبا، سخمه، شال، سلته، كپنك، جافی، جوراب و گیوه عمده‏ترین پوشش مردان روستا را تشكیل می‏دهد. پوشاك زنان نیز عموماً از سربند، زیرپوش، پیراهن‏های بلند پرچین و گلدار، یل، قبا، روپوش و جافی تشكیل می‏شود. مردم روستا همانند سایر ایرانیان در اعیاد ملی و مذهبی به جشن و سرور می‏پردازند و در ایام عزاداری به ویژه در روزهای تاسوعا و عاشورا با برگزاری مراسم تعزیه‏خوانی و سینه‏زنی سوگواری می‏كنند. در میان مردم روستا موسیقی محلی جایگاه ویژه‏ای دارد، در مراسم جشن و سرور و عروسی‏های محلی، سرنا و دهل كه رایج‏ترین سازهای محلی شمرده می‏شود نواخته می‏شود. اكثر خانه‏های روستاییان یك طبقه هستند و سقف‏های مسطح و پنجره‏های كوچكی دارند، منظره خانه‏های روستا با دیوارهای خشتی و همرنگ با طبیعت، نشانه درآمیختگی فضای روستا با طبیعت پیرامون است. در ساخت خانه‏های روستایی علاوه بر عوامل طبیعی، نحوه معیشت افراد و فعالیت‏های روزانه آن‏ها نیز تأثیرگذار است، چنانكه خانه‏های افرادی كه به مشاغل دامداری و زراعت اشتغال دارند با اشخاصی كه به كارهای خدماتی و غیره می‏پردازند از نظر فرم، وسعت و كاربری‏ها متفاوت است. مصالح عمده به كار رفته در خانه‏های قدیمی شامل سنگ، چوب، خشت و گل می‏باشد؛ اما در ساخت خانه‏ های جدید از مصالح مقاوم مانند آهن، سیمان و آجر استفاده می‏شود. از معروف‏ترین غذاهای بومی این روستا می‏توان به ماس او، اشاره كرد كه تركیبی از گندم بلغور شده و دوغ ترش است. روستا دارای دبستان، مدرسه راهنمایی و خانه بهداشت که از مرکز بهداشتی درمانی روستای گردکانه و سپس شهرستان سنقرکرمانشاه بهره می گیرد.