دوشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۳ - ۰۰:۰۰
ما هم دلواپسیم
ما هم دلواپسیم ... "اگر امام بود" نام همایشی است که سازمان دانشجویی حزب اسلامی کار آن را برگزار خواهد کرد همایشی که طبق اعلام سایت وابسته به این سازمان در راستای بازخوانی اندیشه بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران خواهد . ژرفای اندیشه امام خمینی آنقدرعمیق است که می توان پژوهش ها و کارهای تبلیغاتی بزرگی بر روی آن انجام داد، اندیشه ای که با به ثمر نشاندن انقلاب اسلامی تغییرات اساسی در مبادلات بین المللی معاصر ایجاد کرد. رهبری این اندیشه ها را میراثی گرانبها می دانند که باید حفظ شوند و در اینباره می فرمایند" بزرگداشت امام برای ما ، جنبه اعتقادی ، ایمانی، انقلابی، عاطفی و ملی دارد" ایشان فراتر از این عصر حاضر را محمل پیاده سازی این اندیشه ها می دانند و می فرمایند "این دوران {عصر امام خمینی (رحمت الله علیه) دوران اسلام ودوران غلبة ارزش‌‌‌‌‌های الهی ومعنوی است‌، این دوران دوران امام خمینی(رحمت الله علیه) می‌باشد وان شاء الله جوان‌‌‌‌‌های ما این آینده را خواهند دید." سازمان دانشجویی حزب اسلامی کار هم در بطن این همایش به دنبال چنین کاری است اما عنوانِ همایش در کنار فهرست سخنرانان آن، هر شنونده‌ی دلسوزی را دلواپس خواهد کرد. ما نمی‌خواهیم پیش‌داوری کنیم اما نکند عنوان "اگر امام بود" به این معنا برداشت شود که اندیشه های امام چیزی غیر از این است که در سیاست های کلی فعلی نظام وجوددارد و اگر ایشان بود این اندیشه ها به گونه ای دیگر پیاده سازی می‌شد. معنایی که بارها گروهی از اصلاح طلبان به صورت ضمنی بدان اشاره داشتند حتی زهرا اشراقی نوه حضرت امام و همسر محمدرضا خاتمی که معمولا مواضع حاشیه ساز و جنجالی دارد در اینباره اینگونه اظهار نظر می کند" امام از دهه 50 تا 60، 180 درجه تغییر كرد، قطعا اگر تا دهه 80 هم بود، تغییر خیلی زیادی می‌كرد! ... با توجه به شناختی كه از آقا دارم، اگر تا امروز حضور داشتند احتمالا سازندگی را آغاز می‌كردند! اینكه افرادی می‌خواهند افكار امام دهه 60 را به دهه 80 منتقل كنند، كاملا متناقض با افكار امام است و هیچ كدام افكار امام نیست!» این همایش در عنوان خود نیز به نوعی اینگونه معنایی را یدک می کشد که اندیشه های امام چیزی غیر از آنچه امروز پیاده سازی شده، است. حتی این نوع بیان و نگاه به این مسئله می تواند مورد سو استفاده جریان های تندرو و خاص قرار بگیرد و از برخی اندیشه های امام در جهت پیاده سازی منافع گروهی و اهداف جناحی سو استفاده گردد. اما آیا اصلاح طلبان امام خمینی را مانده در گذشته می بینند و روح اندیشه های او را در مواضع و رهبری فعلی مشاهده نمی کنند؟ آیا فصل الخطاب بودن مقام معظم رهبری و امام امروز جامعه اسلامی را قبول ندارند؟ اگر امام بود معنای این را دارد که امروز آنها رهبری را برای خود متصور نیستند و بعد از امام رها شده اند؟ مسلماً اعتقاد به چنین باورهایی و بیان آن انحرافی بزرگ و فاصله گرفتن از آرمان های ایشان و انقلاب اسلامی و تشویش افکار عمومی خواهد بود. دلواپسیم که این نشست محملی شود برای بازگشایی عقده‌های فروخورده‌ی برخی به‌ظاهر «خط امام»ی‌ها که فرصتی بیابند و از یک سو ربع قرن رهبری پرافتخار و بی‌نظیر حضرت آیت‌الله خامنه‌ای را زیر سۆال برند و از سوی دیگر خط پرفروغ اندیشه‌های امام را با خاطره‌سازی‌هایی از جنس آقایانی که در این نشست به عنوان سخنران معرفی شده‌اند به سخره بگیرند... اما در ادامه، سوالات دیگر این است که آیا آنچه در باور و عملکرد گروهی از اصلاح طلبان و همپیمانان آنان می گذرد واقعا اعتقاد ناب به اندیشه های امام خمینی و پیاده سازی آرمان های انقلاب است. اینکه ما با اسرائیل سر جنگ نداریم، اینکه چهره آمریکا در رسانه هایی همسو با این جریان بزک و مذاکره با آمریکا بیش از حد کلیشه سازی می شود پایداری بر اندیشه های امام است؟ یا اینکه این افراد اعتقاد دارند اگر امام بود اصرار بر جریان مبارزه نمی کرد و تئوریزه کردن سازش را خیانت نمی دانست و یا نگران فرهنگ نبود و بر استقلال، آزادی و خودکفایی و تولید ملی تاکید نمی کرد؟ عده ای که از مواضع امام به دنبال رسیدن به اهداف جناحی و خاص هستند و چیزی در حد منافع ملی را نمی خواهند یقیناً ورود از دروازه "اگر امام بود" برای بازخوانی اندیشه امام برای آنها بهترین راه است. شاید این گروه برای جریان تندروی طیف خود و هم پیمانان معلوم الحالش که در عمل با اندیشه های ناب امام و روند انقلاب زاویه دارند باید بازخوانی اندیشه های امام را با نیت نمایش زیبایی ها و اصول مترقی آن برگزار کند و یا به جای آن در عملکرد خود بازنگری کند که تا کجا با این اندیشه پیش رفته و در کجاها از آن منحرف شده اند؛ آیا سکوت معنادار در مقابل کسانی که مرگ بر اصل ولایت فقیه گفتند و بستر سازی برای تحرکات آنان مورد رضایت امام است و اگر ایشان بود مقابل این تحرکات و عملکرد نمی ایستاد، آیا امام راضی به آزادی عمل و فعالیت کسانی بود که بر علیه جمهوریت نظام چه آگاهانه و چه از روی جهل عمل کردند؟ آیا امام راضی بودند که کسانی به نام دفاع از خط امام به دامن غرب پناه ببرند و حرف‌هایشان را از رسانه‌های نظام سلطه بازگوکنند؟ آیا امام راضی بود که در روز قدس، کسانی شعار ضد فلسطین بدهند؟ آیا امام راضی بود که در روز عاشورا بزنند و بخوانند و برقصند و عده‌ای هم آنان را «جوانانی دلسوز» معرفی کنند؟ اما سۆال مهم‌تری هم وجود دارد و آن این که آیا امام، امروز هم زنده نیست؟ آیا راه امام، خط امام، نگاه امام، شاخصه‌های امام و هر آن‌چه ایدئولوژی و شخصیت فرافیزیکی امام هست، زنده نیست؟ برای حزب‌اللهی‌هایی که واقعاً پای امام ایستاده‌اند، امام همیشه زنده است و هست چون راه او، پرچم او و انقلاب او ماندگار است. باید از کسانی که این نشست را برگزار کرده‌اند، پرسید منظورتان از امام در عبارت « اگر امام بود» جسم اوست که زهی کوته‌بینی که امام را در پیکره‌ی مادی‌اش خلاصه کرده‌اید و اگر مقصودتان خط امام و راه امام است که چشم‌هایتان را بازکنید و ببینید که امام هست، چون راه او هست، انقلاب او هست و مهم‌تر از همه تئوری فکری ناب او در چهره‌ی تابناک ولی فقیه زمان حضرت آیت الله خامنه‌ای، زنده است. ما از این عبارت دلواپسیم. پشت این عبارت ساختگی و ظاهراً دلسوزانه و مریدانه، زیر سۆال بردن راهی است که رهبریِ و مردم در طول ربع قرن بعد از رحلت حضرت امام پیموده‌اند، پشت این کلمات ظاهراً زیبا، زشتیِ سایه‌هایی وجود دارد که ممکن است کسانی که هیچ‌وقت نخواسته‌اند از آفتاب پرفروغ حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، نور بگیرند، تاریکی را این‌بار به نام امام عزیز، دامن بزنند و با اسم امام به جنگ راه امام، خط امام و یار همیشگیِ امام بروند. اینکه نظام اسلامی- با وجود کاستی ها- در ریل اندیشه های امام به پیش می رود و در این راه عزمی جزم دارد قابل انکار نیست، موضوعی که حتی دشمنان انقلاب بارها بدان اذعان داشتند از جمله بنی صدر رئیس جمهور فراری در این‌باره می گوید: اگر ایشان [امام خمینی(ره)] زنده بودند، صدها بار به آقای خامنه‌ای احسنت می‌گفتند. و ادامه می دهد:دلیل این تحسین این است که آقای خامنه‌ای به خوبی توانسته نظامی که آقای خمینی ایجاد کرد را حفظ کند. ما دلواپسیم و دلواپسیِ به حق خود را از این نشست با این عنوان، این‌گونه اعلام می‌کنیم. دلواپسیم که این نشست محملی شود برای بازگشایی عقده‌های فروخورده‌ی برخی به‌ظاهر «خط امام»ی‌ها که فرصتی بیابند و از یک سو ربع قرن رهبری پرافتخار و بی‌نظیر حضرت آیت‌الله خامنه‌ای را زیر سۆال برند و از سوی دیگر خط پرفروغ اندیشه‌های امام را با خاطره‌سازی‌هایی از جنس آقایانی که در این نشست به عنوان سخنران معرفی شده‌اند به سخره بگیرند؛ که بنشینند و بگویند که اگر امام بود الآن یاران امام در بند و حصر نبودند، اگر امام بود الآن ما مشکلی با آمریکا نداشتیم، اگر امام بود، روسری‌ها برداشته شده بود، اگر امام بود ما با نظام سلطه کنار می‌آمدیم، اگر امام بود .... ما بچه حزب اللهی‌ها، باافتخار معتقدیم که امام هست، خط او، راه او، نگاه او، پرچم او و هر آن‌چه معنای خمینیِ کبیر هست، امروز هم زنده است و برای همیشه زنده خواهد بود... ای‌کاش عنوان این همایش این بود:« اگر امام نبود...» محمد شیخ‌الاسلامی سردبیر سایت تبیان

پربازدیدها

پربحث‌ها